Sakala (M 314), wcześniej HMS Inverness – brytyjski, następnie estoński niszczyciel min typu Sandown. Służył w brytyjskiej Royal Navy jako HMS „Inverness” (M 102) od 1991 do 2004 roku, po czym został sprzedany Estonii i w 2008 roku wszedł do służby w Estońskiej Marynarce Wojennej (Eesti Merevägi) pod nazwą „Sakala”. Nosi numer burtowy M 314.
Budowa Okręt był drugą jednostką typu brytyjskich niszczycieli min Sandown, opracowanego na początku lat 80. XX wieku jako tańsza i mniejsza alternatywa dla niszczycieli min typu Hunt, pozbawiona możliwości trałowania min. Jego budowę zamówiono wraz z trzema innymi w stoczni Vosper Thornycroft w Woolston (część Southampton) 23 lipca 1987 roku, dwa lata po prototypowym okręcie „Sandown”. Okręt wodowano 27 lutego 1990 roku. Budowę ukończono i okręt przekazano marynarce 24 stycznia 1991 roku.
Opis
Okręty typu Sandown miały kadłub zbudowany z plastiku wzmocnionego włóknem szklanym (GRP). Wyporność standardowa wynosiła 450 ts, a pełna 482 ts (457/492 ton metrycznych). Długość całkowita wynosiła 52,5 m, szerokość: 10,5 m, a zanurzenie: 2,3 m. Załoga liczyła 34 osoby, w tym pięciu oficerów, ponadto przewidziano rezerwowe koje dla sześciu osób.
Uzbrojenie służyło tylko do samoobrony i stanowiła je pierwotnie automatyczna armata przeciwlotnicza kalibru 30 mm DS 30B o długości lufy L/75 (75 kalibrów). W służbie estońskiej uzbrojenie stanowią dwa sprzężone działka przeciwlotnicze kalibru 23 mm L/87 fińskiej firmy Sako (wersja pochodna ZU-23-2), uzupełnione przez trzy karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm.
Napęd stanowiły dwa silniki wysokoprężne Paxman-Valenta 6RP200E/M o mocy łącznej 1523 hp, napędzające pędniki cykloidalne Voith-Schneider, pozwalające na osiąganie prędkości maksymalnej 13 węzłów. Ponadto okręty miały pomocniczy napęd elektryczny, pozwalający na osiąganie prędkości do 6,5 węzła. Na dziobie znajdują się pędniki . Zasięg wynosił 2500 mil morskich przy prędkości 12 w.
Wyposażenie nawigacyjne obejmowało radar nawigacyjny Type 1007 (pasmo I). Wyposażenie do poszukiwania min stanowił wielofunkcyjny sonar Marconi Type 2093 z pięcioma antenami. Ponadto nowsze źródła podają sonar obserwacji bocznej Klein 5000 z holowaną anteną. Okręty miały ponadto system informacji bojowej Nautis M. W 2019 roku sonar kadłubowy wymieniono na Thales typ 2193 i zamontowano nowy system dowodzenia i kierowania (C2) operacjami przeciwminowymi Thales M-CUBE.
Okręty przenosiły dwa zdalnie kierowane pojazdy podwodne Mk 5 do zwalczania min. Po modernizacji, w służbie estońskiej otrzymały jednorazowe pojazdy podwodne Seafox C.
Służba thumb|„Sakala” w Aberdeen w 2016 (na pierwszym planie), wraz z belgijskim niszczycielem min „Narcis” i litewskim „Skalvis” W Wielkiej Brytanii HMS „Inverness” został wcielony do służby w brytyjskiej Royal Navy 24 stycznia 1991 roku, z numerem burtowym M 102.
Wchodził w skład 3 Dywizjonu Niszczycieli Min (MCM 3), bazując w Rosyth do zamknięcia tej bazy 7 listopada 1995 roku, a następnie w Faslane (HMNB Clyde).
W 2004 roku marynarka brytyjska zdecydowała w ramach programu oszczędności wycofać okręt ze służby, wraz z bliźniaczymi HMS „Sandown” i „Bridport”.
W Estonii Pod koniec 2005 roku Estonia rozpoczęła rozmowy z Wielką Brytanią na temat sprzedaży jej trzech wycofanych w 2004 roku niszczycieli min typu Sandown, zakończone zawarciem umowy 14 września 2006 rokuWedług , umowę zawarto 14 sierpnia 2006 r. w Portsmouth na pokładzie HMS „Victory”.. Okręty przed przekazaniem poddano remontowi i modernizacji. Jako drugi został przekazany 28 stycznia 2008 roku dawny „Inverness”, który wszedł w skład Eesti Merevägi pod nazwą „Sakala”, z numerem burtowym M 314. Wszedł w skład Dywizjonu Okrętów Przeciwminowych (Miinilaevade Divisjon).
Od grudnia 2018 do 2019 roku prowadzono remont z modernizacją okrętu w stoczni Babcock w Rosyth. Objął on wymianę sonaru kadłubowego na typ 2193 i montaż nowych modułów nawigacji satelitarnej oraz systemu dowodzenia i kierowania operacjami przeciwminowymi Thales M-CUBE.
Między innymi, w pierwszej połowie 2022 roku „Sakala” wchodził w skład stałego zespołu przeciwminowego NATO Mine Countermeasures Group 1 (SNMCMG1).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Estońskie okręty Kategoria:Okręty brytyjskie po 1945 Kategoria:Niszczyciele min typu Sandown