Psalm 106 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. W systemie numeracji stosowanym w greckiej Septuagincie i łacińskiej Wulgacie psalm ten jest psalmem 105.
Psalm ten identyfikuje się również często przez łaciński incipit Confitemini Domino, quoniam bonus. Utwór liczy 48 wersetów.
Tekst psalmu i jego interpretacja Psalm 106 wraz z poprzedzającym go Psalmem 105 są jakby antytetycznym dyptykiem, w Psalmie 105 ukazane jest potężne działanie Jahwe, w 106 grzeszność człowieka. Prawdopodobnie początkowo oba psalmy stanowiły część mniejszego zbioru wraz z psalmami: 107, 111–118, 135–136 oraz 146–150 (psałterz Hallelu). Oba też mają wymowę podobną do , który przez autorów natchnionych określony został jako „pieśń pouczająca” (). Dzięki refleksji nad zbawczą historią narodu wybranego, inspirowanej Księgą Powtórzonego Prawa i Księgą Liczb, Izrael pobudzony zostaje do pokuty, oskarża się przed Bogiem z grzechów zbiorowych. Psalm nie posiada superskrypcji określającej zalecenia dotyczące wykonania czy autorstwo. Wersety 1–5 oraz 48 pełnią funkcję swego rodzaju ramy liturgicznej dla historycznego psalmu.
W Psalmie 106 siedmiokrotnie wymienione zostaje imię Jahwe (; w. 1, 4, 25, 34, 40, 47 i 48).
Redaktorzy polskich wydań Biblii opatrzyli Psalm 106 następującymi nagłówkami sugerującymi jego interpretację: niewierność ludu wybranego (Biblia poznańska), niewdzięczność ludu wybranego (Biblia Tysiąclecia), spowiedź narodowa (Biblia jerozolimska).
Trzon psalmu stanowi przywołanie kolejnych ciągłych grzechów społeczności sprzeniewierzającej się Bogu. Wersety Wydarzenie/grzech Odwołanie w Biblii Ps 106,7–11 szemranie nad Morzem Czerwonym: chcą służyć Egipcjanom, a nie umierać na pustyni Wj 14,10-12 Ps 106,14 szemranie z głodu na pustyni Sin Wj 16,1–3 Ps 106,16–18 bunt przeciw Mojżeszowi i Aaronowi pod wodzą Koracha Wj 16,1–3; Lb 16,1–16 Ps 106,19–20 ulanie złotego cielca pod Horebem Wj 32,1–10; Pwt 9,12–20 Ps 106,24–25 wzgardzenie Ziemią Obiecaną Lb 13,25–14,4 Ps 106,28 uczestnictwo w kulcie Baala w pobliżu góry Peor, w Moabie Lb 25,1–4 Ps 106,32 szemranie z pragnienia w Meriba (Refidim) Wj 17,1–7; Lb 20,1–13 Ps 106,37–39 składanie dzieci w ofierze na cześć Molocha w Tofet Pwt 32,17; 2 Krl 16,3; Ba 4,7
W wersecie 48 znajduje się doksologia kończąca „czwartą księgę” zbioru. Septuaginta umieszcza kończącą Psalm 106 aklamację Alleluja na początku „piątej księgi”, w pierwszym wersecie .
Użycie w liturgii chrześcijańskiej W rzymskiej liturgii godzin zreformowanej po soborze watykańskim II Psalm 106 odmawiany jest w Godzinie czytań w sobotę drugiego tygodnia brewiarza z trzema własnymi antyfonami, ale poza okresem zwykłym. W nagłówku redaktorzy zasugerowali interpretację: „Niewdzięczność ludu wybranego”. Jako krótki komentarz kursywą zacytowany został Pierwszy List do Koryntian: „Spisane to zostało ku pouczeniu nas, których dosięga kres czasów” (1 Kor 10,11).
Przypisy
Linki zewnętrzne
w Biblii Tysiąclecia
Kategoria:Psalmy