Dipsas klebbai – gatunek niejadowitego węża z rodziny połozowatych (Colubridae). Występuje w północno-zachodniej części Ameryki Południowej – endemicznie w Ekwadorze. Prowadzi głównie zmierzchowy i nocny tryb życia.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisali w 2018 roku Alejandro Arteaga i współpracownicy na łamach „ZooKeys”. Autorzy nadali gatunkowi nazwę Dipsas klebbai. Jako miejsce typowe wskazali Pacto Sumaco w prowincji Napo w Ekwadorze (, wysokość 1556 m n.p.m.). Holotyp ma oznaczenie MZUTI 5412, to dorosły samiec schwytany 28 kwietnia 2016 roku przez P. Torresa. Autorzy przebadali też 26 paratypów.
Etymologia Dipsas: dipsas, διψαδος dipsados „jadowity wąż, którego ukąszenie wywołuje silne pragnienie”. klebbai: Casey Klebba – współzałożyciel Minifund.org, wspierający finansowo wiele wypraw A. Arteagi do odosobnionych obszarów Ekwadoru, które zaowocowały odkryciem wielu nowych gatunków.
Morfologia Jest to niewielki wąż o krótkiej czarnej głowie, spłaszczonym pysku, dosyć dużych oczach o ciemnych tęczówkach i czarnych źrenicach. Charakteryzuje się jasnobrązowym grzbietem, z 27–36 ciemnobrązowymi lub czarnymi plamami z kremowymi krawędziami, które są szerokie w przednich częściach ciała i stają się coraz węższe w kierunku ogona. W pierwszej połowie ciała plamy stykają się na brzuchu, tworząc pierścienie, w drugiej nie. Gatunek ten może być mylony z Dipsas peruana, Dipsas latifrontalis i Dipsas palmeri.
Wymiary: +SamiecSamicaDługość całkowita (mm) 570–1079 734–870Długość SVL (mm) 401–749 525–630Długość TL (mm) 169–330 209–240Łuski grzbietowe (rzędy) 15/15/15 15/15/15Tarczki brzuszne 181–201 187–194 Tarczki podogonowe 99–123 98–106
Występowanie Dipsas klebbai występuje na wschodnich zboczach Andów w północnym Ekwadorze m.in. na terenie parków narodowych Cayambe-Coca i Sumaco Napo-Galeras. Występuje na wysokościach od 1246 do około 2120 m n.p.m.
Ekologia i zachowanie Gatunek ten występuje w różnych andyjskich środowiskach od pierwotnych górskich lasów mglistych po leśne pastwiska, obrzeża lasów, czasami w pobliżu rzek. Prowadzi głównie nocny tryb życia. Największą aktywność wykazuje o zmierzchu i w pierwszych godzinach nocnych w czasie deszczu lub mżawki. Żeruje najczęściej na krzewach od 0,5 m do 5 m nad poziomem gruntu, a jego dieta składa się ze ślimaków. W ciągu dnia spotykano odpoczywające osobniki zwinięte pod powierzchnią ziemi na pastwiskach, wśród krzewów w wiejskich ogrodach czy wśród liści na wysokości 3 m nad ziemią. Jeden z badanych paratypów w lęgu złożył 6 jaj.
Status W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN Dipsas klebbai nie jest wymieniany. Autorzy pierwszego opisu sugerują, by nadać mu status gatunek najmniejszej troski (LC, ) ze względu na jego dosyć powszechne występowanie w środowiskach zdegradowanych działalnością człowieka, co świadczy o umiejętności przystosowywania się tego gatunku do zmian środowiskowych.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Połozowate Kategoria:Gady Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2018 roku Kategoria:Fauna endemiczna Ekwadoru