thumb|Po schwytaniu przez aliantów Herbert Ernst Backe (ur. w Batumi, zm. 6 kwietnia 1947 w Norymberdze) – minister III Rzeszy do spraw Wyżywienia i Gospodarki Rolnej oraz SS-Obergruppenführer.
Życiorys Urodzony w Batumi na Kaukazie, był synem niemieckiego kolonisty. W latach 1905–1914 uczęszczał do gimnazjum w Tbilisi, ale po wybuchu I wojny światowej został internowany (do 1918) przez władze rosyjskie, to doświadczenie w połączeniu z jego obserwacją przebiegu rewolucji październikowej sprawiły, że stał się zdeklarowanym antykomunistą. Po zakończeniu wojny wyjechał do Niemiec, gdzie rozpoczął studia agronomiczne na Uniwersytecie w Getyndze. Następnie od 1923 do 1924 pracował jako asystent wykładowcy geografii w Wyższej Szkole Technicznej w Hanowerze. W 1927 roku pracował jako zarządca na farmie na Pomorzu, a w roku następnym pełnił funkcję najemcy posiadłości Hornsen w AlfeldLehmann, Joachim (1993). "Herbert Backe – Technokrat und Agrarideologe". In Ronald Smelser; Enrico Syring; Rainer Zitelmann (eds.). Die braune Elite II (in German). Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft. ISBN 3534801229.. Członek NSDAP od roku 1925, wcześniej w roku 1922 wstąpił do SA, natomiast w 1933 roku wstąpił do SSRobert S. Wistrich - Kto był kim w III Rzeszy. Wydawnictwo Znak, Kraków, 1997, s. 19, język polski, .
Od października 1933 do maja 1942 był sekretarzem stanu w Ministerstwie Wyżywienia i Gospodarki Rolnej. W 1934 był pomysłodawcą maksymalnego zwiększenia produkcji rolniczej (Erzeugungsschlacht) i zmniejszenia importu żywności. W 1936 został komisarzem do spraw wyżywienia w komisji Planu Czteroletniego. Od 23 maja 1942 z nominacji Alfreda Rosenberga został zarządcą Ministerstwa Wyżywienia i Gospodarki Rolnej na obszarze Komisariatu Rzeszy Ukraina, gdzie był głównym odpowiedzialnym za wdrożenie „planu głodowego”, który zabezpieczał dostawy żywności na front wschodni. Zdaniem historyka Timothy’ego Snydera skutkiem jego polityki była śmierć 4,2 mln ludzi na okupowanych przez Niemcy terytoriach wschodnich. W okresie II wojny światowej należał także do sztabu RuSHA.
Schwytany przez aliantów pod koniec wojny, miał zostać jednym z oskarżonych w tzw. procesie ministerstw (był to jeden z procesów norymberskich przed amerykańskimi Trybunałami Wojskowymi). Uniknął procesu, popełniając samobójstwo w celi więzienia 6 kwietnia 1947 w Norymberdze.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Generałowie SS Kategoria:Ludzie związani z Tbilisi Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Niemieccy samobójcy Kategoria:Członkowie SS Kategoria:Ludzie urodzeni w Batumi Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką NSDAP Kategoria:Członkowie SA Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojennej Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza Kategoria:Osoby odpowiedzialne za ludobójstwo Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Cywilnej Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Finlandii Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze Kategoria:Internowani w Rosji w czasie I wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1947