Od kwietnia 2023 roku rakieta nośna Starship należąca do amerykańskiej firmy SpaceX, została wystrzelona 14 razy, zaliczając dziewięć udanych lotów i pięć porażek. Starship jest opracowywany przy wykorzystaniu efektu skali, który w przyszłości ma zredukować koszty lotów do minimum. Ma to zostać osiągnięte poprzez ponowne wykorzystanie obu członów rakiety, a także przez zwiększenie maksymalnej masy ładunku użytecznego, który byłby zdolny do wyniesienia przez Starshipa na orbitę. Starship to najnowszy projekt rakiety wielokrotnego użytku rozwijanej przez SpaceX, a także jeden z dwóch załogowych księżycowych lądowników wybranych przez NASA w ramach programu Artemis.
Przeprowadzone loty 2023
Lp Data iczas (UTC) Booster Ship Miejsce startu Ładunek Masa ładunku Orbita Wynik lotu Lądowanie Boostera Lądowanie Shipa 1 20 kwietnia 2023, 13:33:09 Booster 7Block 1 Ship 24Block 1 Starbase, OLP-1 Nie dotyczy Brak danych Orbita transatmosferycznaPorażka Nie dotyczy Nie dotyczyPodczas pierwszego lotu testowego ze statkiem zintegrowanym z Boosterem Super Heavy planowano, że booster zwoduje w Zatoce Meksykańskiej, zaś statek wejdzie na transatmosferyczną orbitę okołoziemską, po czym ponownie wejdzie w atmosferę i uderzy w Pacyfik na północ od Hawajów. Trzy silniki zostały wyłączone, zanim booster podniósł się z platformy startowej, a co najmniej trzy kolejne silniki zostały wyłączone podczas lotu. Pojazd ostatecznie wszedł w niekontrolowany obrót przed rozdzieleniem stopni z powodu utraty kontroli wektora ciągu. System przerywania lotu został aktywowany z zamiarem natychmiastowego zniszczenia pojazdu, lecz pojazd pozostał nienaruszony do T+3:59, czyli ponad 40 sekund po aktywacji tego systemu. SpaceX ogłosiło ten lot sukcesem, ponieważ jej głównym celem było jedynie opuszczenie padu. Start spowodował rozległe uszkodzenia stanowiska orbitalnego i otaczającej go infrastruktury, w tym farmy zbiorników na paliwo. 2 18 listopada 2023, 13:02:50 Booster 9Block 1 Ship 25Block 1 Starbase, OLP-1 Nie dotyczy Brak danych Orbita transatmosferycznaPorażkaPorażka (ocean) Nie dotyczyDrugi lot testowy statku Starship miał profil lotu podobny do pierwszego lotu, z dodaniem nowej techniki rozdzielenia na gorąco (ang. hot-staging) i wprowadzeniem systemu zalania wodą, będącego częścią obsługi naziemnej na platformie startowej. Podczas pierwszego etapu wznoszenia, wszystkie 33 silniki uruchomiły się na pełny okres. Starship i Super Heavy pomyślnie przeprowadziły separację na gorąco. Po zainicjowaniu manewru przewrócenia i zainicjowaniu spalania doładowującego, kilka silników wspomagających zaczęło się wyłączać z powodu zablokowania filtra. Awaria energetyczna jednego silnika spowodowała utratę boostera. Górny stopień wznosił się nominalnie przez kolejne sześć minut. Podczas planowanego odprowadzania ciekłego tlenu powstał wyciek w części rufowej, co spowodowało wybuch, który przerwał komunikację między komputerami pokładowymi statku. Nastąpiło całkowite wyłączenie silnika, po czym system przerywania lotu skutecznie zniszczył statek, gdy ten osiągnął wysokość ~148 km i prędkość ~24 000 km/h.
2024 LpData iczas (UTC)BoosterShipMiejsce startuŁadunekMasa ładunkuOrbitaWynik lotuLądowanie BoosteraLądowanie Shipa 3 14 marca 202413:25:00 Booster 10Block 1 Ship 28Block 1 Starbase, OLP-1 Nie dotyczy Brak danych Lot suborbitalnySukcesPorażka (ocean)Porażka (ocean) Trzeci lot testowy statku Starship obejmował pełny cykl spalania w silnikach drugiego stopnia, demonstrację wewnętrznego transferu paliwa i test drzwiczek dystrybutora Starlink. Gdyby sekwencja testów przebiegała dalej, dodatkowe testy obejmowałyby ponowne uruchomienie silnika w przestrzeni kosmicznej, po którym nastąpiłoby twarde wodowanie statku na Oceanie Indyjskim, około 1 godziny i 4 minut po wystrzeleniu. Booster pomyślnie doprowadził statek kosmiczny do momentu rozdzielenia, a 13 silników pomyślnie odpalono w celu wykonania tzw. boostback burn, chociaż 6 silników uległo awarii na kilka sekund przed końcem spalania. Jednak kilka minut później, podczas lądowania, odpalono tylko trzy silniki, a booster uległ zniszczeniu na wysokości 462 metrów nad oceanem. Awarie boostera przypisywano ciągłym problemom z blokadami filtrów. Trajektoria statku kosmicznego była suborbitalna, z 234 km apogeum i 50 km perygeum, chociaż statek rzeczywiście osiągnął prędkość orbitalną. Zaplanowane, ponowne uruchomienie Raptora nie nastąpiło, gdyż spowodowałoby perygeum wynoszące 50 km i nieco późniejsze wejście w atmosferę. Podczas ponownego wejścia w atmosferę statek wykonał niekontrolowany obrót. Kilka minut po ponownym wejściu w atmosferę, telemetria Shipa 28 została odcięta, co doprowadziło SpaceX do wniosku, że statek rozpadł się przed planowanym wodowaniem. 4 6 czerwca 202412:50:00 Booster 11Block 1 Ship 29Block 1 Starbase, OLP-1 Nie dotyczy Brak danych Lot suborbitalnySukcesKontrolowane (zatoka)Kontrolowane (ocean) W czwartym locie testowym Starship poleciał podobną trajektorią jak lot 3, z dodaniem uruchomienia silników statku podczas lądowania i miękkiego wodowania. Jeden silnik Raptor został stracony wkrótce po starcie, ale booster nadal działał zgodnie ze swoim profilem lotu i przeprowadził pomyślnie kontrolowane wodowanie w Zatoce Meksykańskiej na „wirtualnej wieży”, w ramach przygotowań do złapania przez wieżę startową podczas 5. lotu. Statek kosmiczny pomyślnie wszedł w atmosferę, pomimo poważnych uszkodzeń przednich klap i przeprowadził pomyślne, kontrolowane wodowanie na Oceanie Indyjskim, w obszarze docelowym, ale 6 km od jego centrum. 5 13 października 202412:25:00 Booster 12Block 1 Ship 30 Block 1 Starbase, OLP-1 Nie dotyczy Brak danych Lot suborbitalnySukcesSukces(OLP-1)Kontrolowane (ocean) Piąty test statku Starship był pierwszym, w którym zademonstrowano regenerację wspomagania i pierwszym, w którym nie wystąpiła żadna awaria silnika w żadnym momencie lotu. Po rozdzieleniu stopni booster wrócił na miejsce startu i został złapany przez ramiona wieży startowej, pomimo uszkodzenia grzbietu podczas opadania boostera. Po fazie przybrzeżnej Ship 30 ponownie udanie wszedł w atmosferę, pomimo pewnych uszkodzeń przednich klap. Następnie przeprowadził odpalenie silników przy lądowaniu i pomyślnie zwodował na środku docelowej lokalizacji na Oceanie Indyjskim, gdzie kamera na boi zarejestrowała eksplozję S30, wkrótce po kontakcie z wodą. 6 19 listopada 202422:00:00 Booster 13Block 1 Ship 31Block 1 Starbase, OLP-1 Pluszowy banan Nieznany Orbita transatmosferycznaSukcesKontrolowane (zatoka) (przerwanie przez wieżę)Kontrolowane (ocean)Lot szósty Starshipa był drugą próbą odzyskania boostera i ostatnią, która wykonała lot z górnym stopniem Bloku 1. Przed lotem usunięto płytki osłony termicznej z kluczowych obszarów S31, w którym również brakowało ablacyjnej warstwy zapasowej, zastosowanej w locie 5. Po rozdzieleniu stopni, booster wrócił w pobliże miejsca startu, ale zdecydowano się przekierować go do oceanu, ze względu na niespełnienie pewnych kryteriów bezpieczeństwa. Ship pomyślnie przeprowadził planowany w kosmosie test ponownego uruchomienia silnika i wszedł ponownie w atmosferę, przed planowanym wodowaniem na Oceanie Indyjskim, w świetle dziennym. Pomimo zmniejszonej osłony termicznej i bardziej agresywnej trajektorii lotu, S31 wodował przy minimalnych uszkodzeniach klap. Jako wskaźnik zerowego ciężaru, posłużył wypchany banan, stając się pierwszym ładunkiem statku Starship, chociaż jako taki nie opuścił pojazdu.
2025