mały|Grób Leona Bielskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Leon Bielski, także Roman Bielski, pierwotnie Leopold Klagsblad (ur. 28 października 1917 w Kętach lub Częstochowie, zm. 26 września 1986) – polski działacz partyjny i państwowy oraz dziennikarz narodowości żydowskiej, redaktor naczelny różnych czasopism, podsekretarz stanu w Ministerstwie Żeglugi (1949–1953).
Życiorys Syn Grzegorza i Zofii, pochodził z żydowskiej rodziny kupieckiej. Ukończył szkołę powszechną. W 1933 wstąpił do Komunistycznej Partii Polski, był członkiem Komitetu Dzielnicowego KPP w Kętach. Działał jednocześnie w Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy, pomiędzy 1934 a 1936 członek Komitetu Miejskiego i wicesekretarz Komitetu Okręgowego KPZU w Przemyślu. Za działalność komunistyczną uwięziony w Zakładzie Karnym w Rawiczu, z którego uciekł we wrześniu 1939 i trafił do Przemyśla. Od 1939 do 1940 sekretarz Obkom Medsantrud w Drohobyczu. Pomiędzy 1940 a 1943 studiował na uczelniach w Charkowie i Moskwie, w tym od 1941 do 1943 w Wyższej Szkole Partyjnej Kominternu w Moskwie.
Od 1943 członek Polskiej Partii Robotniczej, następnie w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Jesienią 1943 został przerzucony przez radzieckich komunistów na Polesie, skąd dotarł do Lubelszczyzny i na Mazowsze. W ramach radzieckiej partyzantki był m.in. dowódcą specgrupy. Latem 1944 został pełnomocnikiem Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego ds. wojennych dostaw rzeczowych. W styczniu 1945 został członkiem Grupy Operacyjnej „Śląsk” kierowanej przez Aleksandra Zawadzkiego i mającej za zadanie przejąć władzę na Górnym Śląsku. Od 1945 do 1946/7 redaktor naczelny „Trybuny Robotniczej” i zarazem członek egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PPR w Katowicach. Następnie w latach 1947–1949 kierował Robotniczą Spółdzielnią Wydawniczą „Prasa”. Został delegatem na zjazd zjednoczeniowy oraz I, II, III i IV zjazd PZPR, ponadto zasiadał w Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR (1948–1964) oraz Komisji Prasowej KC PRR/PZPR. Od czerwca 1949 do maja 1953 podsekretarz stanu w Ministerstwie Żeglugi, następnie do 1956 wiceprezes Centralnego Urzędu Wydawnictw, Przemysłu Graficznego i Księgarstwa. W kolejnych latach był redaktorem naczelnym Rozgłośni Kraj w Polskim Radiu (1956–1958), „Magazynu Polskiego” (1956–1957), „7 Dni w Polsce” (1957–1958) i „Expressu Wieczornego” (1958–1968), następnie od 1968 do 1972 korespondentem Agencji Robotniczej w Berlinie i Moskwie. W latach 60. był badany przez kontrwywiad Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Autor publikacji pamiętnikarskiej Spotkanie z ziemią (1965).
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni w Moskwie Kategoria:Członkowie Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy Kategoria:Delegaci na zjazdy PZPR Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Ludzie Polskiego Radia Kategoria:Ludzie związani z Berlinem Kategoria:Ludzie związani z Drohobyczem Kategoria:Ludzie związani z Katowicami Kategoria:Ludzie związani z Kętami Kategoria:Ludzie związani z Przemyślem Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy dziennikarze radiowi Kategoria:Polscy pisarze Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Polscy wydawcy Kategoria:Polscy żołnierze partyzantki radzieckiej Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Urzędnicy resortów PKWN Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Więźniowie polityczni w II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1986