Fiodor Sierafimowicz Drużynin (, ur. 6 kwietnia 1932 w Moskwie, zm. 1 lipca 2007 tamże) – rosyjski altowiolista, kompozytor i pedagog.
Życiorys Ukończył Konserwatorium Moskiewskie w 1955 roku. Uczył się u Wadima Borysowskiego na studiach podyplomowych. Zwyciężał w międzynarodowych konkursach muzycznych. W 1958 roku rozpoczął pracę pedagogiczną w Konserwatorium Moskiewskim, od 1978 roku kierował katedrą altówki i harfy, otrzymał tytuł profesora w 1980 roku. Wychował ponad 100 uczniów, kształcili się u niego m.in.: Jurij Baszmiet, Aleksandr Bobrowski (zm. 2021), , Jurij Tkanow, Jekatierina Markowa, Aleksiej Simakin. Był członkiem .
Grał w latach 1967–1989 w , gdzie zastąpił swojego mentora . Jest postrzegany jako najwybitniejszy przedstawiciel rosyjskiej szkoły altówkowej. Koncertował m.in. z pianistką Mariją Judiną i pianistą Lwem Oborinem. W swoim repertuarze miał m.in. wszystkie kwartety smyczkowe Ludwiga van Beethovena i Dmitrija Szostakowicza, który zadedykował mu swoje ostatnie dzieło, . W jednym z jego koncertów uczestniczyła Anna Achmatowa, która poprosiła o zagranie Chaconny J. S. Bacha na bis.
zorganizowało o nim wystawę monograficzną w 2023 roku.
Nagrody Ludowy Artysta ZSRR (1988)
Twórczość Pisał głównie utwory kameralne na altówkę solo, a także na głos i altówkę oraz utwory chóralne. Tworzył także muzykę do utworów scenicznych. Swoje prace konsultował z , współpracował także m.in. z Alfredem Schnittkem czy Mieczysławem Wajnbergiem.
Wybrane utwory Sinfonia a due na dwie altówki nokturn Nocz i morie () na sopran i sekstet smyczkowy (do słów L. Riebera) Sonata i wariacje na altówkę solo Siem´ duchownych chorow () kwartet na sopran, flet, harfę i altówkę
Prof. Jurij Tkanow zebrał całe dziedzictwo kompozytorskie artysty.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Rosyjscy instrumentaliści Kategoria:Altowioliści Kategoria:Radzieccy kompozytorzy Kategoria:Rosyjscy kompozytorzy Kategoria:Ludowi Artyści ZSRR Kategoria:Zmarli w 2007