Ernst Stadler (ur. 11 sierpnia 1883 w Colmar w Alzacji-Lotaryngii, zm. 30 października 1914) – niemiecki poeta. Przedstawiciel ekspresjonizmu.
Życiorys Był synem prokuratora i ukończył gimnazjum w Strasburgu. Przyjaźnił się z René Schickele (1883-1940) i Otto Flake (1880-1963), z którymi należał do kręgu artystycznego Das jüngste Elsaß. Razem z nimi wydawał w 1902 r. czasopismo Der Stürmer (nie mylić z czasopismem nazistowskim o tej samej nazwie), które w 1903 r. zmieniło nazwę na Der MerkerMały słownik pisarzy niemieckich, austriackich i szwajcarskich. Jan Chodera, Mieczysław Urbanowicz (red.). Warszawa: Wiedza Powszechna, 1973. OCLC 2746707. (pol.).Das jüngste Elsaß/Stürmerkreis [Straßburg, München]. W: Handbuch literarisch-kultureller Vereine, Gruppen und Bünde 1825-1933. Wulf Wülfing, Karin Bruns, Rolf Parr (red.). Stuttgart-Weimar: Verlag J. B. Metzler, 1998, s. 207–216. ISBN 978-3-476-01336-1. (niem.)..
Studiował w Strasburgu, Monachium i Oksfordzie. W Strasburgu studiował germanistykę, romanistykę i literaturoznawstwo. Od 1904 r. kontynuował studia w Monachium. Doktoryzował się pracą o eposie ParsifalStrona internetowa biografie-niemieckie.pl/ernst-stadler.. Habilitował się pracą na temat tłumaczeń Christopha Martina Wielanda (1733-1813) prac Williama Szekspira (1564-1616).
W 1906 roku otrzymał prestiżowe Stypendium Rhodes na studia w Magdalen College w Oksfordzie, gdzie studiował do 1908 rokuRollmann, Hans (1982). „Die Berufung Ernst Stadlers an die Universität Toronto: Eine Dokumentation”. W: A Journal of Germanic Studies. Tom 18, Nr 2, s. 79–113..
Od 1910 do 1914 r. uczył filologii niemieckiej jako profesor w Brukseli. W Brukseli zaprzyjaźnił się z Carlem Sternheimem niemieckim dramaturgiem i autorem opowiadań. (1878-1942)Strona internetowa biografie-niemieckie.pl/ernst-stadler..
Po wybuchu I wojny światowej został powołany do Armii Niemieckiej jako oficer rezerwy i zginął podczas bitwy we Flandrii rażony granatem, w bitwie pod Zandvoorde niedaleko YpresRollmann, Hans (1985). „The New Critical Stadler edition: Addenda to work, correspondence and bibliography”. W: A Journal of Germanic Studies. Tom 21. Nr 3 str. 286–302.Strona internetowa biografie-niemieckie.pl/ernst-stadler.. Na jego wczesną twórczość poetycką wpłynęli Stefan George i Charles Péguy, ale po 1911 roku Stadler stworzył swój indywidualny styl. Jego najważniejszy tom poezji, Der AufbruchErnst Stadler Der Aufbruch (ed. Heinze Rölleke, Reclam, 1967)., który ukazał się w 1914 roku, jest uważany za główne dzieło wczesnego ekspresjonizmu. Wiersze Der Aufbruch są afirmacją radości życia poety. Są napisane długimi, wolnymi wersami inspirowanymi przykładem Walta WhitmanaRollmann, Hans (1985). „Ernst Stadler and Charles Péguy: The correspondence”. Seminar: A Journal of Germanic Studies. Tom 21, Nr 3, s. 253–271..
Ważniejsze publikacjeMały słownik pisarzy niemieckich, austriackich i szwajcarskich. Jan Chodera, Mieczysław Urbanowicz (red.). Warszawa: Wiedza Powszechna, 1973. OCLC 2746707. (pol.).:
Dzieła (wybór) Praeludien. 1905. Über das Verhältnis der Handschriften D und G von Wolframs Parzival. 1906. Wielands gesammelte Schriften ; Abt. 2, Übersetzungen; Shakespeares theatralische ... ; T. 1/2. 1909. Wielands Shakespeare. 1910. Der Aufbruch: Gedichte. 1920.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Colmar Kategoria:Ofiary I wojny światowej Kategoria:Poeci niemieckojęzyczni Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1914