Kościół Najświętszego Odkupiciela w Pobierowie – współczesny kościół parafialny parafii Najświętszego Odkupiciela z 1986 roku, położony w Pobierowie, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie Gryfickim, w gminie Rewal. Projektantem kościoła jest – inż. arch. Jerzy Okniński. Należy do dekanatu Kamień Pomorski.

Kościół nosi wezwanie Odkupienia, które odnosi się do zbawczego dzieła Jezusa Chrystusa, dokonanego przez Jego Śmierć i Zmartwychwstanie (rok 1983 był Rokiem Jubileuszowym). Odpust przypada na 9 listopada.

Historia Jeszcze przed rozpoczęciem budowy, 19 czerwca 1983 roku, na Jasnej Górze papież Jan Paweł II poświęcił kamień węgielny. Został on wmurowany 29 lipca 1984 roku przez biskupa Kazimierza Majdańskiego. Dzisiejszą świątynię, rozpoczęto budować 20 marca 1984 roku, według projektu inżyniera architekta Jerzego Oknińskiego. Ostatecznie, pozwolenia na budowę nie ma do dziś. Pomimo trudności ówczesnych czasów komunistycznych, otrzymano zgodę na lokalizację i pozwolenie na budowę, na "stan zerowy". Kościół został poświęcony 28 listopada 1986 roku, a pierwszą mszę św. w nowym kościele odprawiono dwa dni później.

W 2014 r. pomalowano wnętrze Kościoła i pomieszczenia zakrystii, ocieplono ławki, z myślą o okresie zimowym. Rozpoczęto także remonty i modernizacje pomieszczeń w domu parafialnym. Zakupiono także organy elektroniczne. W kościele zamontowano także wiatrołap.

W 2016 r. miejscowa malarka Marzena Trzeciak-Tomczyk namalowała dwa obrazy: Matki Boskiej Częstochowskiej (ołtarz boczny) oraz św. Jana Pawła II, które zawisły w kościele jako wotum Roku Miłosierdzia.

W październiku 2017 r. w kościele pod ołtarzem została urządzona kaplica Matki Bożej Fatimskiej i świętego Floriana (wejście schodami po prawej stronie ołtarza). Ołtarz w kaplicy, to ołtarz z czasów Mszy św. polowych, jeszcze przed budową kościoła. Figura Matki Boskiej Fatimskiej została przywieziona z Fatimy do Polski przez siostrę Miriam ze Szczecina, a podarowana do kaplicy przez przyjaciół parafii. Figura św. Floriana została podarowana przez miejscowych strażaków.

Opis Nad wejściem do kościoła znajduje się empora. We wnętrzu w prezbiterium centralne miejsce zajmuje obraz w kształcie krzyża z wizerunkiem Jezusa Chrystusa, otoczonego chrześcijańskimi symbolami: gołębicą (symbol Ducha Świętego), zwojami Pisma Świętego i kielichem (symbol Eucharystii). Po obu stronach krzyża widnieją obrazy: po lewej Narodzenie Chrystusa, a po prawej Jezus Miłosierny. W kościele znajduje się również obraz św. Stanisława Kostki, przedstawionego w stroju zakonnym, w obecności anioła, który udziela mu Komunii świętej (lewa strona prezbiterium). Po prawej stronie prezbiterium znajduje się wizerunek błogosławiony Jana Pawła II, w złotych szatach, unoszącego prawą rękę w geście błogosławieństwa, a lewą opierającego się na pastorale. Papież depcze krokodyla – symbol współczesnych systemów zła społecznego – którego przebija papieska ferula. Na ścianach świątyni umieszczono malowane stacje drogi krzyżowej, a w wyposażeniu kościoła znajduje się drewniana chrzcielnica z pokrywą oraz obraz Matki Boskiej Częstochowskiej.

Architektura Kościół z plebanią zbudowane zostały na rzucie czworoboku o wymiarach 16 x 16 m. Mury są wykonane z betonu i pustaków ze żużlu. Sufit jest wykonany z betonu o grubości 20 cm, w którym zabetonowano kotwy, aby było do czego przymocować łaty, a do nich przymocowano blachę. Między łatami znajduje się ocieplenie z wełny mineralnej. Ogniomurki wykonane są z betonu, zbrojone, opierzone blachą miedzianą, na którą ściekają opady z dachu. Kościół nie ma tradycyjnych rynien. Tę funkcję pełnią grube łańcuchy, które zwisają od więźby dachowej do ziemi.

Zasadniczą rolę nośną konstrukcji dachowej pełni żebro kalenicowe: jest to zbrojona belka o wymiarach 24 m długości, 2,5 m wysokości, 0,5 m szerokości. Jest ono zespolone ze stropem betonem. Podczas budowy, aby tę belkę uzbroić, trzeba było poza kościołem zbudować specjalne do tego celu rusztowanie, ponieważ inaczej nie można było wsuwać drutów do środka. Było to uciążliwe, jak zresztą budowa całej konstrukcji dachowej.

Okna wstawiono w listopadzie 1986 roku (powierzchnia okien 90 m²). Wówczas też kościół był tynkowany. Szyby w oknach są potrójne: w środku paski kolorowego szkła, a po obu stronach szyby bezbarwne. Okna wykonał p. Szulc z Pszczyny.

Prezbiterium usytuowane jest 68 cm nad posadzką. Najpierw jest jeden stopień, który służy do udzielania Komunii Świętej. Następnie kolejne 3 stopnie, na wysokości których znajduje się ołtarz. Żeby stanąć przed tabernakulum trzeba wejść na kolejne 2 stopnie. Każdy stopień ma 17 cm. Pod prezbiterium znajduje się nie wykończona jeszcze krypta.

Posadzka wykonana została z marmuru biała Marianna, sprowadzona z Kudowy Zdroju. W kościele jest szlifowana, a w prezbiterium dodatkowo polerowana. Położył ją w październiku 1988 r. mieszkaniec Pobierowa – śp. Jan Waszkiewicz, który miał największe zasługi w budowie kościoła.

Wyposażenie Ołtarz wykonany jest z modrzewia. Konfesjonał, ambonka, sedilia, ołtarz boczny Matki Bożej (1999 r.), chrzcielnica (2001 r.) wykonane są z jesiona. Klęczniki wykonane są z olchy, natomiast ławki z sosny. Drzwi główne pierwotnie miały 4 m szerokości, natomiast drzwi boczne (2 pary) pierwotnie miały po 3 m szerokości. W 2015 roku zostały zastąpione nowymi drzwiami, o podobnych wymiarach, wykonanymi z plastiku. Drzwi do zakrystii wykonane są z jesiona. Drzwi na chór – z dębu.

Droga Krzyżowa namalowana jest na tablicach kreślarskich 53 x 73 cm, autorstwa jezuity Bronisława Podsiadło, absolwenta Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie. Obrazy Drogi Krzyżowej malował na probostwie w Pobierowie, a krzyż św. Franciszka (wiszący nad ołtarzem), ze względu na rozmiary (2,90m x 3,30m) na chórze w kościele. Krzyż jest z drewna lipowego. Na obrazie na krzyżu znajduje się Jezus Chrystus, nad nim Bóg Ojciec i Duch Święty. Prawą ręką Pan Jezus wskazuje, by w życiu korzystać z Sakramentu Pokuty i Eucharystii, a lewą by żyć Pismem Świętym. Pod nogami Jezusa Ziemia i kosmos. Dzieła powstały na przełomie lipca i sierpnia 1987 roku.

Oświetlenie kościoła założono w październiku 1996 roku przez firmę Przybylskich z Poznania. Nagłośnienie zmieniano wielokrotnie: za trzecim razem przez firmę Patos z Chorzowa we wrześniu 1997 r, a po raz ostatni w 2015 roku.

Wieża kościelna Nad wejściem do kościoła znajduje się 22-metrowa wieża zwieńczona krzyżem. Wieżę, probostwo i pomieszczenie katechetyczne budowano równocześnie. Wieża ma 22,5 m wysokości. Cała wykonana jest z żelbetonu, stoi na płycie o wymiarach 7 m x 7 m, która jest podwójnie zbrojona. Wieżę wieńczy krzyż zrobiony z desek, obłożony blachą miedzianą (4,5 m wysokości). Dach pokryty miedzianą blachą.

Dzwony Kościół posiada trzy dzwony spiżowe: Maksymilian Kolbe (100 kg), Jan Paweł II (250 kg), Maryja (360 kg). Na początku uruchamiane były ręcznie, a od 1993 roku elektrycznie. Poruszają je elektromagnesy. Urządzenie ma zegar sterujący (10 programów). Mechanizm sterujący założył Antoni Rduch spod Wodzisławia Śląskiego. Dzwony odlane zostały w Poznaniu przez Saturnina Skubiszyńskiego, przywiezione zostały w 1985 roku.

Otoczenie kościoła Porządkowanie terenu wokół kościoła rozpoczęto dopiero w 1994 roku. Wiosną 1999 roku, po uszykowaniu terenu przed kościołem zamontowano 50 ławek, na których mieści się 400 osób. Drewno jest zamocowane na betonowych stopach. Na początku maja 2002 roku rodzice dzieci I-komunijnych obsadzili posesję kościoła 160 ozdobnymi jałowcami.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Kościoły w powiecie gryfickim Kategoria:Pobierowo Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1986 Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Chrystusa Odkupiciela Kategoria:Kościoły w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Rewal