Franciszek Mielnicki (ur. 19 września 1857 w Julianowie, zm. 17 lipca 1920 w Dokudowie) – kapitan Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 19 września 1857 roku w Julianowie, był synem Piotra Mielnickiego i Ewy z Gąsiorowskich. Jego ojciec pochodził z terenów Galicji.
Na przełomie XIX i XX w. pracował jako dorożkarz. Niedługo przed wybuchem I wojny światowej został wcielony do armii carskiej.
Zdołał zbiec i przedostał się do Legionów Polskich, do których wstąpił 15 sierpnia 1914 roku. Walcząc w szeregach 1 Pułku Piechoty Legionów Polskich zachorował i od 28 stycznia 1915 roku przebywał w szpitalu Zmartwychwstanek w Kętachhttps://jbc.bj.uj.edu.pl/Content/255456/PDF/NDIGCZAS008365_1916_001.pdf.. W Bitwie pod Optową wykazał się niesamowitą odwagą – „3 lipca 1916 roku na pozycji pod Optową był wyznaczony chorąży Mielnicki d-cą placówki Nr.3.przed pozycjami 5 komp. 4 Pułku Piechoty Legionów. W dniu tym moskale zaatakowali odcinek pułku, chorąży Mielnicki otrzymał rozkaz odparcia ataku na linii placòwek i nie wycofywanie się bez specjalnego rozkazu. Pomimo silnych atakòw piechoty i ognia artylerii chorąży Mielnicki się z pozycji nie wycofał pomimo tego, iż sąsiednie placówki z powodu silnego naporu nieprzyjaciela to uczyniły. Chorąży Mielnicki otoczony z obu stron bronił się skutecznie dalej a dopiero po przeprowadzonym kontrataku przez II batalion 4 Pułku Piechoty Legionów. Został odbity. Sam był kontuzjowany w nogę, pomimo tego pozostaje dalej na pozycji i dnia 6 lipca 1916 r. kiedy komp.5 otrzymała rozkaz obrony odwrotu pułku zachowuje się bardzo dzielnie w końcu ranny w głowę przy kontrataku dostaje się do niewoli”https://wbh.wp.mil.pl/pdfviewer/?f=/c/scans/VM/I.482.59-5008.pdf.. Został uznany za zmarłego i wpisany na listę strathttps://jbc.bj.uj.edu.pl/Content/255462/PDF/NDIGCZAS008365_1916_007.pdf.; zdołał zbiec z niewoli i przedostać się do swojego oddziału co wzbudziło nie mały podziw.
Chorąży Mielnicki brał udział we wszystkich walkach 1 Pułku Piechoty Legionów Polskich do roku 1915. Następnie przeszedł całą kampanię 4 Pułku Piechoty Legionów. Za ten czyn został pośmiertnie odznaczony orderem Virtuti Militari.
Po awansie na porucznika został dowódcą 4 kompanii Nowogródzkiego Pułku Strzelców. W wojnie polsko-ukraińskiej brał udział w obronie Lwowa. Poległ 17 lipca 1920 roku w Dokudowiehttps://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/39404/edition/56413/content..
Życie prywatne Jego żoną była Franciszka z Leszczyńskich. Jego syn Julian Mielnicki (1900–1966) był ułanem 5 Pułku Ułanów Zasławskich.
Awanse 45px chorąży – 1915 45px podporucznik – 1916 45px porucznik – 28 października 1918https://rhus-20.man.poznan.pl/Content/12219/DZIENNIK_ROZPORZADZEN_KOMISJI_WOJSKOWEJ_1918_NR_01_SYGN_04052A.pdf. 45px kapitan – 1920
Odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari, nr. 6041 (04.1922, pośmiertnie) Krzyż Niepodległości – 28 lipca 1933 (Pośmiertnie)https://fundacja100.pl/krzyz-i-medal-niepodleglosci/lista-odznaczonych/mielnicki-franciszek.https://dziennikustaw.gov.pl/M1933171020801.pdf.
Przypisy
Kategoria:Oficerowie 80 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1857 Kategoria:Zmarli w 1920