Chloe Piene (ur. 10 stycznia 1972 r.)https://www.plutschowgallery.com/otto-piene-biography-by-ante-glibota/ – niemiecko-amerykańska artystka wizualna znana przede wszystkim ze swoich rysunków.
Życie Chloe Piene urodziła się w Stanach Zjednoczonych jako córka wpływowego niemieckiego artysty Otto Piene'a. Uzyskała tytuł licencjata z historii sztuki na Uniwersytecie Columbia oraz tytuł magistra sztuk pięknych na Goldsmiths, University of London.https://www.gold.ac.uk/media/course-finder/mfa-alumni.pdf
Praca Chloe Piene jest znana ze swoich delikatnych i przenikliwych rysunków, które często są tematycznie zakotwiczone w ciele. Zostały opisane jako „brutalne, delikatne, figuratywne, kryminalistyczne, erotyczne i fantastyczne.” Jej prace wideo i rzeźby wykorzystują sensoryczny wpływ hałasu, cienia i ciężkich materiałów, aby zagłębić się w głębsze warstwy doświadczenia. W swoich rzeźbach Piene pracuje głównie z żelazem, stalą, porcelaną i instalacją. Jej prace przywołują skojarzenia z więźniarkami, listami miłosnymi, porażką, historią i heroiczną transformacją.
W 2016 roku Piene zrobiła performance w Family Constellation w Wiedniu w Austrii. Konstelacje rodzinne zostały opracowane jako forma terapii przez niemieckiego psychoterapeutę Berta Hellingera w latach 90. ubiegłego wieku. Piene zaprosiła artystów, aktorów i przyjaciół, by wcielili się w członków jej rodziny. Artysta Matthew Barney zagrał jej brata, a aktorka Petra Morzé, w tym czasie członkini wiedeńskiego Burgtheater, jej matkę. Wcześniejszy performans Piene To Serve był wspólnym dialogiem z dowódcą operacji specjalnych Stanów Zjednoczonych w Nowym Jorku. Stanowił on odpowiednik trzyczęściowej serii wideo, w której wykorzystano kamery przymocowane do hełmów żołnierzy stacjonujących w Afganistanie.
Wystawy (wybrane) Międzynarodowe wystawy Piene'a obejmują: Selections from The Guerlain Collection w Centre Pompidou w Paryżu i Albertinie w Wiedniu, 2019; Reloaded, w której Piene i Egon Schiele zostali zestawieni, w Leopold Museum w Wiedniu, 2018; HB + CP - Hans Bellmer i Chloe Piene w Galerie Nathalie Obadia, Paryż, 2008;https://www.nathalieobadia.com/show.php?show_id=1535&language=1 Bodies of Desire: Works on paper by Willem de Kooning and Chloe Piene w Locks Gallery, Filadelfia, 2007; oraz Whitney Biennial 2004, Nowy Jork.
Publiczne kolekcje (wybrane) Jej prace znajdują się w kolekcjach na całym świecie, w tym w następujących kolekcjach:
Herbert F. Johnson Museum of Art, Ithaca, Nowy Jork High Museum of Art, Atlanta Instytut Sztuki w Minneapolis Muzeum Sztuki Współczesnej, Los Angeles Muzeum Sztuki Współczesnej, Nowy Jorkhttps://www.nytimes.com/2009/04/24/arts/design/24moma.html Muzeum Sztuki Współczesnej w San Francisco, San Francisco Walker Art Center, Minneapolishttps://walkerart.org/collections/artists/chloe-piene Whitney Museum of American Art, Nowy Jork Burger Collection, Berlin Centre national d'art et de culture George Pompidou, Paryż Deutsche Bank, Berlin Fondation d'art contemporain Daniel et Florence Guerlain, Paryż FNAC, Francja Muzeum Grafiki i Rysunku, Berlin Kupferstich-Kabinett, Drezno Kolekcja Bayer, Berlin Kolekcja Hoffmana, Berlin
Publikacje (wybrane) Prace Piene były recenzowane między innymi w The New York Times, Frieze, Le Figaro, Los Angeles Times, BOMB Magazine, The Philadelphia Inquirer, Frankfurter Allgemeine Zeitung, Süddeutsche Zeitung i Berliner Zeitung. Książki obejmują Vitamin D, Phaidon; Drawing People, The Hayward Gallery, Londyn; Les Maitres du Desordre, The Musée Quai Branly, Paryż; A Passion For Drawing, Selection From The Guerlain Collection i Drawing Now, The Albertina Museum, Wiedeń.
Bibliografia (wybrana)
Emma Dexter: Witamina D: New Perspectives in Drawing. Phaidon Press, 2005, ISBN 978-0-7148-5713-8 (angielski, phaidon.com). Roger Malbert: Drawing People: The Human Figure in Contemporary Art. Thames & Hudson, 2015, ISBN 978-0-500-29163-4 (angielski, thamesandhudson.com). Bertrand Hell, Nanette Jacomijn Snoep, Sandra Adam-Couralet, Jean de Loisy: Les Maitres du Desordre. QUAI BRANLY, Paryż, Francja 2012, ISBN 978-2-35744-056-2 (angielski). Klaus Albrecht Schröder, Elsy Lahner: A Passion for Drawing: Kolekcja Guerlain z Centre Pompidou. Prestel, 2020, ISBN 978-3-7913-5942-7 (angielski, penguinrandomhouse.ca). Martin Germann, Elsy Lahner: Drawing Now. Hirmer Publishers, 2015, ISBN 978-3-7774-2434-7 (angielski, abebooks.com [dostęp 5 grudnia 2019]). Barry Schwabsky: Chloe Piene: Carré d'Art - Musée d'Art Contemporain de Nîmes. Carré d'Art-Musée d'Art Contemporain de Nîmes, 2008, ISBN 978-2-907650-33-5 (angielski, abebooks.com [dostęp: 12 grudnia 2019]). Agnieszka Dzierzbicka, Josef Bakic, Wolfgang Horvath: In bester Gesellschaft: Einführung in philosophische Klassiker der Pädagogik von Diogenes bis Baudrillard. Loecker Erhard Verlag, 2008, ISBN 978-3-85409-500-2 (angielski).
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy artyści współcześni Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Columbia Kategoria:Urodzeni w 1972