Semra Ertan (ur. 26 maja 1957 w Mersinie, zmarła 26 maja 1982 w Hamburgu) – turecka pisarka mieszkająca w RFN, popełniła samobójstwo w proteście przeciw traktowaniu cudzoziemskich robotników przez mieszkańców tego państwa.
Była córką tureckich robotników mieszkających w Kilonii, a potem w Hamburgu. Przybyła do Niemiec ze swoimi sześcioma siostrami w 1971, krótko po osiedleniu się tam rodziców. Ukończyła szkołę podstawową i średnią w Turcji. W Niemczech kształciła się na kreślarkę, pomagała też społecznie imigrantom z Turcji jako tłumaczka. Od 1976 do śmierci napisała około 350 wierszy i satyr politycznych. Jej najbardziej znany utwór, Mein Name ist Ausländer (Nazywam się cudzoziemiec) z 1981, doczekał się publikacji w tureckich podręcznikach szkolnych. W 1982 została przyjęta do Niemieckiego Związku Pisarzy (Bund Deutscher Schriftsteller)„Wie es sich mein Herz erträumt“ .
23 maja 1982 zadzwoniła do stacji Norddeutscher Rundfunk i ZDF. W czasie rozmowy telefonicznej przeczytała Mein Name ist Ausländer i oświadczyła, że popełni samobójstwo przez samospalenie w proteście przeciw wzrastającemu w Niemczech Zachodnich poziomowi ksenofobii (w 1982 68% mieszkańców tego kraju było zwolennikami powrotu cudzoziemskich robotników do rodzinnych krajów)Semra Ertan: „Mein Name ist Ausländer” Politische Poesie und Selbstverbrennung. Do samobójczego aktu doszło we wczesnych godzinach rannych 24 maja na rogu ulic Simon-von-Utrecht-Straße i Detlev-Bremer-Straße w hamburskiej dzielnicy St. Pauli. Ertan bezskuteczni próbowali ratować policjanci z przejeżdżającego tamtędy radiowozu. Ponad połowa jej skóry uległa poparzeniom w wyniku oblania pięcioma litrami benzyny i podpalenia. Samobójczyni zmarła w szpitalu dwa dni późniejWarum sich die 25-jährige Semra auf St. Pauli angezündet hat.
Na wieść o śmierci Ertan turecki dziennik Milliyet opublikował całostronicowy apel przeciw ksenofobii w języku niemieckim i tureckim. W Hamburgu miała miejsce demonstracja około 5000 osób przeciw rasizmowi. W 1984 Westdeutscher Rundfunk wyemitowała reportaż Tod einer Türkin (Śmierć Turczynki)Nachdenken über das Archiv – Notizen zu Semra Ertan (2013). Została jej zadedykowana książka Güntera Wallraffa Ganz unten z 1985 Todestag von Semra Ertan - Im Feuer oraz utwory muzyczne, m.in. adagio i scherzo na oktet Semra Ertan Enjotta Schneidera z 1982SEMRA ERTAN. ADAGIO & SCHERZO for octet i Immolation Scene (Scena samospalenia) İlhana Mimaroğlu z 1983Ilhan Mimaroglu – Musiques Noires. Zainspirowała postać Ayse, głównej bohaterki powieści Stena Nadolnego Selim oder Die Gabe der Rede„Es macht sogar Spaß zu lügen.“ Studien zu Sten Nadolnys Rehabilitierung des Erzählens im Kontext postmoderner Konstellationen. W 2013 miał premierę film dokumentalny autorstwa jej siostrzenicy Cany Bilir-Meier Semra ErtanPoetry as Survival Ritual: An Interview with Cana Bilir-Meier about Semra Ertan. Od 2023 jej imię nosi plac w dzielnicy Kilonii FriedrichsortSemra-Ertan-Platz in Kiel: Gedenken an eine Rebellin.
Przypisy
Kategoria:Tureccy samobójcy Kategoria:Pisarze związani z Hamburgiem Kategoria:Tureccy poeci XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1977 Kategoria:Ludzie urodzeni w Mersinie