Ildefons Reuschel OCist (ur. 6 listopada 1742 w Czadrowie, zm. 5 listopada 1823 w Krzeszowie) – teolog i duszpasterz, zasłużony dla edukacji i działalności charytatywnej na Dolnym Śląsku, 49. opat opactwa w Krzeszowie.
Życiorys Franz Joseph pochodził z rodziny rolniczej z Czadrowa, leżącego na ziemiach należących do opactwa krzeszowskiego. Od najmłodszych lat przejawiał szczególne uzdolnienia muzyczne. Jako chłopiec śpiewał w chórze klasztornym w Krzeszowie, gdzie zwrócił uwagę mnichów swoim pięknym głosem i pilnością. Dzięki opiece opata Benedykta II Seidla otrzymał stypendium, które umożliwiło mu naukę w szkole łacińskiej przy klasztorze. Wyróżniał się w nauce i szybko stał się jednym z najlepszych uczniów. W 1742 r. po zajęciu Śląska przez Prusy i wprowadzeniu zakazu przyjmowania nowicjuszy do zakonów, jego marzenie o życiu zakonnym musiało zostać odłożone. W 1764 r., po epidemii tyfusu, która zdziesiątkowała wspólnotę krzeszowską, opat Malachiasz Schönwiese potajemnie wprowadził do klasztoru trzech nowicjuszy, w tym 22-letniego Reuschela. Otrzymał on imię zakonne Ildefons – na cześć św. Ildefonsa. Sakrament święceń otrzymał 27 maja 1770 r.S. Jujeczka, H. Gerlic, W. Könighaus, Katalog duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego na podstawie ksiąg święceń biskupów wrocławskich. 1650–1810/1812, Wrocław 2014, s. 503.. W opactwie pełnił funkcje opiekuna chorych, zakrystiana, kuchmistrza oraz bibliotekarza. Następnie pracował duszpastersko jako kapelan i proboszcz w Krzeszówku, Starych Bogaczowicach i Chełmsku Śląskim. Zarządzał też majątkami opactwa. Za czasów opata Piotra II Keylicha objął urząd przeora, natomiast opat Jan VII Langer powierzył mu nadzór nad lennem zamkowym w Bolkowie – wówczas zamieszkał w pałacu w Sędzisławiu. Po śmierci Langera w 1800 r. wybrano go na 49. opata krzeszowskiego, a jego elekcję zatwierdził król Fryderyk Wilhelm III. Uroczystej benedykcji udzielił mu 5 października 1800 r. biskup Emanuel von SchimonskyN. von Lutterotti, Der letzte Zisterzienserabt von Grüssau, [w:] Vom unbekannten Grüssau, Wolfenbüttel: Grenzland-Verlag 1962, s. 189–195.. Jego rządy przypadły na czas wojen napoleońskich. Opactwo zostało obciążone licznymi kwaterunkami, grabieżami i konfiskatami. 80% dochodów klasztornych przekazywano do skarbu państwa pruskiego. Mimo tych trudności opat fundował corocznie 30–35 stypendiów dla ubogich uczniów. W 1804 r. w czasie klęski głodu organizował publiczne posiłki dla ludnościP. Wiszewski, Świat na pograniczu. Dzieje Lubawki i okolic do 1810 r., Wrocław 2015, s. 452. . Umarzał długi chłopom i wspierał potrzebujących. Wielu rolnikom, będącym poddanymi opactwa, darował należności. 23 listopada 1810 r., w wyniku sekularyzacji przeprowadzonej przez państwo pruskie, opactwo zostało rozwiązane. Majątek klasztorny został skonfiskowany, gimnazjum zamknięte, a fundacje dobroczynne zlikwidowaneT. P. Prociak, Krzeszowskie Sanktuarium - Europejska Perła Baroku, Krzeszów 2013, s. 15.. W chwili sekularyzacji majątek opactwa składał się z 42 wsi, 2 miast i ludności liczącej około 30 tysięcyK. Michalik, Krzeszów - Dom Łaski Maryi, Krzeszów 2018, s. 23.. Opat Reuschel pozostał w klasztorze wraz z byłym przeorem Eutychiuszem Leistritzem oraz dwoma innymi zakonnikami. Zmarł 5 listopada 1823 r. w Krzeszowie. Pochowano go w grobie zakonnym przed głównym ołtarzem dawnego kościoła klasztornego, który po sekularyzacji stał się świątynią parafialnąHeimatbuch des Kreises Landeshut in Schlesien, red. E. Kunick, Landeshut in Schlesien (obecnie Kamienna Góra) 1929, s. 414-415. .
Przypisy
Bibliografia Heimatbuch des Kreises Landeshut in Schlesien, red. Kunick E., Landeshut in Schlesien (obecnie Kamienna Góra) 1929. Jujeczka S., Gerlic H., Könighaus W., Katalog duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego na podstawie ksiąg święceń biskupów wrocławskich. 1650–1810/1812, Wrocław 2014. Lutterotti N. von, Der letzte Zisterzienserabt von Grüssau, [w:] Vom unbekannten Grüssau, Wolfenbüttel: Grenzland-Verlag 1962. Michalik K., Krzeszów - Dom Łaski Maryi, Krzeszów 2018. Prociak T. P., Krzeszowskie Sanktuarium - Europejska Perła Baroku, Krzeszów 2013. Wiszewski P., Świat na pograniczu. Dzieje Lubawki i okolic do 1810 r., Wrocław 2015.
Kategoria:Cystersi (biografie) Kategoria:Urodzeni w 1742 Kategoria:Zmarli w 1823 Kategoria:Krzeszów (województwo dolnośląskie)