Jadwiga Habrik-Wiśniewska z d. Kulesza (ur. 26 marca 1887 w Peregunce (Podole), zm. 23 września 1964 w Warszawie)Kubaszewska H., 1979, s. 5 – polska malarka i graficzka.
Życiorys W 1906 podjęła studia malarskie w Odessie, kończąc je w 1911. Uzupełniała wykształcenie w szkołach artystycznych w Petersburgu, u Moritza Heymanna w jego monachijskiej szkole, a od 1927 do 1928 u Ignacego Łopieńskiego. Podjęła pracę w gimnazjum w Winnicy jako nauczycielka rysunku w tamtejszym gimnazjum. W 1923 przeprowadziła się z Winnicy do Polski i zamieszkała w Warszawie.
W okresie międzywojennym wstąpiła do Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych oraz Związku Polskich Artystów Plastyków i uczestniczyła w wystawach obu organizacji. Przed 1940 malowała w technice pastelowej i olejnej, często widoki zabytków warszawskich oraz sceny marynistyczne, po 1945 tworzyła tylko grafiki, głównie techniką akwaforty, czasem akwatinty. Ich tematyką często były portretyKubaszewska H., 1979, s. 5.
Miała dwie wystawy indywidualne (w 1931 i 1958 w SARP). Otrzymała również nagrodę Ministra Kultury i Sztuki (1958)Kubaszewska H., 1979, s. 5.
Jej obrazy znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w WarszawieKubaszewska H., 1979, s. 5.
Przypisy
Bibliografia Kubaszewska H., 1979: Habrik-Wiśniewska Jadwiga. W: Bartnicka-Górska H. i in., Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom III. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, s. 5.
Habrik-Wiśniewska Habrik-Wiśniewska Kategoria:Członkowie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1964