Orlęta Gorzów Wielkopolski – polski klub łuczniczy z siedzibą w Gorzowie Wielkopolskim. Początkowo działał jako jedna z sekcji wielosekcyjnego Klubu Sportowego Orlęta Gorzów Wielkopolski, gdzie sekcję łuczniczą utworzono w 1968 roku.
Obok jego siedziby – przy ul. Wyszyńskiego, znajdują się 50-metrowe tory łucznicze, natomiast dłuższe są na terenie stadionu OSiR.
Historia Po dwóch latach od utworzenia drużyna sekcji męskiej awansowała do rozgrywek II ligi. W 1977 roku zajęła w niej 2. miejsce – premiowane awansem do najwyższej klasy rozgrywkowej. W I lidze występowała przez 11 kolejnych lat, zdobywając 2-krotnie tytuł drużynowego mistrza Polski (w latach 1983–1984) oraz trzykrotnie 3. miejsce (w 1979, 1981 i 1985 roku). W 1983 roku drużyna rezerw wywalczyła awans do II ligi, plasując się w drugim roku startów na 1. miejscu. W 1990 roku Polski Związek Łuczniczy przekształcił rozgrywki ligowe w klubowe mistrzostwa Polski, w których zespół gorzowski nie wystąpił. W 1977 roku w II lidze występowała również drużyna sekcji żeńskiej, która w 1980 roku awansowała do I ligi.
Po sezonie 1991 WLKS „Orlęta” rozwiązał sekcją łuczniczą – z zespołami: żeńskim w I lidze i męskim w II lidze. W ich miejsce powstał w 1992 roku Sportowy Klub Łuczniczy Ośrodka Sportu i Rekreacji Gorzów Wielkopolski, który przejął kadrę szkoleniową tej sekcji.
Łucznikami klubu byli m.in.: mistrzowie Polski – Andrzej Nuckowski z 1980 roku i Zbigniew Narbutowicz z 1983 roku, mistrz Polski w łucznictwie polowym – Sebastian Droba z 2016 oraz medaliści mistrzostw Polski Marek Kantczak, Małgorzata Knutowicz, Jerzy Pasterzak i Andrzej Pietrzak. Spośród kobiet największy sukces odniosła Małgorzata Zgórska, która zwyciężyła w halowych mistrzostwach Polski w 1978 roku.
Sukcesy Krajowe Mistrzostwa Polski 1. miejsce (2): 1983, 1984 3. miejsce (3): 1979, 1981, 1985
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie kluby łucznicze Kategoria:Kluby sportowe w Gorzowie Wielkopolskim