Neoapaloxylon – rodzaj roślin z rodziny bobowatych (Fabaceae). Obejmuje trzy gatunki będące endemitami Madagaskaru. Rosną w suchych lasach tropikalnych i w zaroślach kserofitycznych na podłożu piaszczystym i wapiennym. Bulwiaste korzenie są jadalne, a włóknista kora służy do wyrobu sznurów i lin.
Morfologia Pokrój Niewielkie drzewa do 15 m wysokości. Liście Skrętoległe, parzyście pierzasto złożone z 5–19 parami całobrzegich listków. Przylistki drobne i szybko odpadające. Kwiaty Drobne, zebrane w wiechowatych kwiatostanach wyrastających na szczytach pędów i w kątach liści w szczytowych partiach pędów. Działki dzwonkowatego kielicha są zrośnięte, na końcu z 4 łatkami barwy białej lub czerwonej. Korony brak. Pręcików jest 10, są nierówne, o nagich nitkach. Słupek pojedynczy, z zalążnią zawierającą 8–16 zalążków, zwieńczony długą szyjką i drobnym znamieniem. Owoce Okazałe, suche i niepękające strąki wykształcające się jako skrzydlak, zawierające zazwyczaj tylko jedno nasiono umieszczone na jednym końcu owocu, z pozostałą jego częścią działającą jako skrzydełko.
Systematyka Pozycja systematyczna Jeden z rodzajów plemienia Detarieae z rodziny bobowatych Fabaceae.
Wykaz gatunków Neoapaloxylon madagascariense (Drake) Rauschert Neoapaloxylon mandrarense Du Puy & R.Rabev. Neoapaloxylon tuberosum (R.Vig.) Rauschert
Przypisy
Kategoria:Detarioideae