Czesław Daś (ur. 28 marca 1955 w Świdwinie, zm. 19 lipca 2025) – polski trener koszykówki II klasy; nauczyciel wychowania fizycznego; związany ze szczecińskim klubem Pogoni Szczecin; był także trenerem między innymi zespołów: PKK Warty Szczecin, koszykarek AZS-u Szczecin, Kotwicy Kołobrzeg, Spójni Stargard Szczeciński, Turowa Zgorzelec, Siarki Tarnobrzeg, Basketu Kwidzyn oraz AZS Radex Szczecin.
Życiorys Czesław Daś urodził się 28 marca 1955 w Świdwinie. W szkole średniej, VII Liceum Ogólnokształcącym im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Szczecinie zainteresował się koszykówką, gdzie ją kontynuował podczas studiów w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Szczecinie zdobywając z drużyną wiele medali akademickich mistrzostw Polski. Po ukończeniu studiów zdobył uprawnienia trenerskie, a następnie rozpoczął pracę jako nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 30 na Pomorzanach. Jego uczniowie specjalizowali się przede wszystkim w koszykówce. Z dwoma rocznikami: 1969 i 1972 awansował do finałów Spartakiady Młodzieży, a roczniki 1972 prowadził od młodzików do seniora awansując w roku 1993 do I ligi (ekstraklasa). Jest absolwentem IKF Uniwersytetu Szczecińskiego w Szczecinie oraz kursu trenerskiego II klasy.
W sezonie 1988/1989 rozpoczął pracę jako trener asystent, gdzie I trenerem I ligowej Pogoni Szczecin był Jerzy Nowakowski. Sezon 1989/1990 szczecińską drużynę poprowadził jako I trener, gdzie zanotował 15 zwycięstw i 7 porażek zajmując 4. miejsce w I lidze. Pogoń Szczecin prowadził w rozgrywkach I ligi w sezonach 1990/1991 i 1991/1992. W 1993 jego zespół awansował do PLK, gdzie w sezonie 1992/1993 poprowadził szczecińską drużynę w 36 spotkaniach odnosząc 15 zwycięstw i 21 porażek i ostatecznie zespół utrzymał się w ekstraklasie po barażach ze Spójnią Stargard wygrywając po dogrywce. W sezonach 1993/94, 1994/1995 jest trenerem Sokoła Międzychód. W 1995 powrócił do Szczecina i rozpoczął pracę z akademicką drużyną żeńską z AZS US wprowadzając zespół do I ligi, wywalczył z drużyną ósme miejsce w ekstraklasie. W drużynie Czesława Dasia grały m.in.: Ilse Ose i Linda Egliste z Łotwy, Ewa Maciejewska, Katarzyna Waniorek. We wrześniu 1997 zespół w wyniku braku funduszy został rozwiązany i wycofany z ekstraklasy. Następnie był szkoleniowcem Pomorskiego Klubu Koszykówki, gdzie szczecińska męska drużyna po zwycięskich barażach z Miteksem Kielce pozostała w gronie najlepszych drużyn w kraju. Następny dwa sezony, 1997/1998 i 1998/99 spędził w I lidze w Obrze Kościan. Z Kościana trafił na rok do Poznania, gdzie w sezonie 1999/2000 z zespołem Black Jackiem zajął piąte miejsce w I lidze. W wieku 46 lat podjął rolę szkoleniowca w sezonie 2000/2001 w I ligowej Kotwicy Kołobrzeg, gdzie poprowadził drużynę w 13 spotkaniach mając statystycznie 4 wygrane i 9 porażek po czym został asystentem Krzysztofa Koziorowicza w Szczecińskim Klubie Koszykówki. Po spadku z ekstraklasy został pierwszym trenerem zespołu w sezonie 2001/2002, gdzie podstawowymi zawodnikami byli: Marek Łukomski, Maciej Sudowski, Łukasz Biela. W sezonie 2002/2003 był trenerem I ligowej drużyny Turów Zgorzelec, którą prowadził w 34 meczach odnosząc 25 wygranych i 9 porażek zajmując po rundzie zasadniczej 2. miejsce. W latach 2003/2005 był szkoleniowcem I ligowej drużyny Basket Kwidzyn w 73 spotkaniach.
W sezonie 2005/2006 podjął rolę szkoleniowca Spójnia Stargard, gdzie zanotował 9 zwycięstw i 9 porażek. W tym samym sezonie, po odejściu ze stargardzkiego klubu był trenerem Siarki Tarnobrzeg, gdzie poprowadził drużynę w 10 meczach, 4 wygrane i 6 porażek. W wieku 52 lat powrócił do drużyny Basket Kwidzyn, gdzie był trenerem w 11 spotkaniach, mając statystycznie 6 zwycięstw i 5 porażek. W sezonie 2012/2013 był szkoleniowcem szczecińskich akademików – AZS-u Radex Szczecin. Ostatecznie 5 listopada 2012, po słabej dyspozycji zespołu w lidze, zrezygnował z funkcji trenera. Był i jest trenerem grup młodzieżowych. W Akademii Pogoń Basket Szczecin prowadził jeden z zespołów U11. Od roku 2018 prowadził w Szkolnym Młodzieżowym Ośrodku Koszykówki (SMOK) zajęcia z koszykówki dla uczniów klas VI szkół podstawowych (chłopcy z rocznika 2005 i młodsi). Jako szczeciński trener wprowadził dwa zespoły do I ligi (ekstraklasa): męski Pogoni (1993) i AZS Szczecin kobiety (1996). W latach 1988–2007 jako trener drużyn męskich statystycznie zanotował 239 zwycięstw i 201 porażek. 30 września 2022 w Stargardzie uczestniczył w spotkaniu byłych koszykarzy, trenerów i działaczy Spójni Stargard, którym jako gościom honorowym wręczono przed meczem z Eneą Abramczyk Astorią Bydgoszcz pamiątkowe statuetki z napisem „Przyjaciel Klubu”.
Osiągnięcia Na podstawie , o ile nie zaznaczono inaczej.
Trenerskie Trener grup młodzieżowych: Białystok – V miejsce Pogoń Szczecin w mistrzostwach Polski kadetów (1993) Prudnik – I miejsce MKS Kusy Reda w mistrzostwach Polski kadetów (2001) Trener w I lidze (ekstraklasa): IX miejsce po rundzie zasadniczej I liga (ekstraklasa) (1992/1993) VIII miejsce po rundzie zasadniczej I liga kobiet (1995/1996)
Odznaczenia i wyróżnienia Czesław Daś był odznaczany: Brązowa Honorowa Odznaka PZKosz Srebrna Honorowa Odznaka PZKosz Złota Odznaka AZS-u Statuetka od Spójni Stargard z napisem „Przyjaciel Klubu” i inne
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Ludzie urodzeni w Świdwinie Kategoria:Polscy trenerzy koszykarscy Kategoria:Trenerzy koszykarzy Pogoni Szczecin Kategoria:Ludzie związani ze Szczecinem Kategoria:Zmarli w 2025