Angelo Berardi (ur. około 1630 w Sant’Agata Feltria, zm. 9 kwietnia 1694 w Rzymie) – włoski kompozytor i teoretyk muzyki.
Życiorys Początkowo był uczniem Giovanniego Vincenzo Sartiego, następnie kształcił się u Marco Scacchiego. W pierwszych latach swojej działalności pełnił funkcję kapelmistrza w Montefiascone (1662) i Viterbo (1668), w następnych latach był kapelmistrzem i organistą katedry w Tivoli (1673–1679) i katedry w Spoleto (1679–1683). W 1687 roku został kanonikiem kolegiaty Sant’Angelo w Viterbo. Od 1693 roku był kanonikiem i kapelmistrzem w bazylice NMP na Zatybrzu w Rzymie.
Twórczość Był jednym z pierwszych kodyfikatorów zasad muzycznych opartych na praktyce wykonawczej. Opierając się na rozważaniach teoretycznych Marco Scacchiego skodyfikował zasady kontrapunktu, zajmował się szczególnie problematyką kombinacji kontrapunktów wielokrotnych, kanonów enigmatycznych, raków i inwersji. Skodyfikował również zasady kształtowania fugi tonalnej, rozwinięte następnie przez innych teoretyków pod koniec XVII wieku.
Kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Missa pro defunctis na 5 głosów (1663) Sacri concentus na 2–5 głosów (1664) Salmi vespertini concertati con una messa na 5 głosów i basso continuo (1667) Salmi concertati na 3 głosy (1668) Sacri concentus cum Missa na 2–5 i 6 głosów (1669) Psalmi vespertini cum Missa na 4 głosy i basso continuo (1675) Psalmi vespertini cum Missa na 3–6 i 5 głosów (1682) Musiche diverse variemente concertate per camera na 2–4 głosy (1689)
Prace (na podstawie materiałów źródłowych)
Ragionamenti musicali (Bolonia 1681) Documenti armonici (Bolonia 1687) Miscellanea musicale (Bolonia 1689) Arcani musicale (Bolonia 1690) Il perchè musicale ovvero Staffetta armonica (Bolonia 1693)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoscy kompozytorzy baroku Kategoria:Włoscy teoretycy muzyki Kategoria:Urodzeni w XVII wieku Kategoria:Zmarli w 1694