Eupsenella – rodzaj błonkówek z rodziny płaszczykowatych i podrodziny Bethylinae. Obejmuje 53 opisane gatunki.
Morfologia U błonkówek tych spotykane są formy długo- i krótkoskrzydłe (pterygopolimorfizm).
Głowa u form długoskrzydłych jest zaopatrzona w dobrze rozwinięte oczy złożone oraz przyoczka. Czułki mają biczyki zbudowane z jedenastu członów. Nadustek niemal pozbawiony jest płatów bocznych, natomiast płat środkowy bywa ścięty, kanciasty lub prawie kanciasty. Aparat gębowy cechuje się krótkimi i grubymi żuwaczkami o czterech ostrych zębach wierzchołkowych, zbudowanymi z sześciu członów głaszczkami szczękowymi oraz trójczłonowymi głaszczkami wargowymi. Żeberko hypostomalne jest dobrze rozwinięte.
Mezosoma zawsze ma dobrze zaznaczone notaulusy. Grzbietowa powierzchnia przedplecza ma tylną krawędź pośrodku odgiętą. Skrzydła przednie mają słabo wyodrębnione prestigmy. U form długoskrzydłych przednie skrzydło ma sześć zamkniętych komórek: R, 1Cu, C, 1M, 1R1 i krótką, eliptyczną 2R1, a skrzydło tylne cechują wykształcone żyłka analna i płat jugalny. Formy krótkoskrzydłe mają w skrzydle przednim otwartą komórkę 2R1 i prawie trójkątną pterostygmę. Duże, rombowate przedpiersie ma pośrodku wyżłobienie. Kompleks metapektalno-propodealny odznacza się brakiem listewek poprzecznych tylnych i wykształconą listewką metapostnotalną środkową.
Pomostek zaopatrzony jest w prostą listewkę brzuszną. U obu płci na metasomie widocznych jest osiem tergitów i tyle samo sternitów. Samiec ma dwupłatową tylną krawędź hypopygium oraz genitalia o niezmodyfikowanych lub rozdwojonych paramerach.
Ekologia i występowanie Owady te są zewnętrznymi parazytoidami gąsienic motyli z rodziny trociniarkowatych.
Przedstawiciele rodzaju rozmieszczeni są w krainie australijskiej.
Taksonomia Takson ten wprowadził w 1874 roku John Obadiah Westwood. Gatunkiem typowym została Eupsenella agilis. W 2018 roku Celso O. Azevedo i współpracownicy zsynonimizowali z omawianym rodzajem Fushunochrysites, Sinibethylus i Protobethylus. Według wyników analiz filogenetycznych Magna S. Ramosa i Celsa O. Azevedy z 2020 roku oraz Diega N. Barbosy i Gabriela A.R. Melo z 2023 roku omawiany rodzaj zajmuje pozycję siostrzaną dla Lytopsenella, tworząc z nim klad bazalny w obrębie podrodziny.
W zapisie kopalnym rodzaj znany jest z eocenu i oligocenu.
Do rodzaju zalicza się 53 opisane gatunki:
Przypisy
Kategoria:Płaszczykowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1874 roku