Ignacy Kaczmarek (ur. 31 lipca 1881 w Zabrzu, zm. 28 lipca 1944 w Katowicach) – rolnik i powstaniec śląski narodowości polskiej, ofiara represji nazistowskich i mordu sądowego.
Życiorys Urodził się w 1881 roku w Zabrzu na Górnym Śląsku, będącym wówczas częścią II Rzeszy. Brał udział w trzecim powstaniu śląskim. W 1932 roku zamieszkał wraz z rodziną w Halembie (obecnie dzielnica Rudy Śląskiej)IPN Ignacy Kaczmarek.
Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu Górnego Śląska przez III Rzeszę został przydzielony do czwartej kategorii volkslisty.
W 1943 r. został aresztowany przez Niemców pod zarzutem przygotowywania zdrady stanu, rozpowszechniania informacji pochodzących z zagranicznych audycji radiowych oraz rozkładowego oddziaływania na siły zbrojne. Rok później niemiecki Wyższy Sąd Krajowy w Katowicach skazał Kaczmarka na karę śmierci. Wyrok wykonano 28 lipca 1944 przez ścięcie na gilotynie.
Ignacy Kaczmarek jest uznany za ofiarę mordu sądowego ze strony wymiaru sprawiedliwości III Rzeszy.
Upamiętnienie Jedna z ulic w Rudzie Śląskiej w dzielnicy Halemba nosi jego imię. Pamięci Kaczmarka poświęcono ufundowaną przez Instytut Pamięci Narodowej tablicę na budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr 2 w Rudzie Śląskiej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Zabrzu Kategoria:Powstańcy śląscy – straceni przez Niemcy nazistowskie 1939–1945 Kategoria:Straceni przez zgilotynowanie Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1944