Andrzej Tadeusz Bałandynowicz (ur. 31 maja 1952 w Bydgoszczy) – polski prawnik, kryminolog i penitencjarysta, prof. dr hab. Twórca teorii wielopasmowej resocjalizacji: teorii probacji, teorii zhumanizowanego odwetu oraz inkluzyjnej readaptacji skazanych do życia na wolności. Badacz zjawisk społecznych z zakresu filozofii prawa, penologii, socjologii, psychologii, pedagogiki resocjalizacyjnej i filozofii zdrowia. Jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym w Instytucie Nauk Prawnych Akademii Wymiaru Sprawiedliwości. Twórca na Uniwersytecie Przyrodniczo-Humanistycznym w Siedlcach jedynej w świecie Katedry Pedagogiki Pokoju i Probacji oraz pomysłodawca Wszechświatowego Uniwersytetu Pokoju.

Życiorys W latach 1970–1975 studiował na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując tytuł magistra prawa. W 1979 uzyskał stopień doktora nauk prawnych (promotorem pracy był Stanisław Walczak), a w 1991 stopień doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie kryminologii i prawa penitencjarnego na tym samym uniwersytecie. W 1994 został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Warszawskiego, a 18 czerwca 1998 uzyskał tytuł profesora nauk prawnych (profesora zwyczajnego) z rąk prezydenta Polski Aleksandra Kwaśniewskiego. W 2000 został powołany na stanowisko profesora zwyczajnego w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego.

Działalność zawodowa Prowadzi badania naukowe, wykłady i zajęcia praktyczne od 1975. Jest autorem wielu recenzji opracowań wydawniczych i publikacji autorskich, sporządził także kilkadziesiąt recenzji w przewodach o nadanie stopni i tytułów naukowych. Swoją karierę naukową związał z następującymi uczelniami: Wydział Prawa i Administracji i Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego (1981-1984, kierownik Zakładu Nauk Penitencjarnych i z-ca dyrektora w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji; 1989–2006, z-ca dyrektora instytutu, później jego dyrektor), Zespół Pedagogiki Społecznej w ramach Instytutu Kształcenia Nauczycieli im. Władysława Spasowskiego w Warszawie, gdzie był metodykiem ds. resocjalizacji oraz egzaminatorem z zakresu pedagogiki społecznej dla nauczycieli ubiegających się o stopnie specjalizacyjne, Wyższa Szkoła Gospodarowania Nieruchomościami w Warszawie, gdzie pełnił funkcję rektora w latach 2001–2012, Wyższa Szkoła Pedagogiki Resocjalizacyjnej w Warszawie, Pedagogium – Wyższa Szkoła Nauk Społecznych w Warszawie, kierownik Zakładu Kryminologii i Nauk Penalnych w latach 2010–2012, Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistycznym w Siedlcach, kierownik Katedry Pedagogiki Pokoju i Probacji w latach 2012–2016, Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach, kierownik Zakładu Kryminologii Stosowanej w latach 2016–2017, Wyższa Szkoła Pedagogiczna im. Janusza Korczaka w Warszawie, gdzie po raz pierwszy przewodził Katedrze Pedagogiki Pokoju i Probacji w latach 2007–2018, Akademia Polonijna w Częstochowie, prorektor ds. rozwoju w 2018, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie w latach 2019–2021, kierownik Katedry Pedagogiki w Instytucie Nauk Socjologicznych i Pedagogiki, Państwowa Akademia Nauk Stosowanych im. prof. Stanisława Tarnowskiego w Tarnobrzegu od 2021, kierownik Katedry Pedagogiki Pokoju i Probacji, Akademia Wymiaru Sprawiedliwości, kierownik Katedry Pedagogiki Pokoju i Probacji.

Od 1993 jest członkiem Izby Adwokackiej w Warszawie. Jest międzynarodowym ekspertem ds. więziennictwa i systemów penitencjarnych, honorowym prezesem Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej, członkiem Polskiego Towarzystwa Suicydologicznego, Polskiego Towarzystwa Kryminologicznego, Polskiego Towarzystwa Penitencjarnego i członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Etycznego. W latach 1996–1998 był przewodniczącym Resortowej Komisji Ministerstwa Sprawiedliwości ds. systemu sądowej kurateli dla osób dorosłych.

Działalność społeczna W latach 1981–1992, w tym w czasie stanu wojennego, udzielał bezinteresownie pomocy prawnej i psychologicznej ludziom pozbawionym zatrudnienia z powodów politycznych lub społecznych w ramach Prymasowskiego Komitetu Pomocy Bliźniemu. mały|Informacja o decyzji Prezydium Światowej Akademii Medycyny im. Alberta Schweitzera Za irenologiczną działalność edukacyjną oraz propagowanie idei światowego pokoju jako fundamentalnej transkulturowej wartości z inicjatywy Prezydium Światowej Akademii Medycyny im. Alberta Schweitzera wpisany został w 2001 do Złotej Księgi Członków Akademii.

Był także autorem apelu do społeczności świata o wstrzymanie produkcji broni nuklearnej i rozpoczęcie powszechnej edukacji o zdrowiu, higienie psychicznej i pedagogice pokoju, który skierował w 2017 do papieża Franciszka, a później także do XIV Dalajlamy:Zintegrowany wewnętrznie oraz jednocząc się z otoczeniem, nadałem bieg sprawie związanej ze światową edukacją do pokoju – najwyższej wartości. Twierdzę, że treści irenologiczne winny dotrzeć do wszystkich mieszkańców naszej planety, by mogli doświadczać pełni istnienia. W tym celu wystosowałem do papieża Franciszka apel w sprawie powołania Wszechświatowego Uniwersytetu Pokoju pod Jego Świątobliwości honorowym patronatem. Przedłożyłem też stosowne rozwiązania związane z instytucjonalizacją tej inicjatywy. W osobie Ojca Świętego Bóg nie wysłuchał mojej mowy dotyczącej upominania się o powrót do życia w pokoju. Doznana porażka ze strony Kościoła Rzymskokatolickiego przekonała mnie, że tym bardziej należy przekraczać granice niemocy. Ponowiłem apel o pokój na świecie, tym razem adresując go do Jego Świątobliwości Dalajlamy, obecnego 14 zwierzchnika Kościoła Żółtego.

Publikacje Monografie naukowe: Ludzie bez szans. Studium adaptacji społecznej recydywistów, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1991, ISBN 978-83-905551-0-2. Nieudane powroty, Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1993, ISBN 83-901040-3-2. Probacja: wychowanie do wolności, Primum, Warszawa 1996, ISBN 83-905551-0-7. Zapobieganie przestępczości: studium prawno-porównawcze z zakresu polityki kryminalnej, Primum, Warszawa 1998, ISBN 978-83-905551-3-3. Probacja: system sprawiedliwego karania, Kodeks, 2002, ISBN 978-83-890513-5-6. Rodzinne domy terapeutyczne resocjalizacją w środowisku otwartym: Teaching Family Program, Wydawnictwo Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej, Warszawa 2006, ISBN 978-83-913616-6-5. Probacja: Resocjalizacja z udziałem społeczeństwa. Konteksty antropologiczno-filozoficzne, Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2006, ISBN 978-83-264-1491-6. Probacyjna sprawiedliwość karząca, Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2015, ISBN 978-83-264-1491-6. Pogranicza człowieczeństwa, Fundacja Ubi Societas Ibi Ius, Warszawa 2018, ISBN 978-83-64556-28-9. Probacja. Resocjalizacja z udziałem społeczeństwa. Konteksty antropologiczno-filozoficzne, Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2019, ISBN 83-60201-19-6. Człowiek cząstką Wszechświata. Rozważania antropologiczno-filozoficzne i filozoficznoprawne, Difin, Warszawa 2021, ISBN 978-83-808558-23. współautorstwo z A. Jagiełłowicz i M. Pleśniak, Meandry widzenia i niewidzenia, Difin, Warszawa 2021, ISBN 978-83-66491-36-6. Pokój fundamentem człowieczeństwa, Difin, Warszawa 2022, ISBN 978-83-8270-072-5. Autowaloryzacja człowieka a sens i istota prawa, Akademia Pióra, Wrocław 2023, ISBN 978-83-958599-1-5. Przyrodzone prawa człowieka i naturalny porządek świata, Akademia Pióra, Wrocław 2024, ISBN 978-83-958599-5-3.

Nagrody i wyróżnienia 16 lutego 2015 – medal Komisji Edukacji Narodowej za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania, 9 lipca 2015 – medal XXV-lecia NSZZ Policjantów za zasługi na rzecz bezpieczeństwa publicznego, 12 października 2015 – medal pamiątkowy z okazji jubileuszu 30-lecia działalności artystycznej Integracyjnego Zespołu Pieśni i Tańca „Mazowiacy” w uznaniu za wybitnie pionierską postawę dla aktywizacji twórczej osób z niepełnosprawnością, 2016 – złoty medal „Serce za Serce” od Fundacji Prometeusz z Krakowa — uhonorowanie za pomoc osobom niepełnosprawnym, 31 lipca 2017 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za „Wybitne osiągnięcia naukowe i pracę na rzecz systemu wymiaru sprawiedliwości”, 31 sierpnia 2018 – medal „Za Zasługi dla NSZZ Policjantów KSP za zasługi na rzecz bezpieczeństwa państwa”, 7 kwietnia 2020 – medal „W Obronie i Godności Policjantów z okazji XXX-lecia powstania NSZZ Policjantów”, 13 czerwca 2025 – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – pkt 1..

Przypisy

Linki zewnętrzne Profil Andrzeja Bałandynowicza na stronie Akademii Wymiaru Sprawiedliwości Centrum Społecznej Demokracji Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego, autor: Andrzej Bałandynowicz Andrzej Bałandynowicz – Pokój Wewnętrzny (oficjalny profil na YouTube)

Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Bydgoszczy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Polscy kryminolodzy Kategoria:Prorektorzy Akademii Polonijnej w Częstochowie Kategoria:Rektorzy uczelni w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Wymiaru Sprawiedliwości w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Państwowej Akademii Nauk Stosowanych im. prof. Stanisława Tarnowskiego w Tarnobrzegu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uczelni Korczaka – Akademii Nauk Stosowanych w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Siedlcach Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1952