B-11 – barka paliwowa projektu BZ800 w służbie Marynarki Wojennej. Została zbudowana w 1979 roku w Tczewskiej Stoczni Rzecznej w Tczewie. Obecnie służy w 12 Dywizjonie Trałowców w siłach 8 Flotylli Obrony Wybrzeża.

Historia W połowie lat 50. XX wieku do służby w Marynarce Wojennej wcielono dwie barki paliwowe projektu Pr-5: B-1 i B-2 oraz jedną barkę nieznanego projektu i pochodzenia – B-3. W drugiej połowie lat 70. B-3 była w stanie na tyle złym, że trzeba ją było wycofać. Zaprojektowanie nowych barek zlecono Centrum Badawczo-Projektowemu Żeglugi Śródlądowej Navicentrum we Wrocławiu (obecnie Przedsiębiorstwo Projektowo-Usługowe Navicentrum). Projekt dostał oznaczenie BZ800. Budowę 3 bliźniaczych barek projektu BZ800 zlecono Tczewskiej Stoczni Rzecznej w Tczewie. Zbudowano je w latach 1979–1981 i nazwano je B-11, B-12 i B-13. Pierwsza i ostatnia weszły w skład świnoujskiej 8 Flotylli Obrony Wybrzeża, a druga 9 Flotylli Obrony Wybrzeża w Helu. W 1981 roku Tczewska Stocznia Rzeczna zbudowała, już dla armatora cywilnego 4 jednostkę projektu BZ800 (w 1995 roku nosiła nazwę BA-JK-1).

B-11 została wcielona do służby w Marynarce Wojennej 31 grudnia 1979 roku. Przydzielono ją do 42 Dywizjonu Pomocniczych Jednostek Pływających podległego Komendzie Portu Wojennego w ramach 8 FOW ze stałym miejscem bazowania w Porcie Wojennym w Świnoujściu. W związku z dużymi zmianami w strukturze Marynarki Wojennej, 30 czerwca 1996 roku dywizjony PJP w trzech flotyllach (45 w Gdyni, 43 w Helu i 42 w Świnoujściu) włączono w skład etatów swoich Komend Portów Wojennych (już bez numerów). W czasie służby w Dywizjonie PJP barka B-11 razem ze zbiornikowcem Z-8 proj. B199 i barką paliwową B-3 proj. BPZ-500A/MW współtworzyła Grupę Zbiornikowców. 29 lipca 2011 roku barka, w związku z likwidacją Dywizjonu Pomocniczych Jednostek Pływających KPW Świnoujście (nastąpiła ona 18 października 2011 roku), została przekazana do 12 Wolińskiego Dywizjonu Trałowców (12 DTR). Taki sam los spotkał inne jednostki dywizjonu. W 2023 roku dowódcą B-11 był st. bsm. Łukasz Krysztofiak. W listopadzie 2022 roku KPW Świnoujście ogłosiła przetarg na remont jednostek 8 FOW, w tym B-11. 7 sierpnia 2023 roku zawarto umowę na remont B-11 za kwotę 3,1 mln złotych. Remont wykonała gdyńska Stocznia Remontowa „Nauta”. Jednostka dalej pozostaje w służbie (stan na 2025 rok).

Dane taktyczno-techniczne Barka paliwowa B-11 jest przeznaczona do gromadzenia, transportu i wydawania materiałów pędnych (paliw, olejów) i smarów (skrót: MPS). Kadłub barki jest konstrukcją stalową, całkowicie spawaną. Paliwa transportowane i przechowywane na pokładzie B-11 muszą mieć minimalną temperaturę zapłonu powyżej 55 °C. B-11 może być holowana w odległości maks. 7 Mm od brzegu, przy stanie morza 6 stopni w skali Beauforta w przeciągu całego roku. Barka może być holowana z dziobu i od rufy. Jednostka według przepisów Polskiego Rejestru Statków ma wzmocnienia lodowe klasy L4, co umożliwia jej pływanie po pokruszonym lodzie przez cały rok.

Na dziobie barki umieszczono urządzenia cumowniczo-kotwiczne, a na śródokręciu zbiorniki i pompy paliwowe. Jednostka posiada 2 kotwice okrętowe szerokołopatowe o zwiększonej przyczepności typu KS 400 o wadze 400 kg, a także 2 łańcuchy kotwiczne o długości po 138 m. Do wciągania kotwic służy jednołańcuchowa wciągarka kotwiczna z mechanizmem ręcznym typu T-2000. Na rufie znajduje się jednokondygnacyjna nadbudówka, mieszcząca pomieszczenia załogi. Jednostka posiada 8 zbiorników paliwa o różnej objętościW starszym źródle podaje że jednostka posiada 6 zbiorników o łącznej objętości 903 m³., jeden zbiornik rozchodowy paliwa o objętości 1,2 m³, dwa zbiorniki resztkowe paliwa o objętości 8,8 m³, jeden zbiornik wody pitnej o objętości 5 m³, jeden zbiornik balastowy o objętości 173 m³, 4 zbiorniki oleju smarnego o różnej objętości oraz jeden zbiornik oleju zużytego o objętości 12 m³. Na B-11 znajdują się dwie pompy ładunkowe oleju napędowego typu mS83cTE oraz trzy pompy ładunkowe oleju smarnego typu ACG45-2N2E.

Wyporność maksymalna B-11 to 1072 tony, a wyporność standardowa 293,5 t. Długość całkowita barki wynosi 45 metrów, natomiast długość konstrukcyjna 44 m. Szerokość całkowita mierzy 9,2 m, a szerokość konstrukcyjna 9 m. Wysokość boczna jednostki wynosi 4 mW starszym źródle podaje że wysokość boczna jednostki wynosi 3,8 m., a zanurzenie 3 m. Pojemność barki B-11 jest wskazywana na 890 t. W skład załogi etatowej wchodzi 6 ludzi. Barka nie posiada własnego napędu, ani uzbrojenia. Energię elektryczną na jednostce zapewniają 2 generatory prądotwórcze ZE400/54 o mocy 52 kVA każdy (104 kVA łącznie) i napięciu 3 × 400/231V/50Hz. Składają się one z silnika wysokoprężnego SW400/54 o mocy 74,7 KM (55 kW) przy 1500 obr./min oraz prądnicy prądu przemiennego.

Zobacz też B-7 (1960) B-3 (1988) B-8 (1954)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Aktywne okręty pomocnicze polskiej Marynarki Wojennej Kategoria:Polskie okręty pomocnicze z okresu po 1945