Ulica Mohandasa Gandhiego (również: Mahatmy Gandhiego) – ulica w Łodzi wytyczona w 1959 r. podczas budowy osiedla mieszkaniowego „Żubardź”.
Nazwa ulicy Ulicę wytyczono w 1959 r., nadając jej imię Mohandasa Gandhiego. Nazwa upamiętnia postać Mohandasa Karamdasa Gandhiego, którego autobiografia została w tym okresie po raz pierwszy wydana w języku polskim. Obecnie używana jest równolegle nazwa Mahatmy Gandhiego.
Zabudowa Wzdłuż ulicy znajduje się zabudowa wielorodzinna o cechach charakterystycznych dla okresu PRL. Niektóre budynki wyposażone są w dobrze zachowane schrony, których budowa w miastach była powszechną praktyką w okresie zimnej wojny. Budynki o numerach 16, 18 i 21 zostały ozdobione muralami w pikselowo-komiksowej stylistyce. Ich autorem jest artysta podpisujący się TOPE.
Przy ul. Gandhiego znajdują się także:
pawilon handlowy Przedszkole Miejskie Specjalne nr 1 (ul. Gandhiego 26, dawny budynek Państwowego Przedszkola nr 108 w Łodzi, użytkowany przez Przedszkole Miejskie Specjalne nr 1 od 1991 r.) Zespół Państwowych Szkół Plastycznych im. Tadeusza Makowskiego w Łodzi (ul. Gandhiego 14, dawny budynek Zespołu Szkół Handlowych im. Oskara Langego w Łodzi, użytkowany przez ZPSP im. T. Makowskiego od roku szkolnego 2003/2004) Park przy Gandhiego (utworzony w 2024 r.)
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne
Ulica Gandhiego Łódź-Żubardź [w:] Fotopolska [online] [dostęp 2024-09-06] Ul. Gandhiego [w:] Schrony w Łodzi [online] [dostęp 2024-09-06]
Kategoria:Ulice w Łodzi