Słubica – polski herb szlachecki, wcielony do herbu Prus do XVI w.

Historia Po raz pierwszy pojawiła się w źródłach w 1401 roku, kiedy Maciej z Głowaczewic udowadniając swoje szlacheckie pochodzenie przyprowadził świadka Michała, podsędka gostynińskiego herbu Prus vel SłubicaW. Fronczak, Pruskie pochodzenie herbu Słubica, w: Rocznik Wielkopolskiego towarzystwa Genealogicznego, s. 28.

W 1250 roku spotykamy w Grąbliach na ziemi książęcej Prusa Rukałe (brata wodza Jaćwingów Skomanda). Już J. Chwalibińska, a za nią także G. Białuński powiązał Rukałę wymienionego w dokumencie z 1250 roku z Żochowskimi z pobliskiego Żochowa, wśród których imię Rukała miało występować w prawie każdym pokoleniu. Od tegoż nobila wywodzą się wszyscy herbowni SłubicyPiotr Szczurowski: Ród heraldyczny Prus na Mazowszu w XIII-XVI wieku. Sandomierz: ARMORYKA, 2018., s. 88–93.

Dokument z 9 stycznia 1363 roku, odnoszący się do posiedzenia sądu króla polskiego Kazimierza III Wielkiego, które odbyło w Płocku, rozpatrywano tam sprawę uprawnień rycerskich braci Stanisława i Miłosława Napierkowiczów oraz ich bratanków Pawła, Jakuba i Święcha i Adama z Łowczewa. Sądowi przewodniczył wojewoda mazowiecki Dadźborg. Pozwani zjawili się wraz ze świadkami: Falisławem z Słubic, Abrahamem z Gałek, Chrzczonem z Nakwasina, Piotrem z Miszewa, Piotrem z Żochowa. Wymienieni w dokumencie świadkowie, pochodzą z miejscowości, które były własnością dziedziczną członków rodu heraldycznego Prusów alias Słubiców, na m.in. tej podstawie historycy również stwierdzają pokrewieństwo tychże rodów.

16 lutego 1407, zostaje oczyszczony z nagany szlachectwa Dominik z Świerczyna. Świadczą przy tym akcie bracia Windyka i Jakusz ze Słubic, oraz Stanisław, Urban i Andrzej z Szamowa, stwierdzając, że on jest ich bratem zawałonia Prussy. Zapiska nie budzi wątpliwości, że to grupa rodzinna odwołująca się do świadectwa starszyzny rodowej ze SłubicW. Fronczak, Pruskie pochodzenie herbu Słubica, w: Rocznik Wielkopolskiego towarzystwa Genealogicznego, s. 34.

Przemawia to za tym, że kiedyś wszystkie rody tegoż herbu wyszły ze wspólnego pnia, możliwe, że mającego swój początek w Grąblicach, lecz z czasem główny ośrodek rodowy był w Słubicy.

Ostatni zapis o herbie spotykamy w roku 1508W. Fronczak, Pruskie pochodzenie herbu Słubica, w: Rocznik Wielkopolskiego towarzystwa Genealogicznego, s. 23, kiedy ród cieszył się już większą pozycją, nastąpił proces przechodzenia klejnotników do herbu Prus, co miało się przejawiać także w usunięciu jednego z dolnych ramion krzyża. Stąd też herb Słubica stał się jednym z zawołań rodu Prus.

Herbowni Nazwiska rodzin, które wywodziły się od Rukały, a następnie przyjęły jedną z trzech odmian herbu PrusPiotr Szczurowski: Ród heraldyczny Prus na Mazowszu w XIII-XVI wieku. Sandomierz: ARMORYKA, 2018., s. 302–303.

Bełdycki, Białyszewski, Blichowski, Chrzczonowski, Damięcki, Falęcki, Faszcz, Gałecki, Glinojecki, Głowacki, Głowaczewski, Grzybowski, Jezierski, Kobyliński, Kosiński, Lubecki, Łaski, Łuniewski, Mieszewski, Nakwaski, Napierkowski, Olszyński, Rudowski, Słubicki, Strzałkowski, z Strzemieczna, Studzieński, Swarocki, Szamowski, Szczycieński, Szymanowski, Wołowski, Załęski, Zawadzcki, Żochowski, Żyrowski

Przypisy

Kategoria:Herby szlacheckie Kategoria:Odmiany herbu Prus