Stanisław Lejkowski (ur. 7 maja 1929 w Chełmnie nad Wisłą, zm. 19 grudnia 2025 w Bydgoszczy) – polski artysta plastyk, architekt wnętrz, projektant mebli. mały|Pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego w Bydgoszczy
Życiorys Młodość Lejkowski nie pochodzi z artystycznej rodziny jednak jego matka oraz jej brat wykazywali zdolności plastyczne. Jego ojciec służył w 66. Kaszubskim Pułku Piechoty, który w latach 1923–1939 stacjonował w Chełmnie.
Stanisław Lejkowski w Chełmnie ukończył Szkołę Podstawową Nr 1. W latach 1945–1947 uczęszczał do chełmińskiego Gimnazjum Ogólnokształcącego. W kwietniu 1945 roku wraz z grupą rówieśników stworzył 2. Drużynę Harcerzy im. Zawiszy Czarnego oraz organizował miejscowy klub sportowy. Po ukończeniu gimnazjum rozpoczął naukę w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Bydgoszczy pod okiem m.in. grafika Stanisława Brzęczkowskiego. Szkołę ukończył z tytułem technika poligrafii.
Po zdaniu matury w 1950 roku podjął studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Uczył się grafiki u prof. Jerzego Hoppena i prof. Edwarda Kuczyńskiego, zabytkoznawstwa i konserwacji architektury i rzeźby u prof. Jerzego Remera, architektury wnętrz u prof. Stefana Narębskiego, kompozycji brył i płaszczyzn u prof. Józefa Kozłowskiego, witrażownictwa u Edwarda Kwiatkowskiego oraz rysunku i anatomii u prof. Dargiewicza.
Życie w Bydgoszczy Po zakończeniu studiów w roku 1955 związał się z Bydgoszczą. Wtedy także rozpoczęła się jego dziesięcioletnia współpraca z Wacławem Leśniewskim w zakresie projektowania mebli oraz praca dla Bydgoskich Fabryk Mebli. Dwa lata później został członkiem zwyczajnym Związku Polskich Artystów Plastyków (później został przewodniczącym Sekcji Architektury Wnętrz oraz członkiem Zarządu Głównego ZPAP). W roku 1964 został zatrudniony na stanowisku kierownika Branżowego Ośrodka Wzornictwa Przemysłowego Zjednoczenia Przemysłu Ceramiki Budowlanej w Warszawie z siedzibą w Zakładach Ceramiki Budowlanej w Fordonie (obecnie dzielnica Bydgoszczy). Ośrodek ten swoim zasięgiem obejmował wszystkie zakłady Ceramiki Budowlanej w Polsce.
W 1974 roku został wybrany na prezesa bydgoskiego okręgu ZPAP. W latach 1982–1990 pełnił funkcję plastyka miejskiego w Urzędzie Miasta Bydgoszczy. Co najmniej od 1995 roku należał do bydgoskiego okręgu ZPAP Polska Sztuka Użytkowa, a w roku 2007 pojawiła się wzmianka o pełnieniu przez Lejkowskiego funkcji jego wiceprezesa.
Nagrody W swojej długoletniej pracy artystycznej Stanisław Lejkowski otrzymał szereg nagród i wyróżnień. Spośród nich wymienić można m.in.:
Złoty Krzyż Zasługi złotą odznakę I stopnia Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Bydgoszczy, odznakę honorową PMRN za całokształt działalności dla miasta Bydgoszczy, odznakę Ministra Kultury i Sztuki „Zasłużony Działacz Kultury”, tytuł „Zasłużony dla Miasta Chełmna”.
W 2024 został kolejną osoba uhonorowaną podpisem w Bydgoskiej Alei Autografów.
Twórczość Twórczość Stanisława Lejkowskiego jest bardzo różnorodna. Znajdziemy w niej zarówno rysunek i grafikę, projekty z zakresu wzornictwa przemysłowego, rzeźby, medale, instalacje artystyczne oraz przede wszystkim realizacje z dziedziny wystawiennictwa i architektury wnętrz. Jego prace były prezentowane na wielu wystawach w Polsce i za granicą, m.in. w Lipsku, Schwerinie, Magdeburgu, Pradze czy Sofii. mały|Pomnik w hołdzie pomordowanym Polakom w Rudzkim MościeProjektant lub współprojektant pomników: Pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego w Bydgoszczy oraz w Rudzkim Moście pod Tucholą.
Był autorem licznych realizacji z zakresu architektury wnętrz obiektów użyteczności publicznej:
teatry (np. wnętrza Teatru Kameralnego zaprojektowane wraz w Wacławem Leśniewskim, wnętrza Teatru Miejskiego w Inowrocławiu) restauracje (Zawisza i Słowianka w Bydgoszczy), kina (Orzeł w Bydgoszczy, Kinoteatr „Rondo” w Chełmnie) kawiarnie (Cristal), kluby (Savoy, Zodiak), Hotel Ratuszowy w Bydgoszczy domy kultury, wnętrza biurowe (Urzędu Wojewódzkiego, wtedy biurowca Wojewódzkiej Rady Narodowej oraz Urzędu Stanu Cywilnego) oraz stoiska wystawiennicze (dla przedsiębiorstw uczestniczących na targach w Poznaniu, Warszawie, Łodzi, Katowicach i Bydgoszczy). salony firmowe np. „Moda Polska”, „Foton” czy „Autocentrum”. Projektował też meble dla Bydgoskich Fabryk Mebli (m.in. zaprojektował 15 kompletów mebli oraz 30 wzorów mebli indywidualnych) Stworzył oprawę plastyczną na potrzeby udziału Tucholi w programie telewizyjnym „Bank Miast” czy dla targów „Kontaktronika” w latach 1970–1979.
Dwukrotnie brał udział w międzynarodowym konkursie projektowania mebli w Cantu we Włoszech.
W 2007 roku zaproponował zmiany w formie grobu przy Pomniku Nieznanego Powstańca Wielkopolskiego. Jego koncepcja została później zrealizowana.
Twórca realizacji przestrzennych z nagrodą publiczności w Galerii Miejskiej bwa w Bydgoszczy: Klonowanie I i II (1998), Piramida. Korzenie narodowej tożsamości (2000), Apokalipsa inaczej (2002).
W marcu 2007 r. w Galerii Miejskiej bwa w Bydgoszczy miała miejsce wystawa retrospektywna poświęcona jego twórczości pod tytułem „Wszystko ma swój czas”, a w 2015 roku odbyła się wystawa „Stanisław Lejkowski. Znak czasu. 60 lat optymizmu” z okazji 60 lat twórczości artystycznej. W 2019 r. można było jego prace oglądać podczas wystawy indywidualnej „Powrót do źródeł” w holu Biblioteki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy oraz podczas wystawy „Punkt podparcia. Rzecz o meblach bydgoskich” w Galerii Miejskiej bwa w Bydgoszczy.
28 grudnia 2015 r. miasto Chełmno przyznało mu tytuł Zasłużonego Obywatela Chełmna
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Chełmnie Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2025