mały|400x400px|Lwówek Śląski XVI w. w czasach „złotego wieku” miasta Kalendarium historii Lwówka Śląskiego – chronologiczne zestawienie najważniejszych faktów z dziejów miasta Lwówek Śląski. Kalendarium
P.n.e.
Osadnictwo na ziemi lwóweckiej sięgające epoki brązu (1800–700 lat p.n.e.)
II w.
~150 n.e. – wg Ptolemeusza, miasto nazywało się Lupphurdum (Lupfurdum)
do XII w. Mieszkańcy Lwówka znani jako plemię Lunaków Mieszkańcy Lwówka znani jako jedno z plemion Bobrzan 1034.05.11 – Po śmierci króla Polski Mieszka II władzę nad państwem, w tym także nad prowincją śląską, objął książę Bolesław III Krzywousty
XII w.
28.10.1138 – Zmarł król Bolesław III Krzywousty. W swoim testamencie podzielił państwo między synów, ustanawiając dla nich dzielnice. Najstarszy z nich, Władysław II Wygnaniec, otrzymał Śląsk, ziemię krakowską, prawdopodobnie wschodnią Wielkopolskę z Gnieznem i Kaliszem, część Kujaw oraz ziemię sieradzką. Książę władał śląską dzielnicą w latach 1138–1146; po jego wygnaniu władzę objął drugi w kolejności senior – książę Bolesław IV Kędzierzawy 1140 – rozpoczęcie budowy zamku książęcego w Lwówku ŚląskimK.U. Müller, Vaterländischer Bilder, Glogau 1837, s. 365. 1146 – władzę nad Śląskiem objął książę Bolesław IV Kędzierzawy 1158 – Według B. G. Sutoriusa, z polecenia księcia Bolesława IV Kędzierzawego, Lwówek Śląski został umocniony obwałowaniami 1163 – książę Bolesław I Wysoki (Laskonogi), po powrocie z wygnania otrzymał Śląsk Dolny i Środkowy; według Theodora Heinze Lwówek Śląski był wówczas, po Wrocławiu, jednym z najważniejszych miast Śląska; do 1166 pierwszym znanym burmistrzem Lwówka jest Sebastian Brogelius
XIII w. 1201 – rządy na Śląsku objął książę Henryk I Brodaty 1205 – w Lwówku Śląskim wzniesiono kościół parafialny 1208 – odnotowano wpis w księdze miejskiej Wrocławia dotyczący lwóweckiego prawa mili miejskiej 1209 – powstanie najstarszego browaru w Polsce i jednego z najstarszych w Europie, „Browaru Lwówek”; Henryk l Brodaty nadał Lwówkowi prawo warzenia piwa i prawo miliBenjamin Gottlieb Sutorius Die Geschichte von Löwenberg aus Urkunden und Handschriften gesammlet: Erster Theil, Bunzlau 1784, str 20.; według wypisu z lwóweckiej „Czerwonej Księgi” ukształtowała się miejscowa taryfa celna. Sutorius, a za nim także Bergemann, przypuszczają, że była to pierwsza taryfa celna obowiązująca na całym Śląsku 1214 – wg dr A. Knoblicha, lwóweccy sukiennicy, których w mieście było bardzo wielu, rozproszyli się; część z nich udała się na południe i nad Bobrem osiedliła się w osadzie zwanej Brzezinka (Birkenau), dając tym samym początek Wleniowi. Według tej tradycji stamtąd miał również wywodzić się herb miasta Wleń 1215 – we Lwówku Śląskim miała powstać murowana komandoria joannitów 1217 – uzyskanie praw miejskich i lokowanie na prawie magdeburskim, miasto znane jest jako Lewenberc; książę śląski Henryk I Brodaty, który lokował Lwówek Śląski, nadał miastu także szereg okolicznych kopalń zwalniając je z ciężarów prawa książęcego; według przekazów kopacze złota mieli wznieść ratusz we Lwówku Śląskim 1223 – miasto znane jest jako Lewinbergensi 1223.07.27 – Henryk I Brodaty nadał klasztorowi w Trzebnicy wsie Zbylutów i Skorzynice, położone w okręgu lwóweckim, oraz inne dobra 1228 – miasto znane jest jako Leuberk 1232 – we Lwówku Śląskim odnotowano istnienie „Bractwa pod Srebrną Motyką”, zrzeszającego kopaczy złota 1233 – Henryk, książę Krakowa i Śląska, przekazał niejakiemu Themo miasto Nowogrodziec z poleceniem lokowania go na prawie niemieckim, na wzór Lwówka Śląskiego. Nadał przy tym dziesięcioletnie zwolnienie od podatków, sześcioletnią wolność celną – podobną do tej, jaką cieszyły się Krosno Odrzańskie i Lwówek Śląski – oraz przywilej sprawowania sądownictwa wyższego nad okolicznymi wsiami 1233 – 1238 – biskup wrocławski Tomasz I konsekrował kościół parafialny w Lwówku, ufundowany przez księcia Henryka I Brodatego 1238.03.19 – po śmierci Henryka Brodatego rządy w dzielnicy przejął jego syn, Henryk II Pobożny 1239 – książę Henryk II Pobożny potwierdził przywileje miasta Lwówka Śląskiego 1241 – miasto znane jest jako Lewinberg; pierwszymi znanymi wójtami Lwówka byli Tomasz i Hartlieb. Tomasz towarzyszył później Henrykowi Pobożnemu w walce z Mongołami i poległ pod LegnicąGustav Adolf Tzschoppe, Gustav Adolf Harald Stenzel Urkundensammlung zur Geschichte des Ursprungs der Städte: und der Einführung und Verbreitung deutscher Kolonisten und Rechte in Schlesien und der Ober-Lausitz s. 278.; za gwałt na młodej dziewczynie Michael Grüttner z Dworka został skazany na śmierć przez spalenie żywcem. Egzekucję wykonano czwartego dnia po jego ujęciu przy Furcie Zamkowej. Wcześniej sprawca był wystawiony na widok publiczny, przywiązany do lwóweckiego pręgierza 1241.03.12 – Henryk II Pobożny, książę Śląska, Krakowa i Wielkopolski, potwierdził w Brzegu wszystkie dotychczasowe nadania dokonane przez jego ojca, Henryka I Brodatego, oraz biskupa Tomasza na rzecz kościoła parafialnego w Lwówku Śląskim, z okazji jego konsekracji 1241.04.09 – po oblężeniu zamku w Legnicy książę Henryk II Pobożny, władca Śląska, Krakowa i Wielkopolski, stoczył z Tatarami bitwę na Legnickim Polu, w której poniósł śmierć. W starciu tym zginęło wielu wojowników, wśród nich także wójt lwówecki Thomas, dowodzący oddziałem złożonym z około 150 miejscowych górników, niemal 500 ze Złotoryi oraz 150 z Bolesławca. Wielu z uczestników bitwy dostało się do niewoli i miało później pracować w kopalniach Azji; po śmierci Henryka Pobożnego władzę w księstwie objął jego syn, Bolesław II Rogatka 1242 - rajca lwówecki Pätzold poinformował o wznowieniu prac górniczych we Lwówku Śląskim 1242.10.18 – książę Bolesław, władca Śląska i Polski, nadał klasztorowi w Trzebnicy połowę swojego lasu położonego między Dłużcem, Górczycą, Bełczyną i Proboszczowem 1243.02.24 – w okresie żałoby po księciu Henryku II Pobożnym, na lwóweckim Rynku, książę Bolesław Rogatka, zorganizował w mieście pierwszy na Śląsku i ziemiach polskich turniej rycerski. Przypuszcza się jednak, że wydarzenie mogło odbyć się na dziedzińcu lwóweckiego zamku książęcego o kamiennym podłożu, ponieważ ówczesny Rynek w Lwówku miał nawierzchnię drewnianą – z bali 1248 – Henricus Lange przekazał konwentowi lwóweckich franciszkanów grunty ze swojego alodium, położone na przedmieściu przed zamkiem książęcym. Wtedy też miał zostać wzniesiony piaskowcowy, lwówecki kościół franciszkanów 1249 – miasto znane jest jako Lewinberc 1251.06.20 – książę Bolesław Rogatka potwierdził, że wójt Lwówka Śląskiego, Wernher, przekazał biskupowi Tomaszowi swój dziedziczny majątek – wieś Rosenthal pod Pielgrzymką jako zadośćuczynienie za zaległe dziesięciny, dzięki czemu został uwolniony od ekskomuniki 1253 – miasto znane jest jako Levumberc; za zgodą księcia Bolesława wzniesiono budynek sukiennic (w północnej części dzisiejszego ratusza). Naprzeciw izby rady powstała także izba pretorialna (późniejsza akcyza) oraz pomieszczenie ławy sądowej. Każdy, kto posiadał w nim własną komorę, zobowiązany był płacić księciu roczny czynsz w wysokości 1 grzywny i mógł z niej korzystać tak długo, jak długo czynsz ten uiszczał 1253.05.15 – Henryk III Biały, książę śląski i pan na Wrocławiu, nadał Żmigrodowi, nowo założonemu miastu nad Baryczą, prawa miejskie takie same, jakie przy lokacji otrzymały Złotoryja i Lwówek Śląski 1254.12.08 – w dzień Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, książę Bolesław II Rogatka, wystawił przywilej zezwalający na budowę wagi miejskiej we Lwówku Śląskim 1257.06.03 – Opatka trzebnicka Gertruda, za zgodą swojego konwentu, sprzedała Johannowi von Eycdorff klasztorny majątek Skorzynice (Hartlibesdorff) wraz z przynależnościami, aby przenieść go na prawo niemieckie, a dokładniej frankońskie 1260 – na kapitule generalnej zakonu minorytów w Narbonie dokonano podziału prowincji zakonnych. W prowincji saskiej wymieniono kustodie we Wrocławiu i Lwówku Śląskim, natomiast w prowincji czeskiej znalazła się kustodia z Opola; 1261 – w oktawę Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, książę Bolesław, w uznaniu wiernej służby mieszkańców Lwówka Śląskiego oraz w celu zrekompensowania strat poniesionych przez miasto wskutek najazdów krajowych wrogów, wystawił dokument nadający im szereg przywilejów. Na jego mocy mieszczanie zostali zwolnieni od wszelkich świadczeń na rzecz dworu z 50 łanów ziemi w Mojeszu, które otrzymali przy lokacji miasta. Ponadto zwolniono ich z cła wywozowego na przeprawie przez Bóbr oraz z połowy cła przywozowego na towary w obrębie księstwa legnickiego Chłopi gospodarujący na pozostałych łanach, zobowiązani byli płacić miastu podatek w wysokości 1 wiardunku od łanu. Od tego czasu mieszczanie, czyli rajcy miejscy, uzyskali także prawo samodzielnego rozstrzygania sporów targowych. Jednocześnie książę nałożył na mieszczan obowiązek utrzymywania wartowników i strażników w wysokości 1 wiardunku srebra rocznie od każdego z 50 łanów położonych w Mojeszu. 1265.06.24 – książę śląski Bolesław II Rogatka przesłał do katedry wrocławskiej część przyrzeczonej biskupowi Tomaszowi dziesięciny górniczej. Przekazania dokonano za pośrednictwem jego syna Bernarda Zwinnego (Bernard Lwówecki; także Świdnicki, Skoczny, Taneczny; łac.: Saltatoris, Agilis, czes.: Bernard Lemberský), oraz notariusza Ludwiga, w towarzystwie innych rycerzy 1272 – w okresie rządów księcia opolskiego Władysława I, Oświęcim otrzymał prawa miejskie na wzór Lwówka Śląskiego, czyli na tzw. prawie lwóweckim, będącym jedną z polskich odmian prawa magdeburskiego. W tym samym czasie wydano również przywilej ustanawiający wójtostwo miasta Oświęcimia 1274 – 1288 – lwóweckie, złote prawo górnicze 1277 – Kęty, rodzinne miasto świętego Jana Kantego, w 1260 roku została przekazana księciu Władysławowi Opolskiemu. Władca ten nadał ją braciom Arnoldowi, Rudgierowi i Piotrowi, używając w dokumencie nazwy Cant. Jednocześnie obdarzył Kęty polami uprawnymi, pastwiskami oraz prawem połowu ryb w Sole. W dokumencie nadanym w 1277 roku przez księcia opolskiego Władysława ustanowiono lokację miasta i sądownictwo na wzór „iuris lembergensis” 1278 – Lwówek staje się siedzibą samodzielnego księstwa Lwóweckiego pod przywództwem księcia Bernarda Zwinnego (pan na Lwówku Śląskim, Wleniu, Jeleniej Górze i Świerzawie) 1280 – gwarkowie prowadzili eksploatację złotonośnych piasków w Pławnej i Bielancemały|250x250px|Mapa księstwa lwóweckiego 1281 – miasto znane jest jako Löwenberg 1281.03.18 – książę Bernard Lwówecki, „pan na Lwówku”, na prośbę wielkiego mistrza joannitów na Niemcy i Polskę, Hermana von Brunshorna, nadał specjalnym przywilejem zakonowi joannitów opiekę nad lwóweckim kościołem farnym; książę Bernard, przekazał joannitom miejsce zwane callidus fons (tj. teren dzisiejszych Cieplic) wraz z 250 łanami ziemi. Ponadto odsprzedał im jeszcze 100 łanów za sumę 100 grzywien oraz 2 beczki wina, a osadnikom udzielił 20-letniej wolności od podatków 1282.04.12 – biskup wrocławski Tomasz potwierdził, pod pewnymi warunkami, joannitom wszystkie prawa patronackie nad kościołem parafialnym we Lwówku Śląskim, nadane im wcześniej przez księcia Bernarda 1283 – miasto znane jest jako Lewinberc; Bernard, książę Śląska i pan na Lwówku Śląskim, nadał klasztorowi sióstr magdalenek w Nowogrodźcu 3 łany ziemi w Parzycach (Paricz), które dotąd użytkował rycerz Gerhard de Druskwicz 1285.02.24 – kapituła katedralna we Wrocławiu złożyła skargę do kapituły generalnej minorytów w Mediolanie na konwenty franciszkańskie z Wrocławia, Nysy, Brzegu, Świdnicy, Złotoryi, Lwówka Śląskiego, Żagania i Namysłowa. Zarzucono im, że nie respektują biskupiego interdyktu oraz wspierają księcia Henryka IV Probusa w jego oporze. W konsekwencji konwenty te zostały przeniesione z polskiej do saskiej prowincji zakonnej 1286 – po bezpotomnej śmierci księcia Bernarda Zwinnego Lwówek staje się integralną częścią księstwa świdnicko-jaworskiego