Adriana Hölszky (ur. 30 czerwca 1953 w Bukareszcie) – niemiecka kompozytorka, wykładowczyni akademicka.
Życiorys Jej rodzicami byli naukowcy pochodzenia niemieckiego. Uczyła się gry na fortepianie w szkole muzycznej od 1959 roku. Jako dziecko komponowała i malowała. Uczyła się kontrapunktu i harmonii od 11. roku życia. Uczyła się gry na fortepianie u Olgi Roski-Berdan w latach 1959–1969. Studiowała kompozycję na w latach 1972–1975. Uczyła się kompozycji u Ștefana Niculescu. Obroniła doktorat z muzykologii na paryskiej Sorbonie w 1976 roku.
Wraz z rodziną przeprowadziła się jako przesiedleniec do Stuttgartu w 1976 roku (od tego czasu mieszka w Niemczech), a w 1977 roku uzyskała niemieckie obywatelstwo. Od 1977 do 1980 studiowała na w Stuttgarcie. Tamże kompozycji uczył jej Milko Kelemen, analizy i muzyki elektronicznej – Erhard Karkoschka, a muzyki kameralnej – Günter Louegk. Podczas studiów w Stuttgarcie grała na fortepianie w założonym przez Antonia Janigra Trio Lipatti z siostrą bliźniaczką Moniką Hölszky-Wiedemann i Herthą-Rosą Herseni. W latach 1978–1984 kształciła się na Darmstädter Ferienkurse für Neue Musik.
Zdała egzamin końcowy w 1980 roku i została przyjęta na stanowisko wykładowcy teorii muzyki i kształcenia słuchu na tejże uczelni w Stuttgarcie, gdzie pracowała do 1989 roku. Na początku lat 90. XX wieku prowadziła seminaria w Tokio, Kioto oraz w paryskim IRCAM. Od 1997 do 2000 roku była profesorem kompozycji w , a od 2000 roku była profesorem kompozycji na uniwersytecie Mozarteum.
Od 2002 roku jest członkinią Akademie der Künste.
Nagrody (wybór) nagroda w międzynarodowym konkursie muzyki kameralnej we Florencji (1978) Premio Valentino Bucchi – 1. miejsce (1979) nagroda w międzynarodowym konkursie muzyki kameralnej w Colmar (1980) za kompozycję Ommagio à Michelangelo (1981) (1985) nagroda miasta Stuttgart za trio smyczkowe Innere Welten (1990) (1990) (2003) (2011) (2015) (2019) (2024)
Twórczość Posługiwała się techniką dodekafoniczną, była pod wpływem serializmu, a w broszurze wydawnictwa Breitkopf & Härtel scharakteryzowano jej twórczość jako „chaos pod kontrolą”. Tworzy dzieła dramatyczne (opery) i orkiestralne, a także muzykę kameralną i wokalną.
Wybrane dzieła Requisiten – utwór instrumentalny (1985) Hörfenster für Franz Liszt na fortepian, perkusję i głos (I część na fortepian preparowany) (1986–1987) – opera na podstawie sztuki Rainera Wernera Fassbindera (1987, premiera 1988) Koncert podwójny „Lichtflug” na skrzypce, flet i orkiestrę (premiera 1990) Klangwaben na skrzypce solo (1993) Die Wände – opera na podstawie sztuki Jeana Geneta (premiera 1995) Tragödia – Der unsichtbare Raum – dzieło sceniczne bez libretta i aktorów (premiera 1997) Guiseppe e Sylvia – opera (premiera 2000) Hybris – opera (premiera 2010) Deep Field – balet (2014) Böse Geister – opera na podstawie powieści Biesy Fiodora Dostojewskiego (2014) EXODUS na 12 perkusistów (2016) Apeiron – koncert na skrzypce i orkiestrę smyczkową (2018) On the Other Side – koncert na klarnet, saksofon sopranowy, akordeon i orkiestrę (2000–2004)
Przypisy
Kategoria:Kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Kompozytorzy XXI wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Bukareszcie Kategoria:Niemieccy kompozytorzy operowi Kategoria:Niemieccy muzykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1953