Torpedowce typu Egli – greckie torpedowce z początku XX wieku. W 1912 roku w niemieckiej stoczni Vulcan w Szczecinie zbudowano sześć okrętów tego typu. Torpedowce zostały wcielone do składu greckiej marynarki wojennej w latach 1913–1914. W latach 1916–1918 okręty służyły pod banderą Marine nationale, obsadzone przez francuskie załogi. Wszystkie zostały zwrócone Grecji po zakończeniu I wojny światowej. Dwie jednostki wycofano ze służby w 1926 roku, a pozostałe służyły do inwazji Niemiec na Grecję w 1941 roku, podczas której zostały zatopione w kwietniu 1941 roku.
Projekt i budowa Sześć torpedowców typu Egli zostało zamówionych przez Królestwo Grecji w Niemczech w 1912 roku. Okręty zbudowane zostały w stoczni Vulcan w Szczecinie. Stępki jednostek położono w 1912 roku i w tym samym roku zostały zwodowane.
+ Torpedowce typu Egli Okręt Stocznia Położenie stępki Wodowanie Wejście do służby Los „Egli” Vulcan 1912 1912 1912 zatopiony 24 kwietnia 1941 „Alkioni” 1914 zatopiony 23/24 kwietnia 1941 „Aretusa” 1913 zatopiony 24 kwietnia 1941 „Doris” zatopiony 23 kwietnia 1941 „Dafni” wycofany w 1926, sprzedany w 1931 „Tetis”
Dane taktyczno-techniczne Okręty były torpedowcami o długości całkowitej 45 metrów, szerokości 5 metrów i zanurzeniu 1,2 metra. Wyporność normalna wynosiła 120 ton, a pełna 125 ton. Jednostki napędzane były przez pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 2400 KM, do której parę dostarczały dwa kotły typu Marine. Prędkość maksymalna napędzanych jedną śrubą okrętów wynosiła 24 węzły. Zapas węgla wynosił 25 ton.
Na uzbrojenie artyleryjskie jednostek składały się dwa pojedyncze działa kalibru 57 mm Mark 3.7 L/45 produkcji zakładów Bethlehem Steel. Broń torpedową stanowiły trzy pojedyncze wyrzutnie kalibru 450 mm.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 20 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Jednostki typu Egli zostały wcielone w skład marynarki wojennej w latach 1912–1914. W grudniu 1916 roku wszystkie zostały w Salonikach zajęte przez Francuzów i wcielone do Marine nationale. Jednostki były używane jako okręty patrolowe na wodach Morza Egejskiego. Torpedowce powróciły pod grecką banderę w grudniu 1918 roku, po zakończeniu I wojny światowej. W 1926 roku ze służby zostały wycofane „Dafni” i „Tetis”. W tym samym roku z pozostałych okrętów zdemontowano po jednej wyrzutni torped, a w latach 1930–1931 usunięto oba działa kalibru 57 mm, instalując w zamian pojedyncze działko kalibru 37 mm SK C/30 L/83.
W momencie wybuchu II wojny światowej okręty były już przestarzałe i osiągały prędkość od 17 do 19 węzłów; używane były do szkolenia i zadań patrolowych. W kwietniu 1941 roku, w trakcie inwazji Niemiec na Grecję, „Egli”, „Alkioni”, „Aretusa” i „Doris” zostały samozatopione w Zatoce Sarońskiej, aby uniknąć przejęcia przez Niemców.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia