Anti Dread – polski zespół muzyczny ze Szczecina założony w 2003 r. Tworzona przez nich muzyka zaliczana jest do gatunku punk rock, w szczególności punk 77. Część kompozycji to rock and roll, streetpunk / oi!, czy nawet reggae. Członkowie zespołu to osoby, które często brały udział także w innych projektach muzycznych, przykładowo takich jak The Hunkies, Road Trip’s Over czy The Analogs. Szczególne powiązania z tym ostatnim zespołem sprawiają, że w opinii wielu osób jest to lżejsze dopełnienie jego twórczości. Z treści utworów płynie bowiem dużo przekazu dotyczącego zabawy, alkoholu, dziewczyn, miłości, ulicznego życia, przemocy i innych podobnych tematów, z odrzuceniem polityki. Zespół związany jest między innymi ze sceną oi!. W związku z czym pojawiają się pewne kontrowersje dotyczące ewentualnych powiązań z ideami prawicowymi, nacjonalistycznymi, ale muzycy kategorycznie odrzucają te zarzuty, zarówno w wypowiedziach jak i działaniach. Pojawiały się również zarzuty dotyczące seksizmu, do których członkowie zespołu odnosili się w swoich wypowiedziach, kwitując je humorystycznymi komentarzami.
Historia i występy Zespół muzyczny Anti Dread powstał w 2003 roku w Szczecinie. Według lidera zespołu, Pawła, oraz różnych źródeł, inicjatywa założenia grupy wynikała z chęci nauki gry na gitarze. Wcześniej zajmował się wyłącznie grą na gitarze basowej. Po zakupie instrumentu założył zespół, który początkowo miał prowizoryczny charakter i nie był związany z konkretnymi planami.
Grupa zadebiutowała albumem „14 seksistowskich piosenek …”, nagranym i wydanym pod koniec 2003 roku. W kolejnych latach zespół występował głównie Szczecinie, gdzie koncerty spotykały się z pozytywnym przyjęciem lokalnej publiczności. Zespół wystąpił również między innymi na „Oi! Hallowen Party” w Chorzowie.
Drugi album zatytułowany „Jeszcze Więcej Seksistowskich Piosenek”, ukazał się na początku 2005 roku. W 2006 roku zespół wziął udział w czwartej edycji „Fląder Pop Festiwal” w Gdańsku, w Brzeźnie. Trzeci album studyjny, „Wszyscy Jesteśmy Lesbijkami”, został wydany w 2007 roku.
W początkowym okresie działalności muzycy traktowali Anti Dread przede wszystkim jako projekt studyjny. Powodzenie pierwszego albumu, a następnie jeszcze lepsze przyjęcie drugiego, który wymagał wznowienia nakładu przez wytwórnię, spowodowało, że zespół zaczął występować koncertowo znacznie częściej, niż pierwotnie zakładali jego członkowie.
Anti Dread wziął udział w obchodach 10-lecia grupy The Analogs, które odbyły się w 2005 roku. Do kolejnych wspólnych występów obu grup należał koncert z 17 marca 2006 roku w Łódzkim klubie Dekompresja, zorganizowany pod nazwą „Anal-Fest”.
Grupa wziął również udział koncercie z okazji 13-lecia grupy The Analogs, który odbył się 19 kwietnia 2008 roku w CK Wiatrak w Zabrzu.
Jednym z koncertów, który wzbudził kontrowersje był koncert na skłocie „Fabryka” w Warszawie. Ponieważ miał on miejsce w początkowym okresie działalności zespołu, gdy był on klasyfikowany jako przedstawiciel sceny street punk / oi!, udział w wydarzeniu o charakterze lewicowym, z hasłami antyfaszystowskimi oraz związanymi z ochroną lasów, praw Indian i mniejszości seksualnych, wywołał dyskusje w środowisku street punkowym. Jak podkreślał sam zespół, był to jego pierwszy występ na polskim skłocie, jednak wcześniej wielokrotnie grał w tego typu miejscach za granicą, m.in. w Niemczech i we Włoszech. Występował tam także w innych lokalizacjach. Zespół zaznaczał, że charakter skłotów zagranicznych różnił się znacząco od polskich. Decyzję o uczestnictwie w warszawskim wydarzeniu muzycy uzasadniali otrzymanym zaproszeniem oraz własną chęcią wystąpienia.
Inne przykładowe występy oraz wykonawcy, z którymi Anti Dread miał okazję koncertować: 2007-02-02: Bydgoszcz, klub „Estrada”, pozostali wykonawcy – Bulbulators, The Cuffs, Beri Beri 2007-07-06: Szczecin (Deptak Bogusława) 2008-05-31: Warszawa (Klub Pretekst), także The Analogs, Werwolf 77, Kombinat 86 2008-10-04: Warszawa (No Mercy), także The Analogs, Road Trip’s Over, Persona Non Grata 2011-01-22: Szczecin (Studenckie Centrum Kultury „Kontrasty”), koncert charytatywny na rzecz osób z autyzmem, także Sami Niemi, Premedytacja, Soul Ink, Road Trip’s Over 2011-03-22: Szczecin (Studenckie Centrum Kultury „Kontrasty”), także PKS, Brewery Szein 2011-08-12: Maniowy, w ramach dwudniowego festiwalu M.E.B.P. Fest, edycja 2, także wielu innych wykonawców 2011-08-26: Szczecin, Oldschoolfest, także The Analogs, O.D.C., DIAMONGS & GUNS 2012 r.: Międzyzdroje (amfiteatr), „Rockin` for Kids Festiwal 2012”, impreza charytatywna, także Grave For You, Empty Space, Proyekt A.R.H, Rich Bitch, O.D.C, Mantra Park, ManuFunkTura, Scylla, Materia 2012-05-16 do 20: Szczecin (Łasztownia), juwenalia, także Łona, Webber&The Pimps, Farben Lehre, Pih, EastWest Rockers, Sokół i Marysia Starosta, Czesław Mozil (Czesław Śpiewa) i Parias, Sobota, Noyz Boyz, Pomorzanie, Hey, Vavamuffin 2013 r.: Kortowiada, także Happysad, Bethel, Zabili Mi Żółwia 2016-12-17: Szczecin (Kolumba 4 – szczeciński loft kultury), po reaktywacji zespołu, także The Zwyrols 2017-08-23: Szczecin (Kolumba 4 – szczeciński loft kultury), trzydniowy festiwal muzyczny „Come With Us Festival”, także wielu innych wykonawców 2021-09-25: Szczecin (Budynek Kina Kosmos), jako gość specjalny, także Dr Misio, The Analogs.
Nazwa i symbole Założyciele zespołu przyjęli dla niego nazwę „Anti Dread”, zapisywaną jako dwa oddzielne słowa. W niektórych opracowaniach występuje jednak nieprawidłowy zapis tej nazwy w postaci jednego słowa – „Antidread”.
Muzycy wyjaśniali, że przyjęta nazwa zespołu była po prostu nazwą bez głębszego znaczenia i odnosiła się do faktu, że żaden z członków grupy w momencie jej powstania nie nosił dreadów. Zaprzeczali, by zawierała ona jakikolwiek manifest ideowy. Wypowiedzi muzyków na ten temat pojawiły się w odpowiedzi na sugestie dziennikarzy, wielokrotnie powtarzane w wywiadach, jakoby nazwa wynikała z niechęci do rastafarianizmu. Członkowie zespołu podkreślali, że ten nurt ich nie interesował i nie kierowali przeciwko niemu żadnego przekazu. Wyrażali jednocześnie wątpliwości co do możliwości bycia rastafarianiem przez Polaków, zaznaczając przy tym pozytywny stosunek do samej muzyki reggae.
Symbol zespołu zawiera takie elementy jak nożyczki, brzytwa i żelazny krzyż. Muzycy, żartobliwie odżegnując się od skojarzeń z fryzjerstwem, wyjaśniali wątpliwości dotyczące obecności krzyża w logo. Element ten wzbudzał kontrowersje ze względu na kojarzenie go z faszyzmem. Członkowie zespołu kategorycznie odrzucali takie skojarzenia, podkreślając, że były one niesłuszne i opierały się na zawłaszczeniu symbolu przez nazistów, co nie miało uzasadnienia historycznego – żelazny krzyż był bowiem odznaczeniem za odwagę nadawanym już podczas I wojny światowej. Według muzyków właściwe skojarzenia prowadziły ku ostrzejszym odmianom rock and rolla, w tym do punk rocka granego przez zespół.
Skład i powiązania Początkowo zespół tworzyło pięciu muzyków. Jego skład nie był publicznie przedstawiany, co sprawiało wrażenie chęci zachowania przez muzyków pewnego stopnia tajemniczości i występowania incognito.Na wprost zadane pytanie w jednym z wywiadów o przyczyny takiego postępowania, odpowiedź jednego z członków zespołu nie zawierała konkretów i ograniczała się do ogólnikowych stwierdzeń w rodzaju „chcemy też zostać tajemniczymi Don Pedrami" czy „aspirujemy do wielu tytułów", pomijając kwestię składu osobowego przed wydaniem pierwszego albumu. Informacje ograniczały się wówczas zasadniczo do obsady instrumentalnej: dwie gitary elektryczne, gitara basowa i perkusja. Zdarzały się również zamiany instrumentów pomiędzy członkami zespołu. Zakres dostępnych informacji obejmował także fakt wykorzystania oprócz wokalu głównego również wokali wspomagających i chórków. Strategia pewnej tajemniczości co do składu została porzucona w późniejszym okresie działalności zespołu, przy wydawaniu kolejnych albumów. Jak wskazywali muzycy, nie było to celowe założenie, lecz jedynie początkowa chęć sprawdzenia takiego podejścia. Możliwość trwałego grania incognito wykluczały zresztą koncerty i oczywista rozpoznawalność członków zespołu znanych już z innych kapel.
Członkowie zespołu Andrzej "Hałabała" Haraburda – wokal Błażej Halski – gitara (2003), chórek, drugi wokal /Talibana Commando/ Dydas – gitara (2003–2005) Grzesiek – gitara (2007) Kacper Kosiński – perkusja /Kacper "Kacek"/ Dariusz "Kefir" Śmietanka – gitara basowa (2003–2005) Maciej "CL-boy" Kiersznicki – gitara, instrumenty klawiszowe, chórek, drugi wokal (Chlorek) Maras "Cotton Candy" – gitara basowa, chórek, drugi wokal Mirosław "Miro" Lipniewski – gitara basowa (2005–2008) /(Mirosław "Planeta małp" Lipniewski/ Mop – gitara Olaf – gitara (2007) Paweł Boguszewski – perkusja (2003–2005) /Dmuchacz, Fat Bed/ Paweł "Piguła" Czekała – gitara, chórek, drugi wokal /Red Jude Razor/ Piotr Półtorak – wokal (2003–2006) /Rudy, Zamałomniekochasz/ Szymon "Kanister" Jędrol – perkusja (2005–2007) ("Brzydki Kanister", "Rudy Kanister").
Goście "Kolarz" – instrumenty klawiszowe („14 Seksistowskich Piosenek”, 2003 r.) Marta – chórek, drugi wokal („Jeszcze Więcej Seksistowskich Piosenek”, 2005 r.) Mateusz – instrumenty klawiszowe („Jeszcze Więcej Seksistowskich Piosenek”, 2005 r.) Piotr "Skoda" Skotnicki – gitara, gitara basowa („Jeszcze Więcej Seksistowskich Piosenek”, 2005 r.).
Członkowie i goście zespołu według funkcji + Osoby według funkcji Funkcja Członkowie Goście wokal Andrzej "Hałabała" Haraburda, Piotr Półtorak wokal gościnny, wokal w tle, chórki Błażej Halski, Maciej "CL-boy" Kiersznicki, Maras "Cotton Candy", Paweł "Piguła" Czekała Marta gitara Błażej Halski, Dydas, Grzesiek, Maciej "CL-boy" Kiersznicki, Olaf, Paweł "Piguła" Czekała Piotr "Skoda" Skotnicki gitara basowa Dariusz "Kefir" Śmietanka, Maras "Cotton Candy", Mirosław "Planeta małp" Lipniewski Piotr "Skoda" Skotnicki perkusja Kacper Kosiński, Paweł Boguszewski, Szymon "Kanister" Jędrol instrument klawiszowy Maciej "CL-boy" Kiersznicki Kolarz, Mateusz
Paweł "Piguła" Czekała jest autorem dużej części tekstów do utworów zespołu Anti Dread. Podobnie jest w przypadku zespołów The Analogs i The Hunkies. Jak sam podaje, pisząc nowy tekst, zawsze uwzględnia konkretny zespół dla którego powstaje. Nie jest więc w tym przypadku tak, że powstaje tekst i zostaje on „przydzielony” do zespołu, tylko siadając do konkretnego tematu, autor z góry wie dla jakiego zespołu jest on przeznaczony. Nidy jednak nie tworzy dla danego zespołu większej serii kolejnych teksów dla danej kapeli, lecz tworzy je pojedynczo, zmieniając często zespół dla którego pisze kolejny tekst.
Składy zespołu + Składy zespołu w określonych momentach czasu Członek 2003 2005 2007 2008 2011 Andrzej "Hałabała" Haraburda Błażej Halski Dariusz "Kefir" Śmietanka Dydas Kacper Kosiński Maciej "CL-boy" Kiersznicki Maras "Cotton Candy" Mirosław "Planeta małp" Lipniewski Paweł Boguszewski Paweł "Piguła" Czekała Piotr Półtorak Szymon "Kanister" Jędrol
Powiązania Muzycy zespołu współtworzyli także w ramach innych projektów i grup muzycznych, niekiedy równolegle do działań w zespole Anti Dread, w tym między innymi: All Bum: Dydas Beri Beri: Szymon "Kanister" Jędrol Eye For An Eye: Dydas GAN: Paweł Boguszewski, Mirosław "Miro" Lipniewski Needles & Pins: Mirosław "Miro" Lipniewski Not So Fast: Błażej Halski Popłoch Wśród Dziewcząt: Dariusz "Kefir" Śmietanka Próżnia: Kanister Road Trip’s Over: Maciej "CL-boy" Kiersznicki Smash: Dydas Street Chaos: Kacper Kosiński, Maciej "CL-boy" Kiersznicki, Paweł "Piguła" Czekała The Analogs: Błażej Halski, Paweł Boguszewski, Paweł "Piguła" Czekała, Piotr Półtorak /Rudy/, Szymon "Kanister" Jędrol The Bill: Dariusz "Kefir" ŚmietankaPaweł Boguszewski The Hunkies: Piotr Półtorak /Rudy/ Vespa: Błażej Halski WC: Paweł Boguszewski Włochaty: Dydas Wściekły Pies: Andrzej "Hałabała" Haraburda Zenon Reagan: Dariusz "Kefir" Śmietanka