Adolf Wolff, także: Christoph Adolf Wolff (ur. 10 sierpnia 1832 w , zm. 29 marca 1885 w Stuttgarcie) – niemiecki architekt, działający głównie w Stuttgarcie i Norymberdze. mały|247x247px|Nieistniejąca Wielka Synagoga w Łodzi, zrealizowana wg projektu Adolfa Wolffa mały|247x247px|dom własny architekta przy Alexander-Straße 8a w Stuttgarcie

Życiorys Wolff urodził się w (obecnie część Esslingen am Neckar). Ukończył studia architektoniczne na Uniwersytecie w Stuttgarcie pod kierunkiem profesora , którego wspierał w realizacji synagogi w Stuttgarcie i którą dokończył po jego śmierci. Po jej wybudowaniu odbył podróże studyjne po Niemczech, Belgii, Francji i Włoszech. W 1863 został inspektorem budowlanym w Stuttgarcie, gdzie wraz z oficerem budowlanym – – dokonał renowacji dworca kolejowego, wybudowanego w latach 1844–1846 wg projektu . W 1870 zamieszkał w Norymberdze, w związku z realizacją synagogi. W 1863 został mianowany urzędnikiem planowania miejskiego w Stuttgarcie.

Projektował głównie synagogi, m.in. w Ulm, Stuttgatcie i Norymberdze, zaprojektował także kościół katolicki w Krefeld. Jego realizacje charakteryzowały się głównie stylem neoromańskim, nawiązującym do architektury regionu Nadrenii i do sakralnej architektury niemieckiej końca XIX wieku.

Wybrane realizacje 1859–1861: , 1863: Synagoga w Crailsheim, 1863–1868: Dworzec kolejowy w Stuttgarcie, 1869: , 1869–1874: , 1873–1877: Stara Synagoga w Heilbronn, 1874: Szkoła przy Johannes-Straße 6/8 w Stuttgarcie, 1874–1878: Synagoga w Karlowych Warach, 1876–1878: Szkoła przy Sick-Straße 18 w Stuttgarcie, 1876–1881: , 1877: dom własny przy Alexander-Straße 8a w Stuttgarcie, 1877–1878: szkoła w Stuttgart-Häslach, 1878: Tkalnia fabryki Izraela Poznańskiego w Łodzi, 1881: hala targowa w Stuttgarcie, 1881–1883: Ogrodzenie i brama cmentarza w Stuttgarcie, 1883–1884: Żeliwny pawilon fontanny w Stuttgarcie, 1883–1885: przy Tübinger Straße 38 w Stuttgarcie, Wielka Synagoga w Łodzi (1881–1887, zniszczona przez Niemców w latach 1939–1940), 1884–1886: Szkoła przy Jakobstraße 11 w Stuttgarcie.

Życie prywatne Był synem piekarza Christopha Friedricha Wolffa (1789–1845) i jego żony Juliane Jakobine z domu Seitz (1796–1859), córki burmistrza Wäldenbronn Johanna Georga Seitza. Jego żoną była Elise Herter (1843–1894), z którą miał córkę Amalie Eugenie Wolff (1865–1944). Został pochowany w części chrześcijańskiej cmentarza w Stuttgarcie. Był ewangelikiem, jednakże prawdopodobnie ze względu na fakt, iż był budowniczym wielu synagog, źródła błędnie podają, że był Żydem.

Przypisy

Kategoria:Niemieccy architekci Kategoria:Ludzie związani ze Stuttgartem Kategoria:Ludzie związani z Norymbergą Kategoria:Ludzie urodzeni w Esslingen am Neckar Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Stuttgarcie Kategoria:Architekci związani z Łodzią Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1885