Szwadron Lekkiej Kawalerii płk. Antoniego Gładyszewskiego – polski oddział kawalerii wchodzący w skład wojsk powstańczych okresu insurekcji kościuszkowskiej.
Formowanie Szwadron sformowany został na przełomie kwietnia i maja 1794 w Warszawie przez płk. Antoniego Gładyszewskiego.
Początkowo zamierzano zorganizować pułk. Od początku nie przestrzegano zasad werbunku dobrowolnego. Dlatego też cyrkuły warszawskie interweniowały u gen. letjn. Stanisława Mokronowskiego w sprawie uwalniania mieszczan pobranych siłą „z ulicy”. 29 maja szwadron liczył 100 głów; koni nie posiadał. 7 sierpnia szwadron liczył 160 osób i 97 koni. Szwadron we wszystkich raportach nazywany był pułkiem, ale raporty dzienne od 7 do 20 sierpnia wykazują 4 oficerów nadkompletowych, przy których widnieje adnotacja, że są przeznaczeni do drugiego szwadronu. Pod koniec sierpnia wcielono szwadron do 7 Brygady Kawalerii Narodowej.
Żołnierze szwadronu Organizatorem i dowódcą szwadronu był płk Antoni Gładyszewski.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Szwadrony kawalerii okresu powstania kościuszkowskiego Kategoria:Polskie jednostki kawalerii utworzone w 1794 Kategoria:Polskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1794