Mieczysław Karol Janowski (ur. 9 marca 1915 we LwowieEncyklopedia Szczecina. Wydanie jubileuszowe z okazji 70-lecia polskiego Szczecina. Red. Tadeusz Białecki. Szczec. Tow. Kult. Szczecin 2015, s.368. ISBN 978-83-942725-0-0., zm. 2 czerwca 1988 w PobierowieKto jest kim w Polsce 1984. Informator biograficzny. Edycja I. Wyd. Interpress. Warszawa 1984, s.330–331. ISBN 83-223-2073-6.) – polski architekt związany z powojennym Szczecinem, doktor habilitowany nauk technicznych w zakresie architektury i urbanistyki, nauczyciel akademicki.
Życiorys Mieczysław Janowski uczęszczał do szkoły podstawowej i średniej we Lwowie; maturę zdał w 1933 w gimnazjum im. Jana DługoszaWojciech Bal, Robert Dawidowski, Ryszard Długopolski, Adam M. Szymski. Architektura polska lat 1945–1960 na obszarze Pomorza Zachodniego. Wyd. II. Księży Młyn Wyd. Michał Koliński Łódź 2022, s.320–322. ISBN 978-7729-475-8. Studia wyższe ukończył w 1939 na Wydziale Architektury Politechniki LwowskiejKsięga jubileuszowa 50-lecia Wydziału Budownictwa i Architektury Politechniki Szczecińskiej. Szczecin 1996, s. 508–509. ISBN 83-906847-2-1 (dostęp 2024-11-15).. Podczas II wojny światowej uczestniczył w kampanii wrześniowej, podczas której był dowódcą plutonu łączności. Walczył w obronie Warszawy, a po kapitulacji był jeńcem oflagu w Woldenbergu (obecnie Dobiegniew)Lista jeńców Oflagu II C Woldenberg (dostęp 2024-11-30).. Dyplom magistra inżyniera architekta otrzymał na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej w 1959 w trybie nostryfikacji dyplomu zaginionego w czasie wojny. Na tym samym wydziale w 1975 obronił pracę doktorską Rola struktur przestrzennych w rzucie centralnym w architekturze, ze szczególnym uwzględnieniem problemów mieszkalnictwa i otrzymał stopień naukowy doktora nauk technicznych, a w 1982 – doktora habilitowanego nauk technicznych na podstawie monografii Problemy kształtowania racjonalnej zabudowy jednorodzinnej.
Był uczestnikiem zebrania założycielskiego szczecińskiego Oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich (7.03.1947) i aktywnym członkiem Rady SARP (1957-1975), a także członkiem GSK SARP (1975-81).
Mieczysław Janowski został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kw. 45A-28-11)Mieczysław Janowski – lokalizacja grobu na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (dostęp 2024-11-15)..
Praca zawodowa Mieczysław Janowski rozpoczął pracę zawodową w 1938 jako student. W latach 1945–1946 pracował w Warszawie jako projektant Biura Odbudowy Stolicy, następnie był kierownikiem Archiwum Dyrekcji Odbudowy w Gdańsku (1946-1947), kierownikiem budowy, kierownikiem Oddziału Planowania Biura Odbudowy Portów w Szczecinie (1947–1948). Przez 17 lat był Głównym Architektem Miasta Szczecina (1954–1972). Pracował jako starszy projektant Biura Projektowo-Badawczego „Miastoprojekt” w Szczecinie (1972–1974).
Praca naukowo-dydaktyczna W latach 1948–1953 był nauczycielem akademickim na Wydziale Architektury Szkoły Inżynierskiej w Szczecinie zatrudnionym kolejno jako asystent, adiunkt i zastępca profesora. W latach 1969-1988 był kierownikiem Zakładu Projektowania Architektonicznego w Instytucie Architektury i Planowania Przestrzennego Politechniki Szczecińskiej. Opublikował 7 prac naukowo-studialnych, 1 podręcznik, 21 artykułów naukowych i 5 patentów. Jest także współautorem książki Szczecin 1945 i dziś. Wyd. Interpress Warszawa 1968, 129 ss. (wsp. Janusz Lisek, Bohdan Skłodowski).
Uczestniczył w krajowych i zagranicznych konferencjach naukowych, wygłaszając ponad 30 referatów. Wypromował 5 doktorów nauk technicznych i ponad 120 magistrów inżynierów architektów.
Wybrane projektyEncyklopedia Szczecina. T. I (A-O). Red. Tadeusz Białecki. Uniw. Szczec., Szczecin 1999, s. 387. ISBN 83-7241-089-5. budynek mieszkalny, ul. Krzywoustego 60 w Szczecinie (1961-64) osiedle Grunwaldzkie w Szczecinie (1960-64) – bloki przy ul. Jacka Malczewskiego 17-21 (wsp. Tadeusz Lis) Muzeum Morskie w Szczecinie rektorat Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie bosmanat portu w Świnoujściu latarnia morska w Niechorzu Powszechny Dom Towarowy w Szczecinie budownictwo jednorodzinne (1965-1982) szkoła podstawowa 7-izbowej z zestawu elementów przydatnych dla typizacji (1961) – II nagroda równorzędna urbanistyczno-architektoniczne rozwiązanie Placu Przyjaźni Polsko-Radzieckiej w Szczecinie (1964) – (wsp. Janusz Lisek, Ludwik Kołodziejczyk, Bogusław Herman) – wyróżnienie I stopnia równorzędne opracowanie koncepcji programowo-przestrzennej i technicznej osiedla przyszłościowego Radzionków w woj. katowickim (1974) – (wsp. Krzysztof Janowski) – wyróżnienie II stopnia równorzędne Pomnik Czynu Żołnierskiego 1939-45 w DobiegniewiePomnik Czynu Żołnierskiego w Dobiegniewie w witrynie fotopolska.eu (dostęp 2024-10-30). (odsłonięty 2 września 1979) Muzeum Polskich Jeńców Wojennych w Dobiegniewie
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1980) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1959) Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego Złoty Krzyż Zasługi (1956) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1954) Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974)Doc. dr hab. inż. Mieczysław Janowski w dziale „In memoriam – Pamięci architektów polskich” w witrynie Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (dostęp 2024-11-15). Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (1977) status twórcy nadany przez Ministra Kultury i Sztuki za całokształt pracy twórczej (1980) wyróżnienie SARP I stopnia (1955) honorowy obywatel Dobiegniewa
Zdjęcia
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Polscy urbaniści Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy inżynierowie architekci Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Szczecińskiej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Gryfa Pomorskiego Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Centralnym w Szczecinie Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg