Gaston d’Eu (fr. Louis Philippe Marie Ferdinand Gaston; ur. 28 kwietnia 1842 w Neuilly-sur-Seine, zm. 28 sierpnia 1922 w Rio de Janeiro) – francuski arystokrata, hrabia d’Eu, jeden z dowódców wojsk brazylijskich w wojnie paragwajskiej.
Życiorys Wczesne życie Urodził się 28 kwietnia 1842 w Neuilly-sur-Seine jako najstarszy syn Wiktorii Koburg-Koháry oraz Ludwika Orleańskiego. Był wnukiem Ludwika Filipa. Gdy rewolucja lutowa z 1848 zmusiła jego dziadka do abdykacji, on i jego rodzina uciekli do Wielkiej Brytanii, rządzonej wówczas przez królową Wiktorię – kuzynkę jego matki.
W wieku trzynastu lat rozpoczął karierę wojskową. Jako wygnaniec nie mógł jednak szkolić się w armii francuskiej, dlatego ukończył szkołę wojskową w hiszpańskiej Segowii ze stopniem kapitańskimGaston d’Orléans: Prince, Refugee and General.
15 października 1864 poślubił Izabelę Brazylijską, z którą doczekał się czwórki dzieci, z których trójka dożyła wieku dorosłego.
Wojna paragwajska mały|Gaston d’Eu w wieku 28 lat
W 1864, niedługo po ślubie, wybuchła wojna paragwajska. Cesarz Piotr II wysłał do d’Eu list z prośbą o przybycie i pomoc brazylijskiemu wojsku. 22 marca 1869 dotychczasowy zwierzchnik brazylijskiej armii, Luís Alves de Lima e Silva, markiz Caixas zrezygnował z dalszego przywództwa z powodu swego stanu zdrowia i został zastąpiony przez d’Eu. Jego wybór na nowego głównodowodzącego w wieku 27 lat spotkał się z pozytywnym przyjęciem brazylijskiej opinii publicznej. Wielu Brazylijczyków uważało, że konflikt i polowanie na Francisco Solano Lópeza, paragwajskiego dyktatora, są daremne i niepotrzebne; d’Eu podzielał to przekonanie. Mimo początkowych sukcesów (jak chociażby w bitwie pod Acosta Ñu), we wrześniu 1869 zachorował na depresję, wywołaną dużą liczbą ofiar konfliktu. Do zakończenia wojny (1 marca 1870) brał udział w działaniach wojennych jedyne nominalnie. Po powrocie 29 kwietnia 1870 do Brazylii został przyjęty jako bohaterhttps://kids.kiddle.co/Gaston,_Count_of_Eu.
Późniejsze życie mały|Grobowce d’Eu (najbardziej po prawej), jego żony (po lewej) i jego teściów (na środku)
15 listopada 1889 w Brazylii proklamowano republikę. Rodzina cesarska z dynastii Bragança została zmuszona do opuszczenia kraju; d’Eu z najbliższą rodziną przeniósł najpierw do Portugalii, a następnie do Normandii.
Dopiero w 1921, po śmierci żony, hrabia mógł ponownie pojawić się w Brazylii. Przy tej okazji zabrał ciała swoich teściów, aby pochować je w Mauzoleum Cesarskim katedry w Petrópolis. 28 sierpnia 1922 d’Eu zmarł z przyczyn naturalnych na morzu u wybrzeży Brazylii, podczas podróży do tego kraju na obchody setnej rocznicy odzyskania niepodległości. Ciała jego i Izabeli zostały razem przewiezione do Brazylii 7 lipca 1953 i pochowane 12 maja 1971 w Mauzoleum Cesarskim, obok jego teściów.
Życie prywatne mały|Gaston d’Eu z rodziną
Ślub z córką cesarza Brazylii zainicjował jego wuj i król Portugalii Ferdynand II. Choć początkowo d’Eu był rozczarowany brakiem urody żony, z czasem pokochał ją. Izabela odwzajemniła to uczucie. Ich pierwsze dziecko, Luisa Victoria, przyszło na świat 28 lipca 1874, jednak od razu zmarło z powodu komplikacji porodowych. Rok później, 15 października 1875 urodził się ich syn Pedro.
Ordery Brazylijskie:
Krzyż Wielki Orderu Chrystusa Krzyż Wielki Orderu Aviz Krzyż Wielki Orderu Świętego Jakuba od Miecza Krzyż Wielki Orderu Krzyża Południa Krzyż Wielki Orderu Piotra I Krzyż Wielki Orderu Róży
Przypisy
Kategoria:Brazylijscy wojskowi Kategoria:Francuska szlachta Kategoria:Generałowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Neuilly-sur-Seine Kategoria:Odznaczeni Orderem Aviz (Brazylia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Chrystusa (Brazylia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Południa Kategoria:Odznaczeni Orderem Piotra I Kategoria:Odznaczeni Orderem Róży Kategoria:Urodzeni w 1842 Kategoria:Zmarli w 1922