Dziwogon aldabrańskiSystematyka i nazwy polskie za: (Dicrurus aldabranus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny dziwogonów (Dicruridae). Endemit Seszeli.
Systematyka Gatunek ten opisał w 1893 roku Robert Ridgway, nadając mu nazwę Buchanga aldabrana. Nie wyróżnia się podgatunków.
Występowanie Dziwogon aldabrański jest gatunkiem endemicznym na Seszelach. Występuje na archipelagu Aldabra. Zajmuje obszar około 180 km². Preferuje zarośla oraz namorzyny.
Charakterystyka Morfologia Osiąga masę od 40 do 53 g i mierzy około 23 cm. Ma zwykle czarne upierzenie i rozwidlony ogon. Czasami ma kępę piór nad dziobem. Młode najczęściej są jasnoszare.
Dieta Żywią się głównie owadami oraz niewielkimi kręgowcami. Polują również na jaja innych ptaków oraz pisklęta. Zjadają również martwe potomstwo.
Rozmnażanie Zakłada gniazda zwykle w lasach namorzynowych, na wysokich drzewach na wysokości zazwyczaj od 2 m do 8 m. Gniazdo ma kształt misy wykonanej z cienkich gałęzi. Jego sezon lęgowy trwa od października do maja. Składa od 1 do 3 jaj. Jaja wysiadywane są przez 16–18 dni. Po kolejnych 15–19 dniach młodym osobnikom wyrastają pióra. Są w pełni zależne od rodziców przez kilka tygodni po opierzeniu. Dorosłe zajmują się młodymi do następnego sezonu lęgowego.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN dziwogon aldabrański jest uznawany za gatunek bliski zagrożenia (NT, ). Według danych z 1983 roku jego populacja liczyła 1000–1500 dorosłych osobników. Jej trend oceniany jest jako stabilny.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Dziwogony Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Seszeli Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1893 roku Kategoria:Taksony opisane przez Roberta Ridgwaya