Piercing intymny – forma piercingu polegająca na przekłuciu narządów płciowych lub sutków w celu noszenia różnego rodzaju biżuterii. Można również stosować ten termin pars pro toto w odniesieniu do wszystkich piercingów ciała w okolicy odbytu, krocza, penisa, moszny i sromu, w tym piercingu guiche, który nie wiąże się bezpośrednio z perforacją narządów płciowych.
Przekłucia intymne można wykonywać niezależnie od płci, dostępne są różne ich rodzaje. Głównym motywem jest estetyka i indywidualizacja; ponadto niektóre piercingi zwiększają przyjemność seksualną poprzez zwiększenie stymulacjiLaMicha Hogan; Katherine Rinard; Cathy Young; Alden E. Roberts; Mylma Armstrong; Thomas Nelius. A cross-sectional study of men with genital piercings. „British Journal of Medical Practitioners”. 3 (2), s. 315–322, 2010.. W okresie przednowoczesnym piercing intymny był najbardziej rozpowszechniony kulturowo w Azji Południowo-Wschodniej, gdzie od czasów starożytnych stanowił część tradycji. Zapisy o przekłuwaniu narządów płciowych można znaleźć w KamasutrzeDonald E. Brown: The Penis Inserts of Southeast Asia: An Annotated Bibliography with an Overview and Comparative Perspectives. Berkeley: Center for South and Southeast Asia Studies, University of California, 1988. ISBN 978-0-944613-05-4..
Historia mały|Złocone marginalia Códice Boxer z jedynym znanym opisem piercingu przedkolonialnego Wisajów o nazwie tugbuk i piercingu intymnego typu sakra z Filipin Tradycyjny, historyczny zwyczaj przekłuwania narządów płciowych jest najbardziej rozpowszechniony kulturowo w Azji Południowo-Wschodniej (szczególnie w Indonezji, na Filipinach, w Tajlandii, Malezji i Mjanmie), gdzie wszczepianie różnego rodzaju implantów w penisa było powszechne aż do czasów współczesnych obok innych starożytnych modyfikacji ciała, takich jak tatuaże, lub obrzezanie, przekłuwanie uszu i umieszczanie w nich tuneli, wypełnianie zębów złotem, , i . Podstawowym celem takich zabiegów było zwiększenie przyjemności seksualnej. Praktyka ta rozprzestrzeniła się także na sąsiednie regiony, gdzie zachowały się rozproszone wzmianki o piercingu narządów płciowych, jak np. o południowoazjatyckim , czyli piercingu męskich narządów płciowych przechodzącym pionowo przez żołądź (w przeciwieństwie do większości piercingów w Azji Południowo-Wschodniej, które są wbijane poziomo, np. ampallang) opisanym w Kamasutrze (II w. n.e.). Inne, mniej znaczące tradycje przekłuwania narządów płciowych również pojawiły się niezależnie w innych kulturach (np. w Ameryce Środkowej).
Na Filipinach przekłucia prącia były szeroko udokumentowane przez europejskich odkrywców wśród ludu WisajówWilliam Henry Scott: Barangay: Sixteenth-century Philippine Culture and Society. Ateneo University Press, 1994, s. 20–27. ISBN 978-971-550-135-4.. Wśród nich piercing prącia składał się z pręta lub sztabki (często zdobionej i zwykle wykonanej ze złota, mosiądzu, cyny lub kości słoniowej) zwanej tugbuk lub tudruk, która jest wsuwana poziomo przez żołądź prącia. Jego końce są przymocowane do sakra (nazywanego również sacra lub sagra), koła lub półpierścienia (wykonanego z tego samego materiału co tugbuk), który oplata żołędzia penisa, podobnie jak . Sakra występuje w wielu wariantach, lecz zazwyczaj zdobiona jest tępymi guzkami na obwodzie. Końce tugbuka są następnie mocowane do sakry za pomocą zatyczek (często również zdobionych). Włoski odkrywca Antonio Pigafetta, który towarzyszył Ferdynandowi Magellanowi w pierwszej wyprawie dookoła globu, opisuje tę praktykę w następujący sposóbTom Harrisson. The „PALANG”, its History and Proto-History in West Borneo and the Philippines. „Journal of the Malaysian Branch of the Royal Asiatic Society”. 37 (2 (206)), s. 162–174, November 1964. JSTOR: 41492204.De Leon, Jay Israel (2017). „Penis Piercing and the Status of Women in Pre-colonial Visayan Societies”. Hulagway: Paglikha ng Imaheng Pilipino sa Timog-Silangang Asya. UUP Lipunang Pangkasaysayan. Dostęp 18 września 2024.:
Anonimowo napisany Códice Boxer z lat dziewięćdziesiątych szesnastego wieku również zawiera podobny opis:
Tego typu piercing wykonywano chłopcom już w młodym wieku. Miał on na celu zwiększenie doznań i przyjemności podczas stosunku płciowego zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. Warto zaznaczyć, że Pigafetta opisuje, iż to kobiety decydowały o tym, w jaki sposób należy włożyć penisa z sakrą. Donoszono, że mężczyźni bez piercingu w penisie byli wyśmiewani przez kobiety, nazywającymi ich asog („impotentnymi” lub „zniewieściałymi”). Praktyka ta była mocno tłumiona przez hiszpański kler i ostatecznie zanikła w okresie kolonialnym Filipin, ponieważ uważano ją za „grzech ciała”.
Ampallang, podobny piercing (również przechodzący poziomo przez żołądź, ale różniący się tym, że nie jest przymocowany w stałej pozycji), występuje u różnych plemion w Sarawaku i Sabah na wyspie Borneo.
Piercing narządów płciowych po raz pierwszy pojawił się w krajach zachodnich dzięki raportom etnograficznym sporządzonym przez odkrywców, np. w XIX wieku. Holenderski odkrywca w swoim zapisie etnograficznym In Centraal Borneo opisał: reis van Pontianak naar Samarinda – dokumentujący swoją podróż przez Borneo w 1897 r. – zabieg przekłucia ampallangu:
mały|Indyjscy fakirzy, jeden z nich noszący duży element biżuterii w przekłuciu typu ampallang, 1870–1880. Przekłuwanie narządów płciowych stało się krótkotrwałą modą pod koniec XIX wieku, zwłaszcza wśród wyższych klas społecznych: „Praktyka przekłuwania ciała odrodziła się w świecie zachodnim w epoce wiktoriańskiej. Wielu mężczyzn i kobiet z rodziny królewskiej epoki wiktoriańskiej decydowało się na przekłucie sutków i genitaliów″.
Później popularność tego zabiegu ponownie spadła, a piercing narządów płciowych stał się w krajach zachodnich rzadkością aż do drugiej połowy XX wieku. W latach 70. XX wieku wprowadzili je do rozwijającego się środowiska miłośników modyfikacji ciała pionierzy piercingu, tacy jak i , z których wielu było związanych ze studiem piercingu w Los Angeles. Wraz z pojawieniem się kwartalnika w 1977 r. informacje na temat piercingu narządów płciowych stały się dostępne dla szerszej społeczności. Piercing narządów płciowych stał się popularny również w latach 80. XX wieku wśród przedstawicieli współczesnego ruchu prymitywnego w rejonie Zatoki San Francisco. Dopiero w XXI wieku piercing narządów płciowych ograniczał się do subkultury zajmującej się modyfikacjami ciała.
Podobnie jak piercing sutkówFree the Nipple Ring! Why One Vogue Writer Got Pierced – Vogue., piercing narządów płciowych stał się bardziej popularny w drugiej dekadzie XXI wiekuNice, Normal Girls Don’t Get Their Genitals Pierced – Vice Magazine.. Wiele gwiazd, takich jak Christina Aguilera, Fantasia Barrino, Pete Doherty, Janet Jackson, Lenny Kravitz, Katarina Waters, czy Pete Wentz, oświadczyło, że miało lub planuje mieć piercing intymny. Obecnie piercing intymny cieszy się coraz większym popytem, zwłaszcza wśród młodych dorosłych w wieku studenckimGenital piercing increasing among Kumasi youth – Ghanaweb..
W odniesieniu do kobiecych piercingów intymnych, Marilyn W. Edmunds, adiunkt kliniczny na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa, stwierdziła: „Kobiety z piercingiem narządów płciowych nie są już na marginesie społecznym ani częścią kultury „punkowej”, która eksperymentuje z zachowaniami, które są „społecznie prowokacyjne”. W ciągu ostatnich 30 lat piercing narządów płciowych stał się powszechny, a kobiety robią to z różnych powodów”.
Motywy Podobnie jak piercing całego ciała, piercing intymny wykonuje się często ze względów estetycznych i jako formę wyrażenia osobistego stylu. Ponadto niektóre (ale nie wszystkie) rodzaje piercingów intymnych zwiększają wrażliwość i zapewniają dodatkową stymulację podczas stosunku płciowego lub stymulacji. Według raportu (APP) autorstwa , pionierki piercingu, byłej członkini The Gauntlet i wynalazczyni kilku piercingów genitalnych, takich jak i , indywidualne motywy i preferencje są dość zróżnicowaneAngel, Elayne. „An Approach to Genital Piercings” The Point. No. 40. s. 5.Zarchiwizowano z oryginału (data archiwizacji 29 listopada 2018).:
Powody estetyczne Motywację można ograniczyć wyłącznie do względów estetycznych. Podobnie jak wszystkie inne rodzaje piercingu, piercing intymny pełni funkcję dekoracyjną i jest atrakcyjny dla osób, które go noszą. Violet Fenn z Metro stwierdziła: „Dla mnie osobiście była to czysta estetyka – po prostu podoba mi się wygląd. Nawet gdybym była jedyną osobą, która widziałaby mój piercing, podobałoby mi się to tak samo, jak pomalowane paznokcie u stóp – coś ładnego, zrobionego dla własnej przyjemności.″Violet Fenn: Why genital piercings aren’t as scary as you think. Metro, 2017-03-14. [dostęp 2018-03-29]..
Kultura i styl życia Kultury tradycyjne W wielu tradycyjnych kulturach przekłuwanie ciała stanowi rytuał przejścia w okresie dojrzewania i symbolicznie oraz dosłownie oznacza wejście do świata dorosłych, a także jest wyznacznikiem tożsamości kulturowej. Podobnie jak obrzezanie motywowane religijnie, można je uważać za „oczyszczenie ciała” i powszechny znak cielesny dla członków tej samej wiary. Te tradycyjne znaczenia modyfikacji ciała zostały przywrócone do życia we współczesnym społeczeństwie zachodnim przez współczesny ruch prymitywny. Zainspirowana etnograficznymi opisami praktyk plemiennych, subkultura ta przyjęła piercing narządów płciowych jako kwestię indywidualizacji i duchowości.
Współczesne społeczeństwo zachodnie U większości osób decydujących się obecnie na piercing narządów płciowych dominuje poczucie wyjątkowości i nonkonformizmu. Badanie z 2015 r., w którym oceniono jakościowy zbiór danych obejmujący 484 samooceny i cechy mężczyzn i kobiet z piercingiem narządów płciowych, wykazało, że:
Zwiększona przyjemność i doznania Ponadto piercing narządów płciowych może zwiększyć przyjemność seksualną podczas masturbacji, gry wstępnej i stosunku seksualnego. Podczas gdy piercing żeńskich narządów płciowych wywołuje stymulację tylko u kobiet, które go noszą, piercing męskich narządów płciowych może zwiększyć stymulację zarówno u osoby noszącej biżuterię, jak i u jej partnera seksualnego, stymulując zarówno żołądź osoby noszącej biżuterię, jak i ścianę pochwy lub odbyt penetrowanego partnera. Ze względu na fizjologię narządów płciowych kobiety czerpią większą przyjemność seksualną z przekłucia swoich narządów płciowych, jak i przekłucia narządów płciowych partnera. mały|Piercing Prince Albert jest powszechnie stosowany w celu zwiększenia przyjemności seksualnej obu partnerów, a także ze względów estetycznych.
Dla partnera seksualnego Efekt ten jest szczególnie widoczny w przypadku piercingu przechodzącego przez żołądź prącia: piercingu ampallang i apadravya. Kobiety z plemienia Dajaków w Sarawaku na Borneo wolą mężczyzn z ampallangiem, twierdząc, że stosunek bez niego byłby nudny: mały|Historyczne zdjęcie Dajaka z kolczykiem ampallang (góra), szczegółowe zdjęcie tradycyjnego kolczyka (dół) Paolo Mantegazza stwierdził: „Kobiety Dajaków mają prawo nalegać na ampallang, a jeśli mężczyzna nie wyraża zgody, mogą szukać separacji. Mówią, że uścisk bez tego urządzenia jest zwykłym ryżem; z nim jest ryżem z solą”. Według relacji antropologa Toma Harrissona, który spędził większość swojego życia na Borneo i przeprowadzał wywiady z tubylcami na temat tradycyjnego piercingu ampallang, stwierdził on: „funkcją tego urządzenia jest, powierzchownie rzecz biorąc, zwiększanie przyjemności seksualnej kobiet poprzez stymulację i rozszerzanie wewnętrznych ścianek pochwy. Jest to, według mojego doświadczenia, zdecydowanie skuteczne”.
Dla osoby z piercingiem