Ljubomir Simović (ur. 2 grudnia 1935 w Užicach, zm. 17 kwietnia 2025 w Belgradzie) – serbski poeta i dramaturg.
Życiorys W Užicach ukończył szkołę podstawową oraz średnią, a następnie studia na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu w Belgradzie (Katedra Historii Literatury Jugosłowiańskiej i Języka Serbsko-Chorwackiego). W trakcie studiów był redaktorem naczelnym studenckiego magazynu literackiego „Vidici”. Większość życia zawodowego związał potem z działem kulturalnym Radia Belgrad. 15 grudnia 1988 został wybrany członkiem korespondentem, a 27 października 1994 członkiem zwyczajnym Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk. W 2023 był jednym z głównych założycieli inicjatywy Pro Glas, która sprzeciwia się rządom Aleksandra Vučića. Mieszkał w Belgradzie.
Dzieła Tomiki poezji:
Slovenske elegije (1958), Veseli grobovi (1961), Poslednja zemlja (1964), Šlemovi (1967), Uoči trećih petlova (1972), Subota (1976), Vidik na dve vode (1980), Um za morem (1982), Deset obraćanja Bogorodici Trojeručici hilandarskoj (1983), Istočnice (1983), Gornji grad (1990, dwa wydania), Igla i konac (1992), Ljuska od jajeta (1998).
Jego wiersze publikowano ponadto w zbiorach:
Izabrane pesme (1980), Hleb i sol (1985, 1987), Istočnice i druge pesme (1994), Učenje u mraku (1995).
Sztuki teatralne:
Hasanaginica, Čudo u Šarganu, Putujuće pozorište Šopalović (pol. Wędrowny teatr Šopalovica), Boj na Kosovu.
Sztuki te były wystawiane na scenach serbskich i poza granicami kraju (w Polsce, Czechach, Słowacji, Francji, Szwajcarii, Kanadzie, Belgii i Maroku). Był twórcą słów do pieśni patriotycznej Himna kosovskih junaka.
Przypisy
Kategoria:Serbscy poeci Kategoria:Serbscy dramaturdzy Kategoria:Artyści związani z Belgradem Kategoria:Ludzie urodzeni w Užicach Kategoria:Redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2025