Hexathelidae – rodzina pająków z infrarzędu ptaszników. Obejmuje 45 opisanych gatunków. Zamieszkują krainę australijską i południe Ameryki Południowej.

Morfologia Karapaks jest nieowłosiony, co najwyżej z kilkoma szczecinkami, zaopatrzony w ośmioro oczu rozmieszczonych w dwóch szeregach, tworzących razem grupę około dwukrotnie szerszą niż dłuższą; oczy przednio-środkowe leżą na tej samej długości co przednio-boczne, zaś tylno-środkowe bardziej z przodu niż tylno-boczne. Jamka karapaksu jest poprzeczna. Szczękoczułki pozbawione są rastellum i mają jeden lub dwa szeregi zębów na brzegach bruzdy. Szczęki są dłuższe niż szersze, zaopatrzone w serrulę i liczne kuspule. Warga dolna jest tak szeroka jak długa lub szersza niż dłuższa, wyposażona w kuspule, oddzielona rowkiem od sternum, które to z kolei ma trzy pary sigilla.

Odnóża mają trichobotria umieszczone w dwóch szeregach na goleniach, w jednym prostym szeregu na nadstopiach oraz w jednym prostym lub zaburzonym szeregu na stopach. Nasady trichobotrii są kołnierzykowate. Odnóża samic pozbawione są skopuli. Stopy wieńczą trzy pazurki, z których górne mają po jednym szeregu ząbków. Samce z wyjątkiem rodzaju Plesiothele mają zmodyfikowane m.in. obecnością właściwego megakolca golenie pierwszej pary.

Opistosoma (odwłok) zaopatrzona jest w trzy pary kądziołków przędnych.

Nogogłaszczki samca mogą mieć apofizę paraemboliczną lub nie. Embolus zwykle jest biczykowaty, ale bywa też zaostrzony, a u Plesiothele jest krótki i skręcony.

Rozprzestrzenienie Przedstawiciele rodziny znani są z Chile, południowej Argentyny, Australii, Tasmanii i Nowej Zelandii.

Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadził w 1892 roku Eugène Simon. W początkach XX wieku traktowany był jako grupa Hexathelae w obrębie podrodziny Diplurinae. Później Diplurinae podniesiono do rangi rodziny, a omawiany takson do rangi podrodziny Hexathelinae. Rangę osobnej rodziny, Hexathelidae, nadał mu Robert J. Raven w 1980 roku, wyróżniając w jej obrębie trzy podrodziny, w tym Hexathelinae i Plesiothelinae. W 2018 roku Marshal Hedin i inni na podstawie wyników filogenetycznych analiz molekularnych wydzieli z Hexathelidae rodziny Atracidae, Macrothelidae i Porrhothelidae, a Plesiothelinae zsynonimizowali z Hexathelidae.

Po tych zmianach do rodziny zalicza się 45 opisanych gatunków sklasyfikowanych w siedmiu rodzajach:

Bymainiella Raven, 1978 Hexathele Ausserer, 1871 Mediothele Raven et Platnick, 1978 Paraembolides Raven, 1980 Plesiothele Raven, 1978 Scotinoecus Simon, 1892 Teranodes Raven, 1985

Wyniki molekularnych analiz filogenetycznych Siddhartha Kulkarniego, Hannah M. Wood i Gustava Hormigi z 2023 roku w zależności od użytej metody albo wskazują jako grupę siostrzaną Hexathelidae klad tworzony przez ten rodzaj Euagrus i rodzinę Ischnothelidae, albo na brak monofiletyzmu Hexathelidae – Ischnothelidae zagnieżdżają się w ich obrębie jako siostrzane dla Mediothele i dopiero taki klad utworzony przez te dwie rodziny jawi się jako siostrzany dla Euagrus.

Przypisy

Kategoria:Hexathelidae