Alojzy Ramisz (ur. 18 czerwca 1931Encyklopedia Szczecina. T.II. Red. Tadeusz Białecki. Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2000, s.240. ISBN 83-7241-089-5. w Rudzie, zm. 11 sierpnia 2011 w SzczecinieNekrolog w „Gazecie Wyborczej” (dostęp 09.04.2025)) – polski lekarz weterynarii, parazytolog, profesor nauk weterynaryjnych w zakresie parazytologii i higieny zwierzątProf. dr hab. Alojzy Ramisz w bazie „Ludzie nauki” portalu NAUKA POLSKA (dostęp 09.04.2025), nauczyciel akademicki
Życiorys Alojzy Ramisz po zdaniu matury w 1950 w RudzieB. Pilarczyk, J. Udała, A. Balicka-Ramisz. Prof. dr hab. Alojzy Ramisz w dziale „Pro memoria” witryny Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego (dostęp 09.04.2025) podjął studia na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu Wrocławskiego, a ukończył je w lutym 1955 z dyplomem lekarza weterynarii na Wydziale Weterynaryjnym Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu60 lat Wydziału Biotechnologii i Hodowli Zwierząt Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie 1955-2015, Szczecin 2015, s.143-144. ISBN 978-83-7663-194-3 (dostęp 04.03.2024). Po studiach podjął pracę w Państwowym Zakładzie Leczniczym dla Zwierząt w Tuchomiu, gdzie pełnił funkcję kierownika (1955–1956). W 1956 podjął studia doktorskie w zakresie parazytologii pod kierunkiem prof. Gustawa PoluszyńskiegoJan Udała, Bogumiła Pilarczyk. Professor Alojzy Ramisz – into memory of his life and work. „Ann. Parasitol.” 2014, 60(4), 317–319 (dostęp 09.04.2025). Jednocześnie pracował jako inspektor weterynarii przy Prezydium Miejskiej Rady Narodowej we Wrocławiu (1958−1961). W 1961 po obronie dysertacji Pierwotniaki z rodzaju Leucocytozoon-Danilewsky 1890 u ptaków z okolic Wrocławia otrzymał stopień naukowy doktora nauk weterynaryjnychDzieje Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Wydanie II rozszerzone pod redakcją Andrzeja Koteckiego, Tadeusza Szulca, Jakuba Tyszkiewicza. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, Wrocław 2011, s. 225. ISBN 978–83–7717–058–8 (dostęp 09.04.2025) i w tym samym roku został zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Parazytologii i Chorób Inwazyjnych. W latach 1963-1964 odbył roczne studia podoktorskie w Johns Hopkins School of Hygiene and Public Health w Baltimore (USA). W 1965 został kierownikiem Zakładu Higieny Weterynaryjnej w Krakowie, którym był przez 25 lat. W 1966 odbył staż naukowy w Instytucie Zoonoz we Frankfurcie nad Menem (Niemcy) w ramach stypendium DAAD. W 1967 otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk weterynaryjnychDzieje Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Wydanie II rozszerzone pod redakcją Andrzeja Koteckiego, Tadeusza Szulca, Jakuba Tyszkiewicza. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, Wrocław 2011, s. 222. ISBN 978-83-7717-058-8 (dostęp 09.04.2025) na podstawie monografii Badania nad układem nerwowym nicieni i tasiemców przy użyciu histochemicznej metody na aktywną acetylocholinesterazę. W 1976 nadano mu tytuł profesora nadzwyczajnego nauk weterynaryjnych. W latach 1991−1996 pełnił funkcję kierownika Katedry Higieny i Rozrodu Zwierząt Akademii Rolniczej w Szczecinie, a w latach 1996–2001 – kierownika Katedry Higieny Zwierząt i Profilaktyki tej uczelni. W latach 1993–1996 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Zootechnicznego Akademii Rolniczej w SzczecinieEncyklopedia Szczecina. Suplement do wydania jubileuszowego z 2015 roku. Red. Tadeusz Białecki. Szczecińskie Towarzystwo Kultury, 2019, s.307. ISBN 978-83-942725-8-6.
Alojzy Ramisz został pochowany 17 sierpnia 2011 na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kw. 3/2/4)Alojzy Ramisz – lokalizacja grobu na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (dostęp 09.04.2025).
Praca naukowo-dydaktyczna Profesor Alojzy Ramisz prowadził badania epizootiologiczne nad włośnicą i kokcydiozą zwierząt. Zajmował się profilaktyką i zwalczaniem niektórych chorób środowiskowych i pasożytniczych, grzybiczych oraz niedoborowych. Realizował projekty badawcze finansowane przez Komitet Badań Naukowych oraz fundacje zagraniczne, m.in. Narodową Fundację Rządu Szwajcarskiego. Uczestniczył w takich gremiach naukowych jak Międzynarodowa Komisja Włośnicowa (ICT), Komisja Wspólnoty Europejskiej ds. kokcydiozy (COST89), Zespół ds. Echinokokozy u ludzi i zwierząt przy WHO. Był członkiem Komitetu Parazytologii PAN, Rady Naukowej Instytutu Parazytologii PAN, Komisji Rewizyjnej Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego, Przewodniczącym Lokalnej Komisji Etycznej ds. Badań na Zwierzętach w Szczecinie, Przewodniczącym Oddziału Szczecińskiego Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych. Był członkiem w radach redakcyjnych czasopism naukowych i popularnonaukowych: „Acta Parasitologica Polonica”, „Zeszyty Naukowe AR w Szczecinie”, „Folia Universitatis Agriculturae Stetinensis”, „Nowości Weterynaryjne”, „Biuletyn Informacyjny Przemysłu Paszowego”, „Bydło”. Brał aktywny udział w licznych kongresach, zjazdach i konferencjach naukowych w kraju i za granicą. Dzięki badaniom prof. Ramisza wprowadzono do praktyki weterynaryjnej 14 nowych preparatów. Opublikował 550 prac naukowych, wypromował 9 doktorówKrzysztof Pikoń, Krystyna Pikoń, Agnieszka Sokołowska. Złota księga nauk przyrodniczych 2009. Mastermedia Wydawnictwo Helion Gliwice 2009, s.288, ISBN 978-83-926326-2-7., kilkudziesięciu magistrów inżynierów i inżynierów.
Wybrane publikacje Epidemiological studies on Trichinellosis among swine, wild boars and humans in Poland. „Parasite” 2001, 8, S90–S91 (wsp. A. Balicka-Ramisz, J. Szymborski)A. Ramisz, A. Balicka-Ramisz. J. Szymborski. Epidemiological studies on Trichinellosis among swine, wild boars and humans in Poland. „Parasite” 2001, 8, S90–S91 (dostęp 09.04.2025) Influence of dermanyssus gallinae on health and production in layers. „Medyc. Weter.” 2004, 60(8), s.874-876 (wsp. Bogumiła Pilarczyk, Aleksandra Balicka-Ramisz, Beata Pająk)Bogumiła Pilarczyk, Aleksandra Balicka-Ramisz, Alojzy Ramisz, Beata Pająk. Influence of dermanyssus gallinae on health and production in layers. „Medyc. Weter. ”2004, 60(8), s.874-876 (dostęp 09.04.2025) Effect of Baycox coccidiostat on coccidia infection in pigeons. „Ann. Animal Sci.” 2006, 6(2), s. 331–336 (wsp. Bogumiła Pilarczyk, Aleksandra Balicka-Ramisz, Łukasz Laurans)Bogumiła Pilarczyk, Aleksandra Balicka-Ramisz, Alojzy Ramisz, Łukasz Laurans. Effect of Baycox coccidiostat on coccidia infection in pigeons. „Ann. Animal Sci.” 2006, 6(2), s. 331–336 (dostęp 09.04.2025) Occurrence of endoparasites in heifers imported to Poland from the Netherlands. „Arch. Tierzucht.” 2009, 52(3), s.265-271 (wsp. Bogumiła Pilarczyk, Aleksandra Balicka-Ramisz, Wojciech Kozak)Bogumiła Pilarczyk, Aleksandra Balicka-Ramisz, Wojciech Kozak, Alojzy Ramisz. Occurrence of endoparasites in heifers imported to Poland from the Netherlands. „Arch. Tierzucht.” 2009, 52(3), s.265-271 (dostęp 09.04.2025)
Odznaczenia Odznaka „za Wzorową Pracę w Służbie Weterynaryjnej (1970, 1978) Srebrny Krzyż Zasługi (1971) Medal 30-lecia PRL (1974) Odznaka ”Zasłużony Pracownik Rolnictwa” (1974) Odznaka Honorowa „Zasłużony dla Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych” (1978) Złota Odznaka Zrzeszenia Lekarzy i Techników Weterynaryjnych (1985) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1986) Honorowy Medal „W uznaniu zasług dla Wydziału Weterynaryjnego AR we Wrocławiu” (1990) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2001) Medal Komisji Edukacji Narodowej (2001) Medal Zasłużony dla Akademii Rolniczej w Szczecinie (2001)
Przypisy
Kategoria:Polscy naukowcy Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk rolniczych Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Rolniczej w Szczecinie Kategoria:Ludzie nauki związani ze Szczecinem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Pracownik Rolnictwa” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za wzorową pracę w służbie weterynaryjnej” Kategoria:Stypendyści DAAD Kategoria:Ludzie urodzeni w Rudzie (Ruda Śląska) Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2011 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Centralnym w Szczecinie