mały|Diagram z Metoposkopii, Samuel Fuchs, 1615 Metoposkopia – forma wróżbiarstwa, w której wróżbita na podstawie układu zmarszczek na czole i rysów twarzy badanej osoby przewiduje jej charakter i przeznaczenie. Była ona stosowana w starożytności, rozpowszechniona w średniowieczu, a szczyt popularności osiągnęła w XVI i XVII wieku.
Historia Pliniusz wspomina o metoposkopie opisanym przez Apiona Gramatyka, który potrafił ocenić wiek osoby i jak długo jeszcze będzie żyć. Według Swetoniusza inny praktyk uznał, że cesarzem zostanie Tytus, a nie Brytanik. Juwenalis był pogardliwy i uważał metoposkopię za coś plebejskiego.
Metoposkopia jest szeroko omawiana w ZoharzeMatt, Daniel, „Zohar, Vol.4".. Izaak Luria (1534–1572), syryjski rabin, również praktykował formę metoposkopii: poszukiwał hebrajskich liter na czole, a następnie poddawał je interpretacji.
Metoposkopię opracował w XVI wieku włoski uczony i filozof Gerolamo Cardano, uważany za jednego z najwybitniejszych matematyków renesansu. Jego dzieło Metoposcopia libris tredecim, et octingentis faciei humanae eiconibus complexa, ilustrowane rycinami przedstawiającymi 800 różnych czół, zostało napisane w 1558 i opublikowane pośmiertnie w 1658 roku. Tematem tym interesował się także Giovanni Antonio Magini. Ciro Spontoni opublikował na temat tej praktyki ilustrowany tekstLa metoposcopia overo Commensuratione delle linee della fronte... nuova fisonomia, un tratatto dei nei, & un altro dell’indole della persona, con molte curiosita (1672, Andrea Rossi, Verona).. W XVI i XVII wieku opublikowano wiele książek o metoposkopii.
Krytyka mały|Portret Cardano wystawiony w Szkole Matematyki i Statystyki Uniwersytetu St Andrews Jean Bodin potępił metoposkopię w De la démonomanie des sorciers (1580). Praktyka ta została zakazana przez papieża Sykstusa V w 1586 roku.
Zobacz też frontispis (książka) fizjonomika
Przypisy
Linki zewnętrzne Słownik sceptyków Słownik języka angielskiego Mystica.org Kategoria:Metody wróżenia Kategoria:Przestarzałe koncepcje biologiczne