Bidziny – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Wojciechowice. Ma status sołectwa. Leży przy drodze krajowej nr 74.
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiegoWojewództwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapy, plany, Warszawa 1993, k. 3.. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Integralne części wsi +Integralne części wsi Bidziny SIMC Nazwa Rodzaj 0809807 Bidziny-Folwark część wsi 0809813 Bidziny-Kolonia część wsi 0809820 Bidziny Poduchowne część wsi 0809836 Duża Strona część wsi 0809842 Gaje część wsi 0809859 Mała Strona część wsi
Znajdują się tu także obiekty fizjograficzne o nazwach: Drugie Półłanki, Łąki Bidzińskie, Ogrody, Pola Małostrońskie, Pola Poduchowne, Półłanki i Trzecie Półłanki.
Przez wieś przebiega zielony szlak rowerowy im. Witolda Gombrowicza, zaczynający się i kończący w Ostrowcu Świętokrzyskim.
Historia mały|lewo|Kościół przed 1907 W 1326 miejscowość została wspomniana w bulli papieża Jana XXII jako BidinBullarium Poloniae, Rzym 1982, t. I, s. 244.. Wieś była własnością wojewody sandomierskiego Stefana BidzińskiegoZofia Trawicka, Życie polityczne szlachty województwa sandomierskiego w drugiej połowie XVII w., [w:] Między monarchą a demokracją. Studia z dziejów Polski XV–XVIII wieku, red. A. Sucheni-Grabowska, A. Żaryn, Warszawa 1994, s. 314..
W wieku XIX Bidziny, wieś i folwark w powiecie opatowskim, gminie Wojciechowice, parafii Bidziny, posiada kościół paraf, murowany z XVIII w.
„Słynne są tutejsze gospodarstwa z wybornego gatunku pszenicy „sandomirki”. Obszar ziemi dworskiej 1104 mórg., włościańskiej 503 mórg. W 1827 r. było tu 38 domów i 336 mieszkańców. W roku 1885 było 57 domów i 454 mieszkańców. Parafia Bidziny dekanatu opatowskiego liczy 1624 dusz.”(opisał Bronisław Chlebowski SgKP t.I s.203)
Zabytki Późnobarokowy kościół parafialny pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła; wybudowany w 1720 roku, na miejsce wcześniejszego, drewnianego kościoła, który uległ zniszczeniu. Wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej: A.576 z 22.01.1957, z 21.06.1967 i z 30.03.1977). Cmentarz parafialny pochodzący z XIX wieku (nr rej.: A.577 z 14.06.1988). Figura św. Barbary z 1686 roku, powstała w janikowskim warsztacie kamieniarskim. Figura św. Jana Nepomucena z II połowy XVIII wieku. Figura św. Floriana z początku XIX wieku. Latarnia z Chrystusem Frasobliwym, zwieńczona arkadowym wykrojem; wewnątrz znajduje się ludowa rzeźba Chrystusa Frasobliwego. Latarnia powstała w XIX wieku w warsztacie janikowskim. Spichlerz dworski wybudowany w 1784 r., translokowany do Parku Etnograficznego Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej, wchodzi obecnie w skład założenia dworskiego (rekonstrukcja dworu z Brzezin, ul pawilonowy z Lubaczowa, planowana rozbudowa o kolejne budynki gospodarcze)
Ludzie związani z Bidzinami Stefan Bidziński (zm. 1704) herbu Janina – polski wojskowy, pułkownik, wojewoda sandomierski. Mikołaj Jasieński herbu Dołęga (ur. 1732, zm. 9 maja 1827 w Bidzinach) – poseł Sejmu Czteroletniego. Adam Antoni Artur Bieliński (ur. 18 sierpnia 1904, zm. 5 kwietnia 1988 w Londynie) – dowódca 15 Pułku Ułanów Poznańskich od 4 listopada 1944 r. do rozwiązania. bp Stefan Bogusław Rupniewski (1671–1731) – polski duchowny katolicki, biskup ordynariusz łucki. Kazimierz Rogoyski, profesor rolnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, urodzony w Bidzinach, zamordowany przez NKWD w Kuropatach koło Mińska w 1940 r.
Przypisy Raport o stanie gminy Wojciechowice w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 6 BIP gminy, sołtysi Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bidziny Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo sandomierskie)