Pieśń o taczance (ros. Песня о Тачанке) – radziecka pieśń, do której muzykę skomponował Konstantin Listow, a słowa napisał Michaił Ruderman w 1937 roku. Opisuje nienazwaną bitwę podczas rosyjskiej wojny domowej i resorowany zaprzęg konny z ciężkim karabinem maszynowym zwany taczanką, używany wówczas przez Armię Czerwoną i wojska białych. Pieśń na przestrzeni lat przeszła kilka zmian lirycznych i pojawia się między innymi w repertuarze Chóru Aleksandrowa. Istnieje również polska wersja utworu, przetłumaczona z języka rosyjskiego przez Leona Pasternaka.

Tekst Wersja oryginalna w języku rosyjskim Wersja polskaТы лети с дороги, птица, Зверь, с дороги уходи! Видишь, облако клубится, Кони мчатся впереди!

И с налёта, с поворота, По цепи врагов густой Застрочит из пулемёта Пулемётчик молодой.

Refren: Эх, тачанка-ростовчанка, Наша гордость и краса, Конармейская тачанка, Все четыре колеса!

Эх, за Волгой и за Доном Мчался степью золотой Загорелый, запылённый Пулемётчик молодой.

И неслась неудержимо С гривой рыжего коня Грива ветра, грива дыма, Грива бури и огня.

Refren: Эх, тачанка-киевлянка, Наша гордость и краса, Комсомольская тачанка, Все четыре колеса!

По земле грохочут танки, Самолёты петли вьют, О будённовской тачанке В небе лётчики поют.

И врагу поныне снится Дождь свинцовый и густой Боевая колесница, Пулемётчик молодой.

Refren: Эх, тачанка-полтавчанка, Наша гордость и краса, Пулемётная тачанка, Все четыре колеса!Lećże, ptaku, w lasy głębiej, umknij, zwierzu, z drogi nam, to taczanka wroga pędzi, to taczanka wroga gna.

W bystrym pędzie bije z lotu, śmiało idzie w gęsty bój, zagrzechoczesz z kulomiotu, bojowniku młody mój.

Refren: Hej, taczanka – rostowianka twoja piękność oczy rwie, Konnej Armii tyś kochanka, cztery wichry koła twe.

Hej, za Wołgą, hej za Donem, gdzieś po stepie tętni cwał: ogorzały, zakurzony celowniczy młody gnał.

Mknie taczanka, któż ją wstrzyma, rwie za końską grzywą w trop, grzywa wichru, grzywa dymu, grzywa burzy, ognia snop.

Refren: Hej, taczanka – rostowianka twoja piękność oczy rwie, Konnej Armii tyś kochanka, cztery wichry koła twe.

Warczą groźnie nasze tanki, płyną pieśni spoza chmur, chwałę wartkich kół taczanki gra motorów szumny chór.

I do dzisiaj wróg pamięta, jak to nogi brał za pas, mknie taczanka dumna, piękna i bojownik młody nasz.

Refren: Hej, taczanka – rostowianka twoja piękność oczy rwie, Konnej Armii tyś kochanka, cztery wichry koła twe.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Pieśni wojskowe ZSRR Kategoria:Piosenki powstałe w roku 1937 Kategoria:Wojna domowa w Rosji 1917–1921