Stary Pałac () – reprezentacyjny budynek z 2. połowy XIX wieku w Belgradzie w Serbii, pierwotnie rezydencja królewska, współcześnie siedziba rady miejskiej Belgradu.
Historia Rezydencja powstała dla króla Milana I Obrenowicia w latach 1882–1884. Budynek projektował . Król Milan abdykował w wielkiej sali pałacu w 1889 roku na rzecz swojego syna Aleksandra. W 1903 roku w pałacu dokonał się przewrót majowy. Rezydencja służyła dynastii Karadziordziewiciów w latach 1903–1914, została uszkodzona podczas I wojny światowej, a w latach 1919–1920 organizowano w niej sesje Tymczasowego Zgromadzenia Narodowego. Służyła celom reprezentacyjnym do 1941 roku.
Rezydencja została uszkodzona podczas II wojny światowej w wyniku bombardowania 6 kwietnia 1941 roku. Renowacja trwała do 1947 roku. Usunięto dwie oryginalne kopuły ponad ryzalitami bocznymi, zmieniono wygląd jednej z fasad. Budynek stanowi siedzibę rady miejskiej Belgradu, został także udostępniony do zwiedzania.
Budynek został wpisany do rejestru zabytków.
Architektura Dwukondygnacyjny pałac z podpiwniczeniem na rzucie kwadratu w stylu XIX-wiecznego akademizmu. Pośrodku znajduje się ogród zimowy. Elewacje neoklasycystyczne, z kolumnami, frontonami i kariatydami przy otworach okiennych.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Oficjalne siedziby głów państw Europy Kategoria:Zabytki Belgradu Kategoria:Architektura neoklasycystyczna