Muzeum Karkonoskie – placówka wystawienniczo-edukacyjna z siedzibą główną w Jeleniej Górze prezentująca wiedzę o rejonie karkonosko-izerskim i o Kotlinie Jeleniogórskiej.

Zakres działalności muzeum obejmuje gromadzenie i udostępnianie zbiorów szczególnie związanych z Jelenią Górą, Kotliną Jeleniogórską, Karkonoszami i Górami Izerskimi w zakresie archeologii, etnografii, historii i sztuki, a także prowadzenia badań naukowych i działalności edukacyjnej w ww. tematykach. Placówkę prowadzi samorząd województwa dolnośląskiego.

Muzeum w Jeleniej Górze stworzyło w oparciu o zbiory swoich członków niemieckie Towarzystwo Karkonoskie w roku 1889. Organizacja ta prowadziła muzeum do 1945. Początkowo znajdowało się przy obecnej ul. 1 Maja, a w 1902 przeniesiono je na ul. Szkolną. W roku 1914 muzeum otrzymało nowo wybudowany piętrowy budynek przy Kaiser Wilhelm Strasse (dziś Jana Matejki 28), dzieło architekta Carla Grossera. Jest on główną siedzibą placówki do dziś. Pierwszym kustoszem i dyrektorem muzeum był Hugo Seydel, pełniąc te funkcje do 1932 r. Ekspozycja w nowej siedzibie obejmowała zbiory rzemiosła, w tym tkackiego i szklarskiego, kolekcje oręża i sztuki sakralnej, przyrodnicze, galerię obrazów, ponadto rekonstrukcję salonu mieszczańskiego z wystrojem, a na podwórzu wiejską chatę wraz z wyposażeniem. Przy muzeum urządzono ogród z roślinnością karkonoską.

Po przejściu Dolnego Śląska w granice Polski w 1945, zmieniono nazwę placówki na Muzeum Miejskie im. Jana Matejki, w 1949 na Muzeum Regionalne, a w 1975 na Muzeum Okręgowe, jednak do 1948 włącznie i w latach 1950–1952 nie udostępniano zbiorów publiczności, powiększając jednocześnie zbiory o eksponaty z różnych muzeów i instytucji regionu zachodniosudeckiego. Od 1953 muzeum prowadzi stałą działalność ekspozycyjno-wystawienniczą. Począwszy od 1964 placówka zaczęła się specjalizować w zbiorach artystycznych wyrobów szklanych, a podstawą tej kolekcji stają się eksponaty z Huty Szkła „Julia” z pobliskich Piechowic. W 2001 r. placówka otrzymała współcześnie obowiązującą nazwę – Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze, a w latach 2009–2011 budynek główny przeszedł remont.

Oprócz głównej siedziby, muzeum ma trzy oddziały: Dom Carla i Gerharta Hauptmannów w Szklarskiej Porębie (ul. 11 Listopada, nr 23) (od 1995) Muzeum Zamek Bolków (ul. Zamkowa 1) (od 1977) Muzeum Historii i Militariów w Jeleniej Górze (ul. Sudecka 81) Muzeum Walki i Pracy w Cieplicach (od 1980; zlikwidowany) Muzeum posiada działy: archeologii, etnografii, historii, sztuki, szkła artystycznego im. Mieczysława Buczyńskiego i działy obsługujące, a także bibliotekę

W 2014 odznaczone Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, w dziedzinie muzealnictwo.

Dyrektorzy muzeum Hugo Seydel (1889–1932) Heinrich Meuß (1932–1945) 1945–1948 – kolejno: Borys Borkowski, Karol Dąbrowski, Zygmunt Wereszczyński Stefan Górka (1948–1950) Jadwiga Bielska Zbisław Michniewicz Henryk Szymczak (1968–1982) Barbara Rymaszewska (1983-1986)Ratajczak E., Zawiła D., 2014: Muzeum w Jeleniej Górze w latach 1945-2013, strona 78. W: 100 lat Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze. Wyd. Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze. Stanisław Firszt (1987–2008) Gabriela Zawiła (2008-2 I 2020)"Sześcioro kandydatów na dyrektora Muzeum Karkonoskiego" TV Dami Przemysław Wiater (od marca 2020 do 17 listopada 2020) Julita Izabela Zaprucka (od 2021)Wstęp do wywiadu J.I. Zapruckiej w njg24

Przypisy Strona muzeum . Strona muzeum o historii placówki, Rzeszowski R. . Strona muzeum . Statut muzeum .

Kategoria:Muzea w Jeleniej Górze Kategoria:Muzea odznaczone Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”