Eugène Guillaume, właśc. Jean-Baptiste Claude Eugène Guillaume (ur. 4 lipca 1822 w Montbard, zm. 1 marca 1905 w Rzymie) – francuski rzeźbiarz.
Życiorys Urodził się w Montbard w departamencie Côte-d’Or. Studiował pod okiem Pierre’a Caveliera, François Milleta i Ernesta Barriasa w École des Beaux-Arts. Rozpoczął naukę w 1841 roku. Cztery lata później zdobył prix de Rome za sprawą Tezeusza, który znalazł na kamieniu miecz swojego ojca. Został dyrektorem École des Beaux-Arts w 1864 roku i dyrektorem generalnym Sztuk Pięknych przez rok do 1879 roku, kiedy ten urząd został zniesiony.
Guillaume był płodnym pisarzem, głównie na temat rzeźby i architektury okresu klasycznego i włoskiego renesansu. Został wybrany członkiem Akademii Francuskiej w 1899 roku, zaś w 1891 został wysłany do Rzymu jako dyrektor Académie de France w tym mieście. Zajmował to stanowisko do 1904 roku. Został również wybrany honorowym członkiem Royal Academy w 1869 roku z okazji ustanowienia tej klasyList of Honorary Foreign Academicians, 1868–1904. In: J. E. Hodgson, Fred. A. Eaton: The Royal Academy and its Members 1768–1830. Scribner, New York; Murray, London 1905, S. 359..
Dzieła Wiele jego prac zostało zakupionych do publicznych galerii, a jego pomniki można współcześnie znaleźć na publicznych placach głównych miast Francji. Do jego głównych prac należą: Anakreont (1852) Les Gracques (1853) Faucheur (1855) Ludwig van Beethoven – marmurowe popiersie (lata 70. XIX wieku) Pomnik Colberta – brąz (1860) Safona (1878) Pomnik Adolfa Thiersa (1903)
Przypisy
Kategoria:Francuscy rzeźbiarze Kategoria:Francuscy krytycy sztuki Kategoria:Członkowie Akademii Francuskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy École polytechnique Kategoria:Ludzie urodzeni w Montbard Kategoria:Urodzeni w 1822 Kategoria:Zmarli w 1905 Kategoria:Absolwenci Royal Academy of Dramatic Art