181 pułk piechoty () – oddział piechoty niemieckiej okresu Cesarstwa Niemieckiego.
Charakterystyka Pułk został sformowany 1 kwietnia 1900. Stacjonował w Chemnitz. Wchodził w skład XIX Korpusu Armijnego. Wiosną 1914 był w strukturze 40 Dywizji Piechoty.
W wyniku mobilizacji, w sierpniu 1914 pułk osiągnął gotowość bojową i w składzie 88 Brygady Piechoty został wysłany na front zachodni. Na stopie wojennej pułk liczył początkowo 3287 żołnierzy i dysponował 53-osobowym sztabem. Jego trzon stanowiły trzy bataliony piechoty liczące etatowo po 1079 żołnierzy. Te dzieliły się na cztery trzyplutonowe kompanie. Ponadto pułk posiadał organiczną kompanię karabinów maszynowych. W kolejnych latach w armii cesarskiej następowała restrukturyzacja wojsk. Wprowadzono nowy model „dywizji wz. 1915”. Zgodnie z jej etatem, pozostawiono w pułku 97-osobową kompanię karabinów maszynowych z 15 kaemami, ale liczebność batalionu piechoty zmniejszono do 650 żołnierzy. Słabszym liczebnie batalionom dodano jednak kompanię karabinów maszynowych, a w 1917 pluton granatników i pluton moździerzy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Pułki saskie Kategoria:Wojsko w Chemnitz Kategoria:Wojsko w Zwickau Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1900 Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1919