Ayşe Kulin (ur. 26 sierpnia 1941 w Stambule) – turecka pisarka, scenarzystka i dziennikarka, znana z podejmowania w swojej twórczości tematów społecznych i politycznych.
Życiorys Jej ojciec, Muhittin Kulin, pochodzenia boszniackiego, współtworzył tureckie Ministerstwo Gospodarki Wodnej. Matka, Sitare Hanım, była Czerkieską i wnuczką pierwszego osmańskiego ministra gospodarki. Kulin dorastała w Ankarze, jednak letnie miesiące spędzała w Stambule z rodziną matki, wychowaną w tradycjach osmańskich.
Studiowała literaturę na American College for Girls w Arnavutköy. W czasie pierwszego wojskowego zamachu stanu w 1960 była aktywną działaczką socjaldemokratyczną. W latach 80. pracowała jako redaktorka i reporterka w tureckich gazetach i magazynach oraz jako producentka teatralna, kierowniczka artystyczna i scenarzystka w programach telewizyjnych, reklamach i filmach.
W 1996 otrzymała Nagrodę Saita Faika za Opowiadanie za tekst Foto Sabah Resimleri. Jej pierwsza powieść, Adı: Aylin (1997), zawierająca wątki autobiograficzne, przyniosła jej tytuł „Pisarki Roku” przyznany przez Wydział Literatury Uniwersytetu Stambulskiego.
Twórczość Kulin porusza w swoich powieściach tematy społeczne i polityczne, podkreślając: „Moją misją jako pisarki jest dotykanie społecznych ran”.
W 1999 opublikowała Sevdalinka, powieść poświęconą represjom wobec mniejszości muzułmańskiej oraz wojnie domowej w Bośni. Do pracy nad powieścią Köprü (2001) odbyła podróże badawcze po wschodnich prowincjach Turcji, aby wiernie oddać realia życia tamtejszej, głównie kurdyjskiej, ludności.
Jej powieść Nefes Nefese (2002; polskie wydanie: Ostatni pociąg do Stambułu, 2010) opowiada o tureckich dyplomatach i członkach francuskiego ruchu oporu, którzy podczas II wojny światowej pomagali Żydom uciec z Europy Orient Expressem. Książka opiera się na autentycznych relacjach ocalałych.
W 2005 wydała Bir Gün, powieść o spotkaniu tureckiej dziennikarki i kurdyjskiej polityczki, więzionej za swoje przekonania. Kulin porusza w niej kwestie przemocy państwowej, tortur, warunków w tureckich więzieniach, braku dostępu Kurdów do edukacji, ograniczonych praw obywatelskich kobiet, vendetty i zabójstw honorowych. Bohaterki, początkowo pełne uprzedzeń, stopniowo zaczynają rozumieć swoje odmienne perspektywy.
Wyróżnienia Wiele powieści i opowiadań Kulin zostało zekranizowanych oraz przetłumaczonych na kilka języków. W 2007 roku została honorową ambasadorką UNICEF.
Publikacje
Powieści
Adı: Aylin (1997) Sevdalinka (1999) Füreya (2000)
Köprü (2001) Nefes Nefese (2002; polskie wydanie: Ostatni pociąg do Stambułu, 2010) Gece Sesleri (2004) Bir Gün (2005) Veda (2008) Umut (2008) Türkan (2009) Hayat - Dürbünümde Kırk Sene (1941-1964), (2011) Hüzün - Dürbünümde Kırk Sene (1964-1983), (2011) Gizli Anların Yolcusu (2011) Bora'nın Kitabı (2012) Dönüş (2013) Hayal (2014) Handan (2014) Tutsak Güneş (2015) Kanadı Kırık Kuşlar (2016) Kördüğüm (2017) Son (2018) Her Yerde Kan Var (2019) Hazan (2021) Taksiii (2022) Yarın Yok (2024) 4 Gün 3 Gece (2024)
Zbiory opowiadań
Güneşe Dön Yüzünü (1984) Geniş Zamanlar (1998) Foto Sabah Resimleri, (1998) Bir Varmış Bir Yokmuş (2007)
Przypisy
Kategoria:Tureccy pisarze XX wieku Kategoria:Tureccy pisarze XXI wieku Kategoria:Tureccy dziennikarze Kategoria:Tureccy socjaliści Kategoria:Tureccy scenarzyści XX wieku Kategoria:Turcy pochodzenia bośniackiego Kategoria:Turcy pochodzenia czerkieskiego Kategoria:Producenci teatralni Kategoria:Ludzie urodzeni w Stambule Kategoria:Urodzeni w 1941