Axinotoma – rodzaj chrząszczy z rodziny biegaczowatych i podrodziny dzierowatych. Obejmuje 24 opisane gatunki.
Morfologia i zasięg Głowa odznacza się dużymi rozmiarami. Aparat gębowy cechuje warga dolna o zaopatrzonej w ząbek bródce i wyposażonych w po co najmniej trzy szczecinki przedostatnich członach głaszczków wargowych. Pokrywy mają międzyrzędy z gęsto rozmieszczonym punktowaniem zwykłym, wyjątkowo zanikającym w tylnej ich części. Na trzecim międzyrzędzie znajduje się jeden punkt szczecinkowy (chetopor) dyskalny lub go nie ma, natomiast międzyrzędy piąty i siódmy zawsze są punktów szczecinkowych pozbawione. Odnóża przedniej pary u samca mają cztery początkowe człony stóp rozszerzone i na spodzie wyposażone w dwa szeregi łuskowatych szczecinek. W stopach środkowej pary człony te są nierozszerzone i pozbawione szeregów łuskowatych szczecinek na spodzie. U tylnego odnóża pierwszy człon stopy jest tak długi jak dwa następne razem wzięte.
Przedstawiciele rodzaju podawani są z kontynentalnej Afryki Subsaharyjskiej, Komorów i Madagaskaru, a więc z krain etiopskiej i madagaskarskiej.
Taksonomia Takson ten wprowadził w 1829 roku Pierre F.M.A. Dejean jako rodzaj monotypowy, z opisanym w tej samej publikacji A. fallax jako jedynym gatunkiem. Nazwa rodzajowa pochodzi od greckich słów αξινός (axinos, „siekiera”) i τομός (tomos, „fragment”). Opisany w 1946 roku przez René Jeannela rodzaj Metarpalus zsynonimizowany został w 1976 roku przez Geralda R. Noonana z Axinotoma. Z omawianym taksonem zsynonimizowano również rodzaj Allonixus, wprowadzony w 1972 roku przez Robina O.S. Clarke’a. W 1950 roku Pierre Basilewsky dokonał przeglądu rodzaju. Duży wkład w jego poznanie wniósł w pracach z 2003, 2011 i 2017 roku Sergio Facchini, opisując liczne nowe gatunki.
Do rodzaju zalicza się 24 opisane gatunki:
Przypisy
Kategoria:Biegaczowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1829 roku