Marilyn Montez Moore (ur. 16 czerwca 1930 w Chicago, zm. 19 marca 1992 w Fort Lauderdale) – amerykańska wokalistka jazzowa.
Życiorys Jej rodzice – Lester i Montez – byli artystami estradowymi. Niedługo po jej narodzinach przenieśli się do Oklahoma City. Zaczęła występować w wieku trzech lat, śpiewając i tańcząc w finale przedstawień wodewilowych, granych przez rodziców. Uczyła się w miejscowych szkołach podstawowych Jeffersona i Edgemere. W 1946 ukończyła Classen High School. Już będąc nastolatką postanowiła zająć się śpiewem. Jako wokalistka debiutowała w klubach Oklahoma City oraz Chicago, i szybko zainteresowała się jazzem.
Po skończeniu szkoły średniej podjęła pracę w 1949 w orkiestrze Woody'ego Hermana, a potem Charliego Ventury. Następnie już z big-bandem Benny’ego Goodmana odbyła dużą trasę koncertową.
Na początku lat 50. zamieszkała w Nowym Jorku. Śpiewała z różnymi zespołami, m.in. Charliego Barneta, Raya McKinleya i Boyda Raeburna. Współpracowała także z zespołem saksofonisty Ala Cohna, za którego wyszła za mąż w 1953. Mieli dwoje dzieci – Lisę i Josepha Marka (późniejszego gitarzystę jazzowego). W tym czasie przestała śpiewać i poświęciła się domowi i rodzinie. W 1957 jednak przyjęła zaproszenie od wytwórni Bethlehem na nagranie płyty. Album Moody, w realizacji którego uczestniczyli znani muzycy, m.in. jej mąż, trębacz Joe Wilder, pianista Don Abney i gitarzysta Barry Galbraith, zyskał duże uznanie. Rok później ukazała się na płycie jazzowa wersja broadwayowskiej komedii muzycznej Oh, Captain! z jej udziałem. Towarzyszyli jej tak znani muzycy jak pianista Dick Hyman, saksofoniści Coleman Hawkins i Harry „Sweets” Edison, trębacz Art Farmer, kontrabasista Oscar Pettiford i perkusista Osie Johnson. Niedługo potem, pozostająca w separacji z mężem, rozwiodła się z nim i tym razem na dobre porzuciła muzykę. Mimo chęci powrotu do śpiewania, zajmowała się wyłącznie wychowaniem dzieci i prowadzeniem domu.
Jako wokalistka dysponowała ciepłym głosem o dużej wrażliwości. Jej sposób frazowania nawiązywał do wokalistyki Billie Holiday. „Lady Day” była dla niej wzorem, podobno były zaprzyjaźnione.
Zmarła na Florydzie. Miała 61 lat.
Dyskografia 1957 Moody (Bethlehem) 1958 Oh, Captain! – Played by the Leonard Feather-Dick Hyman All Stars (MGM Records) 1960 Playboy/When I’m Gone (Crosstown Records) – singel 1990 Sophisticated Ladies – Betty Roche–Marilyn Moore (Affinity) – kompilacja Zestawienie wg dat wydania płyt
Uwaga
Przypisy
Bibliografia Marilyn Moore, Blue Sounds Marilyn Moore, allmusic.com Marilyn Moore born 16 June 1930, From the Vaults
Linki zewnętrzne Marilyn Moore – dyskografia, Discogs
Kategoria:Amerykańskie wokalistki jazzowe Kategoria:Amerykańscy muzycy bebopowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Chicago Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1992