Francesco Fumo (ur. 5 grudnia 1678 w Buseno, zm. po 1749 tamżeFreus P., 2007: Giovanni Francesco Fumo. Culture.pl ) – sztukator, czynny w Polsce co najmniej od 1717 do co najmniej 1732.
F. Fumo był pochodzenia włoskiegoMalinowska 1975, s. 259, urodził się we włoskojęzycznej części SzwajcariiFreus 2007. Przed przybyciem do Polski przez pewien czas przebywał w WiedniuNestorow R., 2020: Francesco Fumo i Pietro Innocente Comparetti. Pasaż Wiedzy Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie . W Polsce pracował przede wszystkim dla Elżbiety Sieniawskiej przy zdobieniu sztukaterią jej pałaców w Łubnicach w latach 1717-1723 oraz w Wilanowie (1723-1729), a następnie dla jej córki Zofii, przy pałacu wilanowskim, a od 1730 także w pałacu w PuławachMalinowska 1975, s. 259, 260Freus 2007Nestorow 2020. Co najmniej od 1736 mieszkał znów w swoim rodzinnym BusenoFreus 2007. Przez prawie cały pobyt w Polsce współpracował z architektem Giovannim Spazzio, z którego córką ożenił się w 1725Malinowska 1975, s. 259Freus 2007.
Przypisy
Bibliografia Malinowska I., 1975: Fumo Franciszek. W: Maurin-Białostocka J. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom II. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, str. 259, 260.
Kategoria:Sztukatorzy czynni w I Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1678 Kategoria:Zmarli w XVIII wieku