Antonina Saturnina Lucyna Sienicka (ur. 4 czerwca 1898 w Zagwizdach k. Płońska60 lat Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie 1954-2014. Wyd. Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie, Szczecin 2014, s. 248-249. ISBN 978-83-7663-180-6 (dostęp 2024-12-08)., zm. 13 października 1979 w Warszawie) – polska badaczka w zakresie botaniki.
Życiorys Antonina Sienicka urodziła się w rodzinie właściciela majątku ziemskiego Zagwizdy, Józefa Izydora Sienickiego i Marii z domu KomorowskaPiotr Köhler. Antonina Saturnina Lucyna Sienicka. „Wiad. Bot.” 2016, 60(1/2), s.43–46 (dostęp 2024-12-12).. W latach 1913–1920 uczyła się na pensji Józefy Gagatnickiej w Warszawie, naukę kontynuowała w powstałym z tej pensji Gimnazjum Humanistycznym Żeńskim pod wezwaniem Św. Teresy od Dzieciątka Jezus, gdzie w 1920 zdała maturę. Studiowała na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1920–1927, przez pierwsze dwa lata nauki matematyczno-fizyczne, od 1922 – botanikę. 20 marca 1931 otrzymała stopień doktora filozofii w zakresie botaniki na podstawie dysertacji O budowie kwiatów i procesach tworzenia pyłku u Hemerocallis fulva flore pleno (promotor: prof. Zygmunt Wóycicki).
Pracę rozpoczęła podczas studiów od 1921 w Sekcji Informacyjnej Czerwonego Krzyża w Warszawie, gdzie społecznie prowadziła bibliotekę. W latach 1923–1925 pracowała społecznie w Zakładzie Systematyki Roślin Uniwersytetu Warszawskiego przy porządkowaniu zielników, a następnie prowadziła społecznie bibliotekę Zakładu Botaniki Ogólnej UWUrszula Grinn, Aleksandra Stachak. Docent dr Antonina Sienicka 4. VI.1898–13. X.1979. „Wiad. Bot.” 1981, 25(1), s.3–6 (dostęp 16.04.2026).
W latach 1929–1939 była zatrudniona w Katedrze Botaniki Ogólnej na Uniwersytecie im. Stefana Batorego w Wilnie na stanowisku asystenta, a następnie adiunkta. W grudniu 1939 została zwolniona z pracy przez litewskie władze w związku z wydarzeniami II wojny światowej. Podczas wojny pracowała kolejno w ogrodach miejskich i prywatnych ogrodach warzywnych w Wilnie (1940), jako siostra epidemiczka w litewskim Ministerstwie Zdrowia (1941–1942), jako nauczycielka biologii i geografii na kompletach tajnego nauczania w Ośrodku Tajnego Szkolnictwa Średniego w Wilnie (1942–1944) oraz jako rachmistrz w piekarni miejskiej w Wilnie (1944–1945). Repatriowana z Wilna do Polski w maju 1945 znalazła się w Toruniu. Podjęła pracę nauczycielską w Gimnazjum Krawieckim, a po utworzeniu Uniwersytetu Mikołaja Kopernika została zatrudniona na stanowisku adiunkta w Katedrze Botaniki Ogólnej. W 1954 przeniosła się do tworzącej się Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie. Mianowana na stanowisko docenta w Katedrze Botaniki objęła funkcję dziekana Wydziału Rolniczego (1955–1956)50 lat Akademii Rolniczej w Szczecinie Praca pod redakcją Lecha Pałasza. Szczecin 2004, s. 130, 164. ISBN 83-7317-125-8. (dostęp 2024-12-12)., a następnie prodziekana (do 1957). W Katedrze Botaniki pracowała do przejścia na emeryturę w 1968.
Została pochowana na Cmentarzu Północnym w Warszawie (kw. E-VII-IV-8-11)Antonina Sienicka – lokalizacja grobu na Cmentarzu Północnym w Warszawie (dostęp 2024-12-12)..
Praca naukowa Antonina Sienicka prowadziła badania anatomiczne nad naroślami wywoływanymi przez mszyce na liściach porzeczki i przez nicienie na korzeniach zawilca wielkokwiatowego. Drugim nurtem były badania dendrologiczne w parkach miejskich Torunia i Szczecina oraz parkach podworskich w województwach: szczecińskim, koszalińskim i gdańskim, zaprezentowane w obszernych publikacjach monograficznych. Tematykę tę poruszała także w artykułach popularnonaukowych adresowanych do szerokiego odbiorcy.
Wybrane publikacjeEncyklopedia Szczecina. T.II. Red. Tadeusz Białecki. Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2000, s. 329. ISBN 83-7241-089-5. O budowie kwiatów i procesach tworzenia się pyłku u Hemerocallis fulva L. fl. ploeno. Acta Soc. Bot. Pol. 1933, 6, 2, s. 296–334 Włoski na zoocecidiach wywołanych przez Myzus ribis L. na porzeczkach (Ribes). Stud. Soc. Sci. Torun. D Bot. 1956, 1, 4, s. 1–45 Mieszańce fiołków (Viola) z grupy Tricolors. Stud. Soc. Sci. Torun. D Bot. 1957, 2(1), 5, 72 ss. Przewodnik dendrologiczny po Toruniu i okolicy. PWN Łódź 1957, 143 ss. (wsp. Stefan Kownas) Obecny stan zadrzewienia miasta Szczecina. STN Wydz. Nauk Przyr.-Roln. 1962, 11, 1, 104 ss. (wsp. Stefan Kownas) Parki wiejskie województwa szczecińskiego. STN Wydz. Nauk Przyr.-Roln. 1963, 16, 116 ss. (wsp. Stefan Kownas)
Praca społeczna Powołaniem życiowym A. Sienickiej była działalność społeczna i popularyzatorska, realizowana w różnych organizacjach i stowarzyszeniachCzterdziestolecie Akademii Rolniczej w Szczecinie 1954-1994. Red. Janina Jasnowska, Szczecin 1994. Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Szczecinie, s. 171–172. ISBN 83-86521-00-7.. W Toruniu prowadziła wykłady w Towarzystwie Uniwersytetów Robotniczych i współpracowała z Kuratorium Okręgu Szkolnego Pomorskiego w doskonaleniu kadr nauczycielskich. W Szczecinie była organizatorką i wieloletnią przewodniczącą Szczecińskiego Oddziału Ligi Ochrony Przyrody. W Szczecińskim Oddziale Polskiego Towarzystwa Botanicznego zajmowała się popularyzacją wiedzy botanicznej. W Szczecińskim Towarzystwie Naukowym była od 1957 sekretarzem i redaktorem wydawnictw II Oddziału Nauk Przyrodniczych i Rolniczych (przez 14 lat). Działała w Polskim Towarzystwie Przyrodników im. M. Kopernika w zarządzie – zarówno w Toruniu, jak i w Szczecinie. Uczestniczyła w pracach Wojewódzkiego Komitetu Ochrony Przyrody. Na uczelni była zaangażowana w działalność Związku Nauczycielstwa Polskiego jako członek, mąż zaufania oraz przewodnicząca Zakładowej Organizacji Związkowej.
Odznaczenia i nagrody50 lat Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa Akademii Rolniczej w Szczecinie. Red. S. Dzienia. Dziekanat Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa. Wyd. I. Szczecin 2004, s. 134. ISBN 83-7317-065-0. Medal X-lecia Polski Ludowej (1955) Złoty Krzyż Zasługi (1959) Złota odznaka ZNP Złota Odznaka „Gryf Pomorski” (1960) Odznaka Tysiąclecia Państwa Polskiego (1964) Złota Odznaka Ligi Ochrony Przyrody (1964) Medal „Zasłużona dla Akademii Rolniczej w Szczecinie” Nagroda zespołowa Ministra Szkolnictwa Wyższego (1965) Nagrody rektorskie – wielokrotnie
Przypisy
Kategoria:Polscy botanicy Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Ludzie związani ze Szczecinem Kategoria:Ludzie nauki związani ze Szczecinem Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Centralnym w Szczecinie